Margir kannast við bræðurna Hallgrím og Gunnar Hafstein Ólafssyni, þótt þeir séu líklega betur þekktir sem Halli Melló og Gunni Hó

Hallgrímur hefur lengi starfað sem leikari og er í dag fastráðinn í Þjóðleikhúsinu. Gunnar er kominn í fremstu röð í píluíþróttinni á Íslandi, en starfar einnig sem kokkur. Bræðurnir eru bornir og barnfæddir á Akranesi, elstir í fjögurra systkina hópi og eru perluvinir í dag, þótt það hafi ekki alltaf verið þannig.

Eftir ófáar tilraunir til að ná bræðrunum saman í annríki desembermánaðar hittumst við heima hjá Gunnari síðdegis á miðvikudegi. Hann býr á Akranesi ásamt Kristínu Björgu Jónsdóttur eiginkonu sinni, en þau eiga saman þrjú börn. Halli keyrir frá Hafnarfirði til að hitta okkur, en hann býr þar ásamt Matthildi Magnúsdóttur eiginkonu sinni og tveimur sonum. Auk þess á hann dóttur sem gerði hann nýverið að afa. „Það er sturluð tilfinning,“ segir Halli stoltur. „Ég hefði bara aldrei trúað því.“

Við fáum okkur sæti við eldhúsborðið og Halli er snöggur til svars þegar hann er inntur eftir því hvernig var að eiga Gunnar sem yngri bróður. „Það var erfitt. Við höfum meira að segja oft rætt þetta. Við vorum jafnstórir þegar Gunni var þriggja ára og ég sex. Þetta var ekki málið.“ Þeir skellihlæja og það vita allir sem hafa umgengist þá bræður og heyrt smitandi hláturinn að það er ómögulegt annað en að hlæja með þeim. „Það héldu allir að við værum tvíburar,“ bætir Gunnar við.

**Gunnar var stærri, sterkari og fljótari, en Halli betri í fótbolta.**

Sveiflukennd vinátta

Sjö ár liðu þar til yngri systkinin, Jón Valur og Guðný, komu í heiminn með árs millibili. Bræðurnir voru því nokkuð lengi bara tveir. Gunnar er enn í dag höfðinu hærri en systkinahópurinn allur. „Við höfum oft rætt við mömmu um hvernig stendur á þessu, en hún verður bara ógurlega reið,“ segir Halli og þeir skella upp úr. „Hann er bara með þetta Furufjarðargen, afi okkar er úr Furufirði á Hornströndum. Þar er svona stórgert fólk inn á milli.“

En hvernig var að vera yngri bróðir Halla? „Það var bara fínt, en pínu erfitt líka. Ég vildi alltaf fá það sama og hann – og fékk það yfirleitt þótt honum fyndist það ósanngjarnt. Við vorum vinir fyrst, en á unglingsárunum töluðumst við varla við. Það var ekki fyrr en um 18 ára aldurinn, þegar ég fór að læra kokkinn, sem það breyttist. Þá leigði ég herbergi á Njálsgötunni, ógeðslega holu þar sem var lágt til lofts, fúkkalykt og ég þurfti nánast að vera á fjórum fótum í sturtunni. Eitt kvöldið skutlaði Halli mér heim og vildi endilega kíkja inn. Það var síðasta nóttin mín í þessu herbergi. Halli hringdi beint í mömmu og tók ekki annað í mál en að ég flytti inn til hans og þáverandi kærustu. Þar svaf ég í tveggja sæta sófa í stofunni í heilan vetur. Við höfum verið mjög nánir síðan.“

„Þá sýndi ég hvað ég er góðhjartaður,“ segir Halli og hlær.

**Heima á jólunum. „Við vorum orðnir jafnstórir þegar Gunnar var þriggja ára og ég sex. Þetta var ekki málið,“ segir Halli.**

Gunnar var flinkur í öllu

Halli segir að þeir bræður séu að mörgu leyti ólíkir. „Gunni er skapmeiri,“ segir hann og Gunni skýtur strax inn í: „En Halli er langræknari.“ Halli gengst við því. „Já. Þú ert fljótur upp og fljótur niður. Ekki ég. En þegar ég hugsa til baka þá held ég líka að samband okkar hafi ekki verið nógu gott af því Gunni var svo flinkur í öllu. Hann var til dæmis bestur í sundi, margfaldur Akranesmeistari og miklu betri en ég þótt ég væri þremur árum eldri og að æfa á fullu. Hann var alltaf stærri, sterkari og fljótari. Ég er með þá kenningu að Gunni bróðir sé geggjaður í öllum íþróttum sem eru spilaðar á bar. Pool, píla, póker og allskonar jaðarsport sem menn iðka að kvöldlagi yfir bjór og hnetum.“ Gunnar finnur út að sundið gæti tæknilega séð fallið í þennan flokk, þar sé stundum sundlaugarbar. „Fótbolti er eina íþróttin sem ég æfði skipulega án þess að ná árangri. Halli var betri en ég í fótbolta.“

Annar villtari en hinn

En hvernig haldið þið að hafi verið að vera mamma ykkar? „Mjög erfitt,“ segja þeir næstum í kór – og hlæja. „Ég held reyndar að það hafi sloppið til þangað til hún var komin með fjögur börn sem voru 11, 8, 1 og 0 ára,“ segir Halli. „Ég á eina mjög sterka og myndræna minningu af henni frá því við bræðurnir vorum litlir. Það var blindbylur og hún var að draga okkur á tveimur snjóþotum heim til ömmu svo hún gæti farið að vinna í frystihúsinu. Þarna var hún rúmlega tvítug og pabbi alltaf úti á sjó, við áttum ekkert alltaf bíl. Ég held að þetta hafi stundum verið basl.“

Bræðurnir eru sammála um að Gunni hafi verið töluvert villtari en Halli. „Frá því ég var 10-11 ára og upp allan grunnskólann fór ég alltaf heim í kvöldmat með kvíðahnút í maganum yfir því hvað af því sem ég gerði af mér þann daginn kæmist upp,“ segir Gunnar. „Eftir ferminguna hans Halla tók ég til dæmis öll litlu smjörstykkin sem urðu eftir og fór með þau heim. Þegar smjörið var orðið mjúkt opnaði ég álpappírinn og grýtti þeim öllum í hús nágrannans. Þrætti svo fyrir það eins og sprúttsali. Ég var aldrei vondur við neinn, en það voru endalaus prakkarastrik. Einhvern tímann tók ég mjólk og kastaði henni upp á glugga á þriðju hæð í Brekkubæjarskóla þar sem hún sprakk og fraus föst. Mamma fann einmitt gömul einkunnaspjöld um daginn við tiltekt. Þá fékk ég 5 í hannyrðum en bara 3 í heimilisfræði,“ segir Gunnar og hlær. „Kokkurinn sjálfur!“ skýtur Halli inn í. „Það hefur líklega haft meira með hegðun að gera en skort á hæfileikum.“

**Bræðurnir hafa báðir verið með viðurnefni frá unglingsárum og báðir hafa þeir reynt að leggja því, án árangurs. Hér er Gunnar í 10. bekk.**

Breyttir tímar

Foreldrar bræðranna, Sigþóra Gunnarsdóttir og Ólafur Hallgrímsson, voru ung þegar þau eignuðust þá. Hvað lögðu þau áherslu á í uppeldinu? „Að klára matinn,“ segir Gunni. „Ég held án gríns að það hafi verið það eina.“ Halli tekur undir það. „Það voru engar reglur. Ég man ekki eftir því að hafa verið með útivistartíma eða neitt.“ Gunnar segir að hann hafi reyndar einu sinni verið beðinn að koma snemma heim. „Þá kom ég heim klukkan átta um morguninn. Þegar þau ætluðu að skamma mig sagðist ég hafa komið fyrir klukkan átta og það væri snemma. Þetta voru bara allt aðrir tímar og ég ætla alls ekki að lasta mömmu og pabba, en eftir á að hyggja hefði verið ágætt að hafa meiri reglu á hlutunum. Ég opnaði ekki skólatöskuna öll mín ár í grunnskóla og mætti þrisvar á réttum tíma í unglingadeildina.“

Þeir segjast báðir vera með reglur og ramma í uppeldinu á sínum börnum. „Þjóðfélagið er líka svo breytt. Ég á son sem er í 10. bekk og það er himinn og haf á milli þess hvernig hann er og hvernig ég var á sama tíma,“ segir Halli. Hann segir að líklega mætti vera millivegur milli þess sem var og þess sem tíðkast í dag. „Í dag mæta foreldrar til dæmis á allt sem viðkemur börnunum þeirra. Ef einhver hefði mætt með foreldri á Pollamótið í Eyjum hefði maður vorkennt því barni.“

**Jón Valur nýkominn í heiminn og bræðurnir mættir á sjúkrahúsið til að hitta hann.**

Þrettán einingar í fjölbraut

Bræðurnir hafa báðir notið mikillar velgengni á fullorðinsárum. Gunni kláraði meistarapróf í matreiðslu og hefur starfað víða sem kokkur við góðan orðstír auk þess að vinna til afreka í pílukasti. Halli kláraði Leiklistarskólann og hefur verið einn fremsti leikari landsins um árabil. Þeir segjast báðir hafa gaman af því að líta um öxl á skólagönguna og hafa húmor fyrir því að hún hafi ekki verið glæsilegri en raun ber vitni. „Ég kláraði 13 einingar í fjölbraut,“ segir Halli og Gunni segist eiga þar svipaðan feril. Halli rifjar upp símtal sem hann fékk frá ónefndum starfsmanni í Grundaskóla fyrir nokkrum árum. „Ég var beðinn um að vera með fyrirlestur fyrir starfsfólk í upphafi vetrar. Sú sem hringdi sagði: „Við vorum að dást að því á skrifstofunni um daginn hvað það hefði ræst úr þér. Alveg ótrúlegt miðað við hvað þú varst lélegur nemandi“.“ Halli mætti galvaskur og hélt erindið. „Ég sagði að þetta hefði verið þeim að kenna, þau hefðu bara verið svona lélegir kennarar,“ segir hann og hlær. „En svona án gríns þá finnst mér þetta samt sýna að þótt nám sé nauðsynlegt og allt það, þá er líf fyrir utan skóla. Það hefur líka sannast að maður er ekki að nota algebru frá degi til dags. Ég er orðinn afi og hef aldrei þurft að nota algebru.“ Gunnar bætir við: „Númer eitt, tvö og þrjú er að læra eitthvað sem manni finnst skemmtilegt.“

**7, 8 og 9 Gera samsetta mynd í box: Framan af voru bræðurnir góðir vinir, en töluðust varla við sem unglingar. Í dag heyra þeir í hvorum öðrum nær daglega.**

Feiminn án svuntunnar

Í minningu blaðamanns hafa bræðurnir alltaf verið áberandi og oftar en ekki á sviði. Halli var snemma farinn að troða upp með gítar og Gunni var áberandi í félagslífinu og tók þátt í leiksýningum, reyndar mun fleirum en Halli sem síðar lagði leiklistina fyrir sig. „Ég er samt feiminn, það bara veit það enginn,“ segir Gunni. „Ég á mjög erfitt með að standa uppi á sviði og tala fyrir framan fólk. En ef ég set mig í hlutverk eða bind á mig svuntu þá er það ekkert mál.“

Yngri systkini bræðranna hafa minna verið í sviðsljósinu, en þeir segja að Jón Valur bróðir þeirra sé líkari þeim en systirin, Guðný. „Jón fæddist gamall maður. Hann tók Guðnýju bara undir sinn verndarvæng og talaði fyrir hana hvert sem þau komu, hún þurfti ekki að gera neitt,“ segir Halli. „Þau voru saman í leikskóla og Jón segir bara: Hún Guðný ætlar að fá tvær kjötbollur.“

Melló og Hó

Fyrir tæpum 20 árum birtist viðtal við Halla í Skessuhorni þar sem hann sagðist ætla að leggja viðurnefninu Melló. „Já, ég drap hann og jarðaði og allt. En ég er búinn að komast að því að það er ekki hægt að losna við viðurnefni. Í dag er ég búinn að taka þetta í sátt og varð mjög ánægður þegar ég varð afi á dögunum að hugsa til þess að Mellóarnir munu lifa áfram. Við erum að stækka og dreifast út,“ segir Halli og glottir.

Þeir bræður eiga það sameiginlegt að hafa verið með viðurnefni frá unglingsárum. „HÓ eru bara tveir síðustu stafirnir í skammstöfuninni minni,“ segir Gunnar. „Þetta byrjaði sem grín í kvikmyndaklúbbi í Arnardal þar sem við skrifuðum nöfnin okkar í kreditlista á stuttmyndum. Ingólfur Ágúst Hreinsson skrifaði nafnið mitt og gleymdi punktinum á milli H og Ó. En ég fékk líka nóg einhvern tímann og ætlaði að leggja þessu. Svo lenti ég ítrekað í að reyna að kynna mig í síma sem Gunnar Ólafsson, en það þekkti mig ekki nokkur maður fyrr en ég sagðist heita Gunni Hó. Þá kom bara: „Já, blessaður!“ Í dag er ég meira að segja búinn að gera tilraun til að bæta þessu við nafnið mitt í Þjóðskrá, en ég fékk neitun af því þetta er upphrópun og gæti orðið öðru barni til ama í framtíðinni ef þetta fer í mannanafnaskrá.“

Vann einu sinni í pílu

Dagskráin framundan er þétt hjá þeim bræðrum. Halli er að æfa Ormstungu í Þjóðleikhúsinu, rappsöngleik sem verður frumsýndur í janúar. „Verkið er byggt á Gunnlaugs sögu ormstungu og gaman að segja frá því að þessi saga er ein af fáum góðum minningum úr skóla, mér fannst hún alltaf svo skemmtileg.“

Gunnar starfar hjá Múlakaffi og er kokkur í Elkem auk þess að æfa og þjálfa pílukast og vera í úrtakshópi fyrir landsliðið. „Það verður tilkynnt milli jóla og nýárs hverjir komast í liðið.“

En keppa þeir hvor við annan í pílu? „Oft, en ég hef aldrei unnið,“ segir Halli. „Jú, einu sinni! Þá fékk ég að byrja með 301 og hann 801. Ég náði að vinna, en það var grís.“

Þrátt fyrir annríkið heyrast þeir í síma nær daglega. „Halli á svo erfitt með að vera einn,“ segir Gunni og hlær. „Ef hann er að labba út í búð eða keyra þá hringir hann yfirleitt.“ Halli segir að þeir geti spjallað um allt. „Svo ákváðum við fyrir löngu að hætta bara að tala um það sem við erum ósammála um.“

Sigrún Ósk Kristjánsdóttir skráði

Á kúnnakvöldi í versluninni Módel í nóvember 2019. Veitingamennirnir Gunni Hó og Birkir Snær Guðlaugsson, sem þá störfuðu fyrir Gamla Kaupfélagið á Akranesi, voru með kynningu á Wellington steikum og humarsúpu. „Ég á mjög erfitt með að standa uppi á sviði og tala fyrir framan fólk. En ef ég set mig í hlutverk eða bind á mig svuntu þá er það ekkert mál,“ segir Gunni. Ljósm. mm

**Á afmælistónleikum Toska í liðnum mánuði tók Halli að sér starf kynnis. Lét einnig vaða í svellharðan rokkara í upphafi tónleikanna. Ljósm. mm**

Að klára matinn var eina reglan

Margir kannast við bræðurna Hallgrím og Gunnar Hafstein Ólafssyni, þótt þeir séu líklega betur þekktir sem Halli Melló og Gunni Hó

Margir kannast við bræðurna Hallgrím og Gunnar Hafstein Ólafssyni, þótt þeir séu líklega betur þekktir sem Halli Melló og Gunni Hó