Árið 2026 fer í sögubók Dalabyggðar. Þetta ár lauk verkefninu DalaAuður, sem við flest sem í Dölum búum könnumst við og mörg okkar hafa tekið þátt í eða haft áhrif á á einn eða annan hátt. Þetta er líka árið sem kosið er í sveitarstjórnir á Íslandi og þar með í Dölum og þetta er árið sem við fögnum því að 50 ár eru liðin frá því Tónlistarskóli Dalasýslu var stofnaður. Þá má ekki gleyma því að þetta er árið sem við tókum okkur til og söfnuðum fyrir nýjum flygli til notkunar í tónlistarkennslu og í Dalabúð og svo er það rúsínan í pylsuendaum, þetta er árið sem við fengum íþróttahús og sundlaug í Búðardal! Og þetta er að sjálfsögðu ekki allt, enda er árið bara rétt liðið að einum þriðja.

En hversvegna er ég með þennan formála? Jú því framundan eru kosningar til sveitarstjórnar. Á feisbókarsíðum sem eru ætlaðar okkur íbúum og fleirum sem málefni Dalanna varða, hefur aðeins verið ritað og kastað fram þeirri spurningu hvort eigi að kjósa persónukjöri eða vera með lista. Eins og við er að búast sýnist sitt hverjum. Ég ætla ekki að leggja dóm á það hvora leiðina ætti að viðhafa í vor, en mig langar að skoða aðeins síðustu ár og störf sveitarstjórnar Dalabyggðar, í örstuttu máli.

Sú sveitarstjórn sem setið hefur nú sl fjögur ár, hefur að mínu mati, staðið sig með miklum ágætum. Það hefur út á við litið út fyrir að sveitarstjórnarmenn hafi náð góðri sátt um afgreiðslu á veigamiklum málum og það er gott. Það veitir okkur íbúum ró og öryggi að finna fyrir frið hjá stjórnsýslunni og er það mjög mikilvægt í hverju samfélagi. Þá hafa þau verkefni sem ráðist hefur verið í ekki orðið að miklum deilumálum okkar íbúanna, heldur frekar þjappað okkur saman sem einni heild.

Ráðdeildarsemi, ígrundun og yfirvegun við afgreiðslu mála, hefur verið leiðarstef. Tekið var á rekstrarvanda Silfurtúns, sem verið hefur bitbein milli Dalabyggðar og ríkisins, um hver eigi að borga hvað. Frumkvæðissjóður DalaAuðs, hefur gefið mörgum hugmyndum íbúa líf og gert þeim sem staðið hafa fyrir ýmiss konar verkefnum, byr til að sigla gegnum öldurótið og ná farsællega í var eða góða höfn.

En hvað er þá framundan hjá nýrri sveitarstjórn, þegar svona miklu er áorkað á sl fjórum árum? Jú það er alltaf eitthvað sem týnist til. Það eru fráveitumál, sorpmál, vatnsveita, skólamál og fleira og fleira. Og það er viðbúið að eitthvað komi uppá borðið sem þarf að leysa og stundum strax með ófyrirséðum útgöldum.

En það eru líka stórmál inni á milli, sem þarf að finna farsæla lausn á. Það er til dæmis hvað eigi að gera við byggðasafnið? Eigum við að gera Dalabúð hlýlegri sem menningarhús? Náum við að semja við ríkið um uppbyggingu á löggæslu og öryggismálum, t.d. með því að fá björgunarmiðstöð í Búðardal og með henni 2-4 störf? Það verður af nógu að taka.

Ein þau rök sem hafa verið talin upp gegn því að viðhafa persónukjör, eru þau að kjörnir fulltrúar vilji hafa bakland. Ég held einmitt að við höfum verið þeirri sveitarstjórn sem nú fer frá virkilega gott bakland, enda fengu þau öll góða kosningu og fullt umboð til að sinna okkar málum. Þau hafa verið með íbúafundi til að kynna mál og fá umræður. Kynnt tillögur að fjárhagsáætlun og fengið spurningar og svör frá okkur. Og fyrir mitt leyti þá vil ég nota þetta tækifæri og þakka sveitarstjórn Dalabyggðar 2022 til 2026, fyrir sín störf í þágu Dalanna. Þið hafið staðið ykkur vel og þó ég hafi ekki alltaf verið sammála, þá hef ég stutt ykkur og mun gera áfram, hverjir svo sem munu sitja í næstu sveitarstjórn, svo fremi sem þau vinnubrögð sem við höfum séð undanfarin ár, verði áfram viðhöfð.

Þá má að lokum hvetja þau ykkar sem nenntu að lesa þetta í gegn, til að skoða íbúakannanir sem Vífill Karlsson hefur unnið fyrir sveitarfélög víða um land á sl. árum og bera saman breytingarnar á viðhorfum okkar Dalamanna til okkar eigin byggðar. Þær breytingar hefðu ekki orðið nema vegna ákvarðana sveitarstjórnar Dalabyggðar, að hlusta og vinna að breytingum, íbúum í hag.