Nýlega birtist (02.03.2026), frétt á vef Stykkishólmsbæjar um Samkomuhúsið í Stykkishólmi. Þar er rangt fjallað um endalok Eldfjallasafns í Stykkishólmi. Í fréttinni er ritað: „Þá var þar rekið Eldfjallasafn þar til eigandi safnsins ákvað að flytja það úr sveitarfélaginu.“ Það er ekki rétt.

Eldfjallasafn var stofnað árið 2009, sem samvinnuverkefni milli Stykkishólmsbæjar og Vulkan ehf, sem er mitt félag.  Samið var þá í upphafi um að; „tekjum af aðgangseyri safnsins skal skipt jafnt milli Stykkishólmsbæjar og Vulkan ehf., með fyrirvara um að fjárhagsáætlun ársins standist.“

Þetta samkomulag stóð óbreytt í tíu ár. Hinn 13. mars 2019 bárust mér drög að samningi frá nýjum bæjarstjóra Stykkishólmsbæjar. Þar stendur skrifað. „Á samningstímanum skal aðgangseyrir renna til Stykkishólmsbæjar.“ Samkvæmt tillögu bæjarstjórnar væru tekjur mínar (Vulkan ehf) af rekstri Eldfjallasafns engar. Ég taldi þetta með öllu óhæft og leit á samningsdrögin sem frekar klaufalega aðferð til að rifta samvinnunni. Eldfjallasafni var því lokað.

Ég hef í dag fjallað um endalok Eldfjallasafns á Facebook síðu minni. Einnig reyndi ég að gera hið sama á Facebook síðunni Stykkishólmur og Hólmarar, en þeirri færslu hefur verið eytt. Þessi viðbrögð Stykkishólmsbæjar gagnvart Eldfjallasafni er erfitt að skilja. Safnið var virkur þáttur í menningu og ferðamálum svæðisins í áratug og hafði vaxandi fylgi.

 

Haraldur Sigurðsson