Aðalsteinn Ólafsson sjómanni á Hellissandi er margt til lista lagt. Hann framleiðir nú tréhandverk, fór að stunda þá iðju eftir vinnuslys sem hann lenti í við að skera beitu. Þá lenti hann í beituskurðarvél og missti framan af fjórum fingrum á annarri hendi og var lengi frá vinnu af þeim sökum. „Þegar ég komst aftur á ról eftir slysið slys fór ég að vinna aftur í Sjávariðjunni í Rifi. Sá ég þá um að koma beitunni í kör fyrir bátana ásamt annarri léttri vinnu. Svo færðist aldurinn yfir, ég hætti að vinna og fann mér þetta áhugamál til dundurs,“ segir Aðalsteinn.

Fór á námskeið

Aðalsteinn segir að tilburð þess að hann fór að vinna við rennibekk hafi verið sú að Birna kona hans sagði honum að Sæmundur Kristjánsson væri með námskeið í Átthagastofunni þar sem hann væri að kenna á rennibekk. „Ég skellti mér þá á námskeið ásamt konuninni minni. Það varð svo úr að eftir þetta námskeið að ég keypti mér rennibekk sem ég er með í bílskúrnum. Nú nota ég tímann til þess að búa til allskyns skálar sem ég hef verið að gefa vinum og kunningjum. Meira að segja hef ég sent til Túnis. Svo er hugmyndin að fara að renna skákmenn og smíða taflborð fyrir mig, en tafl er mjög skemmtilegt áhugamál,“ segir Aðalsteinn brosandi. „En það er langt síðan ég tefldi síðast en ég hafði mjög gaman af að tefla. Þá hef ég líka gaman að pílu og fer í Höllina í Ólafsvík annað slagið og hef gaman af.“

Lærir af Jóni

„Ég læri mikið af Jóni Guðmundssyni en hann er að gera flotta hluti í Höllinni og er algjör snillingur í að vinna á rennibekk. Nú er ég búinn að eyða um 400 þúsund krónum í allskyns hluti í rennibekkinn fyrir utan kostnaðinn við rennibekkinn sjálfan, en þetta er alveg þess virði og svo fæ ég við gefins hjá vinum til þess að renna skálarnar.“

Steikir kleinur

„Viltu ekki koma inn og fá nýbakaðar kleinur,“ spurði Aðalsteinn blaðamann. Að sjálfsögðu var ekki hægt að neita því kostaboði og inn í eldhúsi var Birna eiginkona hans sem bauð upp á kleinur og kaffi. „Þetta er mín uppskrift,“ segir Birna kát og hress að vanda; „en hann Steini minn hnoðar deigið, sker það til og steikir.“ Gestur hafði ekki fengið betri kleinur og þakkar fyrir sig.

**Tveir fallegir hlutir hjá Aðalsteini.**

Fékk sér rennibekk til að hafa eitthvað til að dunda við