adsendar-greinar Heilsa
Helga Ólöf Oliversdóttir á Langasandi með kaffisopann sinn. Bollinn er úr stelli sem amma hennar og afi fengu í brúðkaupsgjöf fyrir hundrað árum. Ljósm. mm.

Lætur vita af sér með kaffibollamynd á hverjum degi

Helga Ólöf Oliversdóttir sjúkraliði á Akranesi sá það í byrjun Covid-faraldursins síðasta vor að veiran myndi hafa afgerandi áhrif á samskipti og daglegar venjur fólks. Í stað þess að hitta vini sína daglega, til dæmis í skipulögðum gönguferðum, yrði minna úr slíkum mannlegum samskiptum. Sjálf ákvað hún að fara í sjálfskipaða sóttkví. Því fer hún ein á hverjum morgni í gönguferð, tekur með sér kaffibolla og kaffi og stillir bollanum upp í náttúrunni – og tekur mynd. Myndinni póstar hún svo á Facebook síðu sína, segist hafa með þessu móti getað látið vini og vandamenn vita af sér ef svo má segja. Þessari iðju hefur hún haldið óslitið síðan alla morgna. Er árrisul og hefur farið í sína daglegu morgungöngu klukkan fimm að morgni undanfarna 150 daga.

„Mér fannst þetta jákvætt innlegg í mannlífið. Vinkona mín og nafna, Helga Höskuldsdóttir, átti reyndar hugmyndina. Báðar höfum við haldið svipaðri iðju síðan, en hvor á sinn hátt. Ennþá hittumst við þó af og til með bollana okkar, til dæmis í gær,“ sagði Helga Ólöf þegar blaðamaður hitti hana að máli í fjöruborðinu við Langasand síðastliðinn mánudag. Helga segir að margt hafi breyst í lífi fólks með tilkomu Covid. „Hér voru reglulega farnar heilsueflingargöngur á vegum hóps eldri borgara, en þegar kaffihúsum var lokað og samkomutakmarkanir settar breyttist margt í samskiptum fólks. Sjálf fór ég í sjálfskipaða sóttkví. Tilgangurinn með þessum myndum af bollunum mínum úti í náttúrunni var ekki síst sá að láta fjölskylduna mína vita að ég hefði það gott. Börnin mín búa annarsstaðar á landinu og úti í Ameríku, en ég á þrjú börn og sjö barnabörn. Þannig kom ég upp svona eiginlegu merkjakerfi til að láta þau vita af mér,“ segir Helga Ólöf, en eiginmaður hennar, Pálmi Pálmason, féll frá fyrir tæpum tveimur árum og býr hún því ein. „Svo má ekki gleyma því að dagleg morgunganga er afskaplega holl og hana fer ég að læknisráði. Náttúran hér á Akranesi og í nágrenni bæjarins er sömuleiðis falleg og margbreytileg og alltaf hægt að finna nýtt „mótív“ til að stilla upp bollunum. Mér finnst þessar myndir boða jákvæðni og stilli þeim upp við ólíkar aðstæður í breytilegu landslagi. Með þessum færslum á Facebook síðunni minni hef ég uppskorið allskyns jákvæð samskipti við ýmsa vini mína, fyrrum vinnufélaga og fjölskyldu á hverjum degi.“

Bollana sem Helga Ólöf fer með hverju sinni velur hún af handahófi úr eldhússkápnum. Gjarnan ekki þann sama tvisvar. „Mér finnst fjölbreytileikinn nást fram bæði með bollunum og þeim ólíku stöðum sem ég stilli þeim upp á,“ segir hún. Þegar ljósmyndari fékk að hitta Helgu að máli var hún hins vegar með alveg einstakan bolla. Kemur hann úr stelli sem fylgt hefur fjölskyldunni hennar í heila öld. „Þessi bolli er úr stelli sem amma mín Helga Oliversdóttir og afi, Ólafur Ásmundsson, hjónin sem ég var skírð í höfuðið á, fengu í brúðargjöf fyrir hundrað árum síðan. Þau byggðu síðar húsið sitt Háteig hér á Akranesi árið 1932. Þetta er því ættargripur sem ég var reyndar búin að koma í hendur dóttur minni til varðveislu, en fékk lánaðan af því þessi myndataka átti að fara fram,“ segir hún við blaðamann.

Leitar stuðnings til að gefa út á bók

Helga Ólöf segist eiga þann draum að geta komið þessum myndum úr gönguferðunum sínum fyrir í litlu kveri eða bók sem hún vill endilega getað gefið út. „Ég sótti um styrk til Akraneskaupstaðar til að geta kostað prentun þessara mynda í lítinn bækling eða bók. Ef ég fæ styrkinn vona ég í staðinn að bæjarfélagið mitt vilji gefa bæklinginn hverjum sem vill eignast hann. Því stefni ég á að vera búin að prenta bókina fyrir Vökudaga, ef stuðningur fæst. Á forsíðunni verður mynd sem Áslaug Benediktsdóttir listakona gerði, en hún ákvað sömuleiðis í upphafi Covid að mála eina mynd á dag. Eina slíka mynd gaf hún mér.“ Aðspurð segist Helga Ólöf ekki vita hversu lengi enn hún muni halda áfram þessari iðju að mynda kaffibolla í náttúrunni að morgni. „Ég veit ekki nema þetta breytist þegar hausta tekur og ekki verður lengur birta til að taka svona morgunmyndir. En hver veit,“ sagði hún að endingu.

Líkar þetta

Fleiri fréttir

„Tónlist er allstaðar“

Anna Sólrún Kolbeinsdóttir hefur verið ráðin tónmenntakennari við Grunnskólann í Borgarnesi. Hún byrjaði í nýja starfinu á mánudag í síðustu... Lesa meira

„Ég er svona original“

Hann var útnefndur Snæfellsbæingur ársins árið 2016. Fæddur á Hellissandi og alinn upp í Rifi á Snæfellsnesi. Hann er náttúrubarn,... Lesa meira