Mikið hefur verið rætt um lokun Hvalfjarðarganga í tengslum við framkvæmdirnar sem standa þar yfir og mikils óhagræðis sem af því hlýst. Eins og fram hefur komið verða göngin lokuð aðfaranætur mánudaga til föstudaga frá klukkan 21:30 til 06:00 fram til 29. maí – alls í tvo mánuði - vegna endurnýjunar á lýsingu í göngunum. Opið verður þó fyrir umferð aðfararnætur laugardags og sunnudags. Verða göngin einnig lokuð á opinberum frídögum sem hitta ekki á helgi. Þar má nefna sumardaginn fyrsta, l. maí, uppstigningardag og annan í hvítasunnu, en hvítasunnuhelgin er ein mesta ferðahelgi ársins líkt og alkunna er. Til að mynda eru Andrésar Andarleikarnir á Akureyri haldnir árlega um hvítasunnuhelgina og má því búast við mikill umferð milli Suðvestur og Norðurlands.

Vegagerðin hefur greint frá því að síðustu ferð landsbyggðarstrætó verði hleypt í gegn og sjúkrabílar í útkalli og lögregla eiga greiða leið í gegnum göngin. Að auki samþykkti Vegagerðin undanþágu fyrir vaktavinnufólk Norðuráls, en vaktavinnufólk fyrirtækisins sem býr á höfuðborgarsvæðinu fær undanþágu frá kvöld- og næturlokunum í Hvalfjarðargöngunum og verður hleypt í gegn með fylgdarakstri. Þetta staðfesti Sigríður Inga Sigurðardóttir, upplýsingafulltrúi Vegagerðarinnar, í samtali við mbl.is í síðustu viku. Þetta samkomulag hafi verið gert til þess að virða hvíldartíma starfsfólks. Samkvæmt heimildum mátti lesa úr frétt mbl.is að starfsfólki fyrirtækisins byðist fylgdarakstur í gegnum göngin, að því gefnu að viðkomandi væri á merktum bílum Norðuráls, á öllum vaktaskiptum frá kl. 23:15 til 23:45.

Hvíldartími einkafyrirtækis mikilvægari en heilbrigðisstarfsfólks

Athygli hefur verið vakin á því að heilbrigðisstarfsfólk, sem býr á Akranesi en starfar á höfuðborgarsvæðinu, og öfugt, nyti ekki sömu undanþágu og starfsfólk Norðuráls. Það virðist gilda annað mat á hvíldartíma heilbrigðisstarfsfólks svo sem lækna og hjúkrunarfræðinga sem vinna langar og erfiðar vaktir. Læknar og annað heilbrigðisstarfsfólk vinnur oft á tíðum krefjandi störf og þarf á einbeitingu og skýrri hugsun að halda við umönnun fólks sem hefur hreinlega lagt líf sitt í hendur þessa starfsfólks.

Blaðamaður Skessuhorns ræddi við Heiði Dögg Reynisdóttur, hjúkrunarfræðing, sem býr á Akranesi og vinnur í vaktavinnu á heila,- tauga,- og bæklunarskurðdeild LSH í Fossvogi. Hún segir sínar farir ekki sléttar og er afar óánægð vegna skilningsleysis og mismununar, en þetta fyrirkomulag setur allt heimilislífið í uppnám, veldur miklum óþægindum og útgjöldum vegna aukins kostnaðar við akstur – auk þess að koma verulega niður á hvíldartíma hennar við það að aka fyrir Hvalfjörðinn. Hún vinnur ýmist dagvaktir frá 8-16, kvöldvaktir frá kl. 15 til 23 og stöku næturvaktir.

„Í samanburði við Norðurál er hvíldartími minn ekki metinn til jafns við hvíldartíma starfsmanna Norðuráls. Þegar ég fer heim af kvöldvakt þarf ég að aka Hvalfjörðinn og er ekki komin heim fyrr en klukkan 01:00 eftir miðnætti. Ef það hittir þannig á að ég er á kvöldvakt og fer á morgunvakt daginn eftir þarf ég að aka Hvalfjörðinn tvisvar sinnum á hálfum sólarhring sem skerðir hvíldartíma minn verulega eins og gefur að skilja. Svo er líka hættulegt að keyra fyrir Hvalfjörðinn,“ segir Heiður.

„Ég var að koma af kvöldvakt um daginn og þurfti að aka Hvalfjörðinn í niðamyrkri, þetta er vegur sem ég þekki ekki vel. Vegurinn er þröngur þar sem kvarnast hefur úr köntunum, víða ósléttur og illa við haldið. Það var mikil umferð vörubíla sem óku mjög hratt að mínu áliti. Ég fann til mikil óöryggis og var þreytt eftir langa vakt. Það kæmi mér ekki á óvart ef slys yrði þarna á þessu tveggja mánaða tímabili,“ bætir Heiður við.

Öryggi og líf fólks í hættu

„Það er mikið rask og kostnaður sem af þessu hlýst. Að öllum líkindum þarf ég að skipta út kvöldvöktunum fyrir dagvaktir en það lækkar launin hjá mér allverulega – það gengur ekki að vera svefnvana í tvo mánuði í því ábyrgðarmikla starfi sem ég gegni. Ég á tvö börn, níu og ellefu ára, og þarf að vakna fyrr en áður til að búa börnin fyrir skóla og skipuleggja daginn. Þetta hefur haft meiri háttar áhrif á daglegt líf fjölskyldunnar,“ segir Heiður. „Mér finnst það óréttlátt að sitja ekki við sama borð og aðrir. Ég veit að það þarf einhvers staðar að draga línuna, en ef við sem erum í framlínustörfum og með líf fólks í höndum okkar alla daga, er ekki metið meira en einkafyrirtæki sem veltir milljörðum, þá er illa fyrir okkur komið sem samfélagi. Við erum að hugsa um líf fólks og öryggi skjólstæðinga okkar. Það ert verulega skert ef starfsmenn eru vansvefta og illa stemmdir þegar þeir mæta á vakt til sinna sjúklingum, sem krefjast mikillar umönnunar og nákvæmni, t.d. eftir heilaaðgerðir,“ segir Heiður að lokum.