„Mér fannst alltaf eins og eitthvað vantaði“

Halla Jónsdóttir er fædd og uppalin á Akranesi. Hún bjó fyrst við Vallholt og síðar lengi við Esjubraut, gekk í Brekkubæjarskóla og stundaði jafnframt nám við Tónlistarskólann á Akranesi. Tónlistin var því snemma stór hluti af lífi hennar. „Ég var eitt af þessum börnum sem var alltaf syngjandi. Það eru til gamlar heimaupptökur þar sem ég er nánast alltaf að syngja eitthvað bull,“ segir Halla og hlær. Hún segist raunar enn eiga það til að syngja það sem aðrir myndu einfaldlega segja með tali sínu. Draumurinn var lengi skýr. Hún ætlaði að verða söngkona. „Það var alltaf það sem ég ætlaði að verða – söngkona, söngkona og söngkona.“

Sjálfstraustið lét undan

Eins og hjá mörgum breyttist þó ýmislegt þegar unglingsárin tóku við. Barnslegt sjálfstraust vék fyrir samanburði við aðra og efasemdum um eigin getu. „Maður er svo fyndinn þegar maður verður unglingur. Þetta súpersjálfstraust sem maður hafði sem krakki fer allt í einu að hverfa. Maður fer að bera sig saman við aðra og alls konar hindranir verða til. Ég ákvað einhvern veginn að þetta væri ekki fyrir mig.“ Eftir menntaskóla fjaraði tónlistin því smám saman út úr daglegu lífi Höllu. Hún hélt í aðra átt og fór í Kennaraháskólann þar sem hún lagði stund á listgreinakennslu. Á námsárunum bjó hún í Kópavogi og lauk meistaranámi árið 2021. Í kjölfarið tók við fæðingarorlof og síðar lá leiðin aftur heim á Akranes. Halla hefur nú kennt leiklist við Grundaskóla í um þrjú ár og segir heimkomuna hafa reynst henni vel. Í fyrstu var þó alls ekki sjálfgefið að hún færi aftur í kennslu.

„Eftir kennaranámið hélt ég að ég myndi kannski ekkert endilega fara að kenna. Ég var svolítið þreytt og eftir fæðingarorlofið var ég farin að horfa í aðrar áttir.“ Þá kom ábending frá góðu fólki um að gefa kennslunni annað tækifæri, fólk sem að hnippti í mig. Halla nefnir sérstaklega þá Flosa Einarsson og Sigurð Arnar og segir vel hafa verið tekið á móti sér í Grundaskóla. „Ég fékk tækifæri til að stíga inn í skólann á eigin forsendum og vera í listgreinakennslunni. Hún höfðar mjög vel til mín. Það er frábær list- og verkgreinadeild í skólanum, frábært teymi og mér líður mjög vel þar. Ég fann aftur kennslugleðina og ástæðuna fyrir því að ég fór í námið á sínum tíma.“

Eitthvað vantaði

Samt var eitthvað sem togaði í Höllu. „Þegar ég var byrjuð að vinna og búin að eignast barnið mitt fór ég að hugsa að það væri enn eitthvað sem vantaði, sérstaklega í sköpuninni. Ég vissi samt ekki alveg hvað það var.“ Hún ákvað því að leita aftur í listina og skráði sig í ritlistarnám hjá Svikaskáldum. Námið var gott og gaf henni tækifæri til að skrifa og vinna með texta, en engu að síður fann hún að hún var ekki alveg komin heim. Svo kom kvöld sem átti eftir að breyta miklu. „Við vorum að fá gagnrýni frá kennurunum og ég var ekki alveg nógu ánægð með þá gagnrýni sem ég fékk. Ég fór heim hálffúl yfir þessu,“ segir Halla og brosir. Heima beið píanóið. „Ég settist fyrir framan það í fyrsta skipti í ótrúlega langan tíma. Þá bara dældust út úr mér tvö eða þrjú lög.“ Lögin urðu síðar hluti af „Frá byrjun“. „Þarna hugsaði ég: Heyrðu, þetta er kannski eitthvað.“

**Platan hennar Höllu er nokkurs konar spegilmynd af lífshlaupi hennar á ákveðnu tímabili og vísar albúm plötunnar til þess**

Flóðgáttin opnaðist

Eftir þetta varð ekki aftur snúið. Halla tók æ oftar upp gítarinn, eða settist við píanóið og fann sköpunargleðina streyma fram. „Það kviknaði rosalegur neisti. Ég byrjaði bara að semja á fullu. Þetta var eins og flóðgátt tónlistarinnar hefði opnast.“ Hún fór í kjölfarið á námskeið í upptökum og tónlistarframleiðslu og þar kynntist hún manninum sem síðar varð pródúsent plötunnar. Samstarfið vatt hratt upp á sig og smám saman varð ljóst að úr yrði heil plata.

„Þetta er eiginlega hálfótrúlegt. Allt í einu var platan bara komin. Og það sem mér hafði fundist vanta svo lengi var allt í einu komið.“ Fyrstu sjö lögin komu hratt. „Ég held að þau hafi flest verið samin á tveimur eða þremur vikum.“ Og sköpunin hefur ekki stöðvast. Halla er þegar komin með fjögur eða fimm ný lög á frumstigi sem hún hyggst vinna áfram í hljóðveri. „Ég finn bara að þetta er algjörlega mín hilla. Ég er komin af stað.“

Ferðalag frá hruni til vonar

Frá byrjun er sjö laga EP-plata og öll lögin eru á íslensku. Þótt tónlistin sé fjölbreytt segir Halla plötuna mynda eina heild og segja ákveðna sögu. Fyrsta lagið nefnist Þorrinn og er sprottið úr persónulegri reynslu sem hristi upp í lífi hennar. „Platan byrjar þar sem eitthvað sem maður þekkir hrynur. Síðan þarf maður að sleppa, byggja sig aftur upp og halda áfram.“

Ferðalaginu lýkur með laginu „Þú ert ástin“. „Það er svolítill vonarsöngur um framtíðina. Þannig fer platan í heild sinni í gegnum ákveðið ferðalag.“ Textarnir eru persónulegir og Halla segir tónlistina hafa gefið sér leið til að tjá hluti sem erfitt geti verið að koma í orð með öðrum hætti. „Þetta er mjög persónuleg plata og textarnir fara sums staðar djúpt. Það hefur verið ótrúlega valdeflandi að koma aftur inn í tónlistina eftir þessa löngu pásu og finna hvað sköpunin skiptir mig í raun miklu máli.“

Íslenskan skiptir máli

Halla semur sjálf bæði lög og texta og það var henni mikilvægt að syngja á íslensku. Hún kallar sig mikinn íslenskuunnanda og segir tungumálið eiga eðlilega heima í hennar tónlist. „Kannski er það kennarahliðin í mér eða sú staðreynd að pabbi minn er íslenskufræðingur, ég veit það ekki,“ segir hún. En henni er alvara. „Ef við semjum ekki á íslensku, gerum ekki efnið okkar og setjum það fram á íslensku, þá missum við á endanum tungumálið okkar. Mér fannst mikilvægt að leggja minn litla skerf til þess með því að semja tónlistina mína á íslensku.“ Það hafi þó aldrei verið þvinguð ákvörðun. „Það kemur mjög náttúrulega til mín að semja á íslensku og ég er mjög ánægð með þá leið.“

Fiðlan fyrsta hljóðfærið

Tónlistargrunnurinn er traustur. Halla hóf fiðlunám aðeins sex ára gömul og lék meðal annars með þjóðlagasveitinni Slitnum strengjum undir stjórn Ragnar Skúlasonar. Hún spilar einnig á píanó og gítar, þótt hún geri lítið úr þeirri kunnáttu og kalli sig „gutlara“ á þau hljóðfæri. „Ég kann að redda mér,“ segir hún. Greinilega þó nægilega vel til að lögin verði til. Nokkrir aðrir tónlistarmenn koma við sögu á Frá byrjun. Heiðmar Eyjólfsson syngur með Höllu í einu lagi og er meðhöfundur tveggja laga. Jakob Grétar úr Tónlistarskólanum á Akranesi leikur á trommur í einu lagi og pródúsent plötunnar kemur einnig að hljóðfæraleik. Tengingin við Jakob varð raunar fyrir tilviljun. „Pródúsentinn sagðist þekkja trommara sem hann gæti fengið til að spila inn og ég sagði bara já, endilega. Svo kom í ljós að þetta var Jakob Grétar sem ég þekkti fyrir. Það var skemmtileg tilviljun.“

Leyndarmálinu haldið þétt að sér

Halla hefur farið óvenjulega leið í aðdraganda útgáfunnar. Hún hefur nánast ekkert látið frá sér og meira að segja fjölskylda og vinir hafa lítið fengið að heyra. „Ég er svolítið leyndardómsfull,“ segir hún hlæjandi. „Enginn hefur eiginlega fengið að heyra neitt.“ Það er með ráðum gert. Þar sem efnið er persónulegt vildi hún fá að móta það sjálf áður en skoðanir annarra færu að hafa áhrif. „Fólk sér ekki endilega sýnina þína á meðan hún er enn að verða til. Svo þegar verkið er komið getur maður sagt: Þetta er það sem ég var að meina.“

Nú er hins vegar komið að því að sleppa takinu. „Það er auðvitað mikil eftirvænting. Ég hef ekki hugmynd um hvaða lög fólk á eftir að tengja mest við. Tónlistin er mjög fjölbreytt, það eru ólík hljóðfæri og ólíkir tónlistarheimar.“ Kannski sé það eðlilegt á fyrstu plötu. „Maður er ekki endilega búinn að móta sitt eigið hljóð alveg. Þetta eru fyrstu skrefin.“

Byrjar aftur þrítug

Útgáfunni var fagnað með teiti á veitingastaðnum OTO í Reykjavík föstudagskvöldið 9. október, en bróðir Höllu, Skagamaðurinn Ari Jónsson, á og rekur staðinn. Þegar klukkan slær á miðnætti kemur Frá byrjun síðan út. „Mér fannst þetta vera svo stórt – þetta er það fyrsta sem ég gef út – að mig langaði að gera eitthvað sérstakt úr því.“

Halla varð þrítug 21. ágúst síðastliðinn. Tímasetningin er því kannski viðeigandi. Barnsdraumurinn um söngkonuna, sem eitt sinn var lagður til hliðar, hefur fundið sér nýjan farveg þegar nýr áratugur er að hefjast. Og titill plötunnar verður fyrir vikið næstum táknrænn. „Maður er að byrja frá byrjun, þrítugur,“ segir Halla og brosir. Kannski er hún þó ekki alveg að byrja frá byrjun. Sex ára stúlkan með fiðluna, barnið sem söng frekar en talaði og unglingurinn sem dreymdi um að verða söngkona hafa fylgt henni alla leið. Það þurfti aðeins eitt kvöld við píanóið til að opna flóðgáttina á ný.

**Halla semur sjálf bæði lög og texta og segir mikilvægt að syngja á íslensku þar sem tungumálið eiga heima í hennar tónlist**

Flóðgátt tónlistarinnar opnaðist á ný

„Mér fannst alltaf eins og eitthvað vantaði“

„Mér fannst alltaf eins og eitthvað vantaði“