Talsvert alvarleg staða er að teiknast upp fyrir heilsárs rekstrargrundvöll fjölmargra útgerða á landsbyggðinni, ef frumvarp Eyjólfs Ármannssonar innviðaráðherra verður að lögum. Þar er lagt til afnám línuívilnunar og skel- og rækjubóta sem hafa verið í þeim potti sem tilheyrt hefur byggðakvótanum, sem er 5,3% aflaheimilda við Íslandsstrendur. Gagnrýnt er að heilsársstörf muni með þessu hverfa fyrir til þess að gera fá hlutastörf að sumri, þ.e. til að styrkja strandveiðar. Á landsbyggðinni eru allmargar smærri útgerðir sem reitt hafa sig á úthlutun veiðiheimilda úr byggðapottinum. Þar undir er línuívilnun, en hún byggist á því að útgerðir fái álag láti þær landbeita línu. Hins vegar hafa skel- og rækjubætur verið greiddar út í aldarfjórðun. Auk þess heyrir undir byggðakvóta svo kallaður almennur byggðakvóti sem og byggðakvóti Byggðastofnunar. Verði frumvarp Eyjólfs að lögum koma breytingarnar til framkvæmda 1. september næstkomandi. Þá er í frumvarpinu mælt sérstaklega fyrir um aukningu í þorski til strandveiða upp á 2.700 tonn. Eitt mest afgerandi kosningaloforð Flokks fólksins fyrir síðustu kosningar var afdráttarlaust fyrirheit um 48 daga strandveiðar. Veiðiheimildir hafa hins vegar ekki verið til staðar fyrir þann dagafjölda og því hefur strandveiðum lokið um miðjan júlí undanfarin ár í stað loka ágúst. Til að uppfylla þetta loforð virðist sem ráðherrann geti einungis tekið veiðiheimildir af öðrum pottum 5,3% byggðakvótans, en sá málaflokkur var einmitt færður frá atvinnuvegaráðuneytinu síðasta sumar og til Eyjólfs í innviðaráðuneytinu. Því er með frumvarpinu verið að leggja til hreina og klára millifærslu milli ólíks útgerðarforms.