Ég hef lengi haft áhuga á pólitík og kosið samviskusamlega í öllum kosningum síðan ég fékk kosningarétt. Stundum hafa mínir menn unnið góða sigra en stundum hafa þeir tapað skelfilega. Ég minnist þess að ég gekk eitt sinn að kvöldi kosningadags fram hjá kosningavöku flokksins míns. Fyrstu tölur voru daprar og dimmt var yfir húsinu.  Sagan segir að kosningastjórinn hafi dregið fyrir glugga, slökkt ljósin, og beðið trygga stuðningsmenn um að fara út. Síðan hafi hann læst húsinu, farið heim og háttað fyrir miðnætti. Ég má fullyrða að næstu kosningar hafi gengið vel hjá flokknum mínum sem eitt sinn var. Það skiptast á skin og skúrir í pólitíkinni.

Sem betur fer verður kosið í Hvalfjarðarsveit. Fólk getur valið á milli tveggja lista, borið saman persónur og spáð í loforð. Ég var reyndar að vona að þrjár fylkingar myndu slást um þessar þrjúhundruð og eitthvað sálir sem mega kjósa í sveitinni en niðurstaðan var tvær fylkingar.  Fólk hefur minni áhuga á pólitík nú en áður og til eru sveitarfélög þar sem ekki tókst að mynda lista – þannig að persónukjör er niðurstaðan. Persónukjör? Engin umræða af viti, ekkert val og óvíst hvort þau sem verða valin geti yfirleitt stjórnað og stýrt sveitarfélagi. Ég tel að reynsla okkur í Hvalfjarðarsveit af persónukjöri ætti að vera öðrum víti til varnaðar.

Áhugaleysi á pólitík hefur ýmsar hliðarverkanir. Flokkar sem bera litla virðingu fyrir lýðræði eru að mælast með ótrúlega mikið fylgi. Síðast í dag heyrði ég sagt frá kosningaviðburði ungra miðflokksmanna en þar talaði maður nokkur sem var lítt hrifinn af öðrum kynþáttum en þeim aríska. Hann fékk klapp og húrrahróp þegar hann lauk máli sínu. Þeir sem klöppuðu þekkja ekki mannkynssöguna en ættu að kynna sér hana. Þeir ættu líka að lesa um þá mannfyrirlitningu sem kom fram í spjalli alþingismanna Miðflokksins og Flokks fólksins á Klaustursbarnum í Reykjavík þann 20. nóvember 2018. Sumir þeirra sem þar komu við sögu eru enn að moka kolum á elda Miðflokksins.

Við sem erum á lista Íbúahreyfingarinnar komum úr ýmsum áttum og eigum það sameiginlegt að vilja hag Hvalfjarðarsveitar sem mestan – fólks og náttúru. Strax í upphafi lágu fyrir frumdrög þeirrar stefnu sem síðar var fínpússuð. Á laugardagsfundum á Hlöðum var fólki t.d. skipt niður í umræðuhópa sem fjölluðu um eintök mál en þannig komu fram sjónarmið sem annars hefðu e.t.v. horfið í skuggann.  Samráð af þessu tagi mun einkenna starfið næstu árin. Bakland Íbúahreyfingarinnar er kjölfesta hennar.

Stefna Íbúahreyfingarinnar átti sín upptök meðal fólks sem ann Hvalfjarðarsveit og hefur ekki aðra hagsmuni en þá að vilja sveitinni vel. Sú hugsun kemur vel fram þegar málefnalisti hreyfingarinnar er skoðaður.

 

Áskell Þórisson

Höf. skipar 7. sætið á framboðslista Íbúahreyfingarinnar