„Mig langaði að saga Óla Þórðar yrði sögð“ segir höfundurinn Hjörtur Júlíus

Skagamaðurinn Hjörtur J. Hjartarson hefur sent frá sér sína fyrstu bók; Harðjaxlinn ljúfi, þar sem hann rekur ævi og feril knattspyrnukappans og þjálfarans Ólafs Þórðarsonar. Bókin hefur fengið afar góðar viðtökur og er þegar komin á metsölulista. Hjörtur segir að verkefnið hafi fyrst og fremst sprottið af væntumþykju fyrir gömlum þjálfara sínum og vini. Hjörtur er fæddur og uppalinn á Akranesi og er Skagamaður í húð og hár. Hann ólst upp í mikilli knattspyrnustemningu á Skaganum og dreymdi, eins og marga jafnaldra hans, um að leika með meistaraflokki ÍA. Sá draumur rættist og lék hann hátt í 300 leiki fyrir félagið ef allt er talið.

Hjörtur hóf störf á Skessuhorni í ársbyrjun 2000 og starfaði þar í um tvö og hálft ár, áður en hann hélt til Bandaríkjanna í háskólanám á knattspyrnustyrk. Þar lagði hann stund á stjórnmálafræði með fjölmiðlafræði sem aukagrein. Að námi loknu sneri hann heim og starfaði meðal annars við fréttamennsku. Síðar lauk hann meistaranámi í mannauðsstjórnun í Barcelona og hefur undanfarin sex til sjö ár starfað sem mannauðsráðgjafi hjá Hrafnistu. Samhliða því hefur hann lýst knattspyrnuleikjum og tekið að sér fararstjórn í Barcelona.

**Hjörtur J. Hjartarson, stjórnmálafræðingur, mannauðsstjóri og rithöfundur gefur út sína fyrstu bók: Harðjaxlinn ljúfi. Ljósm. óhk**

Níu ár undir stjórn Óla

Tengsl Hjartar og Ólafs Þórðarsonar ná langt aftur. Ólafur fékk Hjört til liðs við ÍA árið 2000 þegar hann tók við þjálfun liðsins og árið eftir léku þeir saman þegar Ólafur var spilandi þjálfari. Alls var Hjörtur undir hans stjórn í níu ár, sjö hjá ÍA og tvö hjá Víkingi. „Við höfum eytt miklum tíma saman, Óli og ég. Ég sóttist eftir því að vera hjá honum og þegar hann vildi fá mig til Víkings stökk ég til,“ segir Hjörtur. Hugmyndin að bókinni kviknaði þó ekki á knattspyrnuvellinum heldur í kjölfar minningarkvölds um Skagamanninn Orra Harðarson, sem Hjörtur hafði umsjón með ásamt vini sínum, Gulla Jóns.

„Það var eitthvað við þetta kvöld sem kveikti í mér sköpunarþrá. Ég fór að velta fyrir mér hvað ég gæti gert og þá kom sú hugmynd upp að skrifa ævisögu Óla Þórðar.“ Hugmyndin styrktist enn frekar þegar Gísli Gíslason, fyrrverandi bæjarstjóri á Akranesi, gaf út stuttan texta um Ólaf í stíl Íslendingasagnanna. Í kjölfarið töldu margir að komin væri út ævisaga hans og fóru að spyrjast fyrir um hana í bókabúðum. „Þá sannfærðist ég eiginlega um að það yrði að láta þetta verða að veruleika.“

„Það nennir enginn að lesa um mig“

Ólafur tók hugmyndinni hins vegar ekki fagnandi í fyrstu. „Hann skellihló bara og sagði að þetta kæmi ekki til greina. Ég bað hann um að hugsa málið og sagðist ætla að hringja aftur eftir viku. Þá sagði hann að enginn nennti að lesa um sig og hann hefði ekkert merkilegt frá að segja.“ Hjörtur lét það ekki stöðva sig og fékk Ólaf að lokum til að samþykkja að hann kæmi austur í Fljótsdal eina helgi og þeir prófuðu að fara yfir sögu hans. „Hann samþykkti það með semingi. Ég fór austur og við byrjuðum að spjalla. Svo kom ég aftur og aftur og áður en við vissum af var bókin orðin að veruleika. Óli hefur sjálfur sagt að hann hafi á endanum bara gefist upp á vælinu í mér,“ segir Hjörtur og hlær.

Við vinnslu bókarinnar ræddi hann einnig við fjölskyldu Óla, æskuvini og fyrrverandi samherja. Þeirra frásagnir varpa ljósi á ýmsar hliðar mannsins sem hefur verið áberandi í íslenskri knattspyrnu um áratugaskeið. „Óli er ekkert sérstaklega mikið fyrir lýsingarorð. Hann hefur einfalda sýn á lífið, hlutirnir eru annaðhvort réttir eða rangir, svartir eða hvítir. Þess vegna fannst mér mikilvægt að fá fólkið í kringum hann til að segja frá og varpa öðru ljósi á persónuna.“

Harður af sér en ljúfur í viðmóti

Titill bókarinnar, Harðjaxlinn ljúfi, varð til eftir nokkrar vangaveltur. Upphaflega kom heitið Harðhausinn til greina en bróður Hjartar, Kidda, leist ekki á það og stakk upp á orðinu harðjaxl. Hjörtur bætti síðan við orðinu ljúfi. „Mér finnst þetta lýsa Óla mjög vel. Hann er harður af sér, ákveðinn og mikill baráttumaður, en um leið óskaplega góðhjartaður og ljúfur. Þessar andstæður einkenna hann.“

Bókin, sem gefin er út af Söguútgáfa, er 296 blaðsíður í stóru broti og spannar ævi Ólafs frá bernsku til dagsins í dag. Hjörtur segir vinnuna hafa verið umfangsmeiri en hann gerði ráð fyrir, ekki síst heimildavinnuna. „Óli er með svolítið gloppótt minni og því þurfti ég stundum að leita víðar fanga til að fá hlutina á hreint. En þetta var ákaflega skemmtilegt og gefandi verkefni.“

Það sem stendur þó upp úr að hans sögn eru samverustundirnar með Ólafi og eiginkonu hans, Friðmeyju, á heimili þeirra í Fljótsdal. „Við sátum tímunum saman í eldhúsinu hjá þeim og spjölluðum. Þegar fram líða stundir held ég að það verði dýrmætasta minningin úr þessu öllu. Bókin er auðvitað afraksturinn, en þessar stundir eru ómetanlegar.“

**Hjörtur J. Hjartarson áritaði bók sína á útgáfuhófi sem haldið var í Eymundsson á Akranesi**

Gleymdist við Botnsskála

Í bókinni er að finna fjölmargar skemmtilegar sögur úr æsku Ólafs, meðal annars af því þegar faðir hans gleymdi honum við Botnsskála í Hvalfirði. „Óli var þá um sex ára gamall og hafði farið með pabba sínum til Reykjavíkur að sækja vörur. Á heimleiðinni stoppuðu þeir við Botnsskála og pabbi hans gaf honum 25 krónur til að kaupa sér nammi. Þegar Óli kom út úr sjoppunni sá hann bara afturljósin á vörubílnum hverfa út í myrkrið.“

Drengurinn tók til fótanna og hljóp grátandi á eftir bílnum í tíu til fimmtán mínútur, þar til annar vörubíll frá ÞÞÞ kom aðvífandi og tók hann upp í. Bílstjórarnir kölluðu í talstöðina til föður hans og spurðu hvort hann hefði ekki gleymt einhverju við Botnsskála. „Hann þvertók fyrst fyrir það, en þegar þeir sögðust vera með hágrátandi strák í bílnum áttaði hann sig á því hvað hafði gerst. Óli fór svo aftur yfir í bílinn til föður síns og þeir héldu áfram eins og ekkert hefði í skorist.“

Hjörtur segir aðra sögu af því þegar móðir Ólafs gleymdi honum í barnavagni fyrir utan verslunina Huld á Akranesi þegar hann var hvítvoðungur. Hún hafði farið heim án vagnsins og var síðar látin vita að barnið biði enn fyrir utan verslunina í vetrarkuldanum. „Það má eiginlega segja að hann hafi þurft að læra snemma að bjarga sér sjálfur,“ segir Hjörtur brosandi.

Frægt mark prýðir kápuna

Á kápu bókarinnar er ljósmynd Gunnars Sverrissonar af Ólafi þegar hann skorar hið fræga skallamark gegn Feyenoord í Evrópukeppninni, í leik sem ÍA vann 1:0 á Laugardalsvelli. „Þetta er að mínu mati eitt fallegasta mark sem íslenskt félagslið hefur skorað í Evrópukeppni. Myndin er stórkostleg og okkur fannst hún eiga vel heima á kápunni.“ Guli litur ÍA fær jafnframt áberandi hlutverk í hönnuninni og segir Hjörtur að hann sé afar ánægður með útkomuna.

Bókin seldist upp í Pennanum

Viðtökur við bókinni hafa komið Hirti skemmtilega á óvart. Útgáfuhóf var haldið í höfuðstöðvum KSÍ og daginn eftir var efnt til bókakynningar í Pennanum Eymundsson á Akranesi, á lokadegi Vökudaga, menningarhátíðar Akurnesinga. „Ég hélt að þetta yrði lítil og notaleg samkoma, en húsið fylltist og allar bækurnar sem verslunin átti seldust upp. Óli sat og áritaði bækur samfleytt í tvo tíma.“

Hjörtur segir greinilegt að margir hafi ekki síður komið til að hitta Ólaf sjálfan en kaupa bókina. „Hann hefur búið fyrir austan sl. ár og margir hér á Skaganum höfðu ekki séð hann í langan tíma. Þetta varð eiginlega eins og stór vinahittingur. Það sýnir vel hversu vinsæll og vel liðinn Óli er hér á Akranesi.“ Bókin var prentuð í 2.000 eintökum og segir Hjörtur söluna hafa farið mun betur af stað en hann þorði að vona. Einnig hafi margir haft samband og óskað eftir árituðum eintökum.

Væntumþykjan drifkrafturinn

Þótt Harðjaxlinn ljúfi sé fyrsta bók Hjartar útilokar hann ekki að fleiri fylgi í kjölfarið. Útgefandinn hafi þegar nefnt þann möguleika að hann skrifi aðra bók á næsta ári. „Mér finnst mjög gaman að skrifa og það eru fleiri íþróttamenn sem ég þekki sem gætu verið áhugavert viðfangsefni. En það er ekkert ákveðið.“

Hann leggur þó áherslu á að bókin um Óla hafi verið sérstakt hjartans mál. „Ég skrifaði þessa bók ekki bara til þess að skrifa bók. Mér þykir óskaplega vænt um Óla og mig langaði að saga hans yrði sögð. Það var fyrst og fremst drifkrafturinn. Ég veit ekki hvort ég er jafn ástfanginn af einhverjum öðrum og Óla,“ segir Hjörtur og hlær. Að lokum vill hann koma á framfæri þakklæti til Skagamanna og annarra sem hafa tekið bókinni opnum örmum. „Ég vil þakka öllum kærlega fyrir móttökurnar og hlý orð í okkar garð. Vonandi njóta sem flestir þess að lesa bókina og kynnast Óla enn betur.“

Góðhjartaður harðjaxl gleymdist í Botnsskála

„Mig langaði að saga Óla Þórðar yrði sögð“ segir höfundurinn Hjörtur Júlíus

„Mig langaði að saga Óla Þórðar yrði sögð“ segir höfundurinn Hjörtur Júlíus