„Máttum þola heimferðina á rafmagnsbíl sem enginn veitti athygli“

Allflestir bílir enda daga sína í pressu og úr brotajárninu er svo unnið stál til áframvinnslu. Sem betur fer eru þó alltaf einhverjir bílar sem forðað er frá slíkum hörmungar dauðdaga, þeir gerðir upp og varðveittir til minningar um fyrri tíma og sem hluti af samgöngusögunni. Blaðamaður Skessuhorns sá nýlega færslu á Facebook sem vakti athygli. Sveitungarnir og vinirnir Jakob Guðmundsson frá Kolsstöðum og Torfi Guðlaugsson í Hvammi í Hvítársíðu ákváðu að fara í borgarferð á fimmtíu ára gömlum bíl sem Torfi lauk við að gera upp síðasta sumar. Við ætlum að skoða sögu þessarar bjöllu.

*Hinn fimmtugi VW 1200 nýkominn úr klössun og skoðun með númerið M-203.*

Ferðasagan

En byrjum á færslunni sem Jakob skrifaði eftir ferð þeirra félaganna frá Hvammi og í borgina: „Þá loksins komumst við vinirnir í okkar árlegu skemmtiferð sem reyndar hefur ekki verið árleg síðustu fimm ár eða svo. En í þetta skiptið vorum við vel keyrandi á VW bjöllu sem Hekla Torfadóttir var svo almennileg að leyfa pabba sínum að gera upp fyrir sig! Byrjuðum á Skaganum að kíkja á Bjöllu og traktora en svo lá leið suður. Héldum okkur við þemað „heimsækjum bekkjarsystkini“ og litum m.a. við hjá Hafdísi Elínu í Útilegumanninum og seldum fyrir hana eitt hjólhýsi í leiðinni! Fórum svo í Ford úttekt hjá Ágústi Sumarliðasyni. Hittum svo fyrsta eiganda bjöllunar; Hjört fyrrum skólastjóra á Kleppjárnsreykjum. Eftir að hafa baðað okkur í athygli skiluðum við bjöllunni til eiganda síns í Garðabæ og máttum þola heimferðina á rafmagnsbíl sem enginn veitti athygli, hvað þá gömlu hlunkunum sem í honum voru! Engu að síður frábær dagur hjá okkur.“

*Hentugt að gera snúið bílnum í 45 gráður þegar unnið er við undirvagninn.*

Borgarfjörður – Selfoss – Rvk – Hvammstangi – Borgarfjörður

Bíll þessi er af gerðinni Volkswagen 1200 og er árgerð 1974 (hér eftir nefnd Bjallan). Þann 5. mars síðastliðinn voru rétt fimmtíu ár frá því hann var fyrst skráður á götuna og fékk númerið M-2033. Fyrsti eigandi bílsins var Ólöf Sigurðardóttir kennari á Kleppjárnsreykjum sem keypt hafði bílinn fyrir 580.000 krónur. Hjörtur Þórarinsson eiginmaður hennar og skólastjóri var jafnframt ökukennari í aukastarfi og kenndi á sínum tíma 501 ungmenni í héraðinu að aka bíl. Bjallan var búin þeim búnaði sem þurfti til að hægt var að kenna á hana. Meðal annars þurfti auka pedala til að kennarinn gæti gripið inn í ef á þyrfti að halda. Sá búnaður er til enn og hefur fylgt bílnum. Bjallan var reyndar mest notuð sem varabíll í ökukennslunni því oftast kenndi Hjörtur á Volvo. Þegar Ólöf og Hjörtur fluttu á Selfoss, eftir 17 ára veru á Kleppjárnsreykjum, hætti Hjörtur að kenna á bíl. Bíllinn var þó áfram í þeirra eigu og fékk númerið X-5104 þegar komið var austur fyrir fjall. Ólöf lést 1995 og árið eftir selur Hjörtur bílinn til Guðjóns H. Ólafssonar í Reykjavík fyrir 90.000 krónur; „í núverandi ástandi, ásamt ýmsum varahlutum úr öðrum bíl og ýmsum fylgihlutum,“ eins og segir í afsalinu. Greinilega þurfti að taka sérstaklega fram að bíllinn var þá orðinn í fremur slöku ástandi. Til stóð að hann yrði gerður upp en Guðjón selur bílinn tíu árum síðar norður á Hvammstanga og var þá lítillega byrjaður viðgerðir. Kaupandinn var Jóhannes Erlendsson á Hvammstanga sem rak Bíla- og búvélasöluna. Vegna anna komst það hins vegar heldur ekki í verk hjá honum að bíllinn yrði gerður upp. Torfi í Hvammi sér hins vegar bílinn framan við verkstæði á Hvammstanga og kaupir bílinn árið 2010. Inni í vélageymslu á Hvammi beið bíllinn allt til ársins 2022 að Torfi ákveður að gera hann upp. Valdi hann fremur en gamla heimilisbíl sömu gerðar og móðir hans hafði verið skráð fyrir; fagur-appelsínugul VW bjalla árgerð 73. „Þessi ljósbrúni var mun betur farinn en sá sem fyrir var á heimilinu og þar að auki vildi Hekla dóttir mín, sem nú hefur bílinn til umráða, miklu frekar aka um á ljósbrúnum bíl en orange lituðum,“ segir Torfi og bætir við að hann hafi lofað dóttur sinni þegar hún var barn að hann myndi gera upp fyrir hana bjöllu – og við það stóð hann.

*Bjallan komin úr sprautun hjá Rósa og samsetning framundan.*

Gerður upp heima í vélageymslu

Uppgerð á bjöllunni hófst heima í vélageymslu hjá Torfa fyrsta vetrardag 2022. „Ég vann svo við þetta milli mjalta. Það var allt endurnýjað sem þurfti og skipt m.a. um allan bremsubúnað, leiðslur og fleira. Mótorinn er hins vegar sá upprunalegi, en bíllinn er nú keyrður 77.500 kílómetra og þar af sex þúsund frá uppgerðinni í fyrrasumar. Ég var svo heppinn að félagi minn lánaði mér svona viðgerðagrind fyrir bíla, en með henni er hægt að snúa bílum á alla kanta og vinna við þá í mátulegri vinnuhæð. Maður þurfti bara að taka vélina úr og taka olíu af gírkassa áður en bílnum var snúið. Þegar allt var orðið klárt fyrir sprautun var bjallan svo dregin niður í Reykholt þar sem Friðbjörn Rósinkar Ægisson, oftast kallaður Rósi bílasprautari, tók bílinn og málaði listavel. Bíllinn fær svo skoðun athugasemdalaust 13. júní 2023 og fékk sérnúmerið M-203, mjög keimlíkt upphaflega númerinu, vantaði bara öftustu töluna.“

*Hjörtur við bílinn um svipað leiti og hann seldi.*

Stelpurnar fá bílinn í tvö ár hvor

Nú er Hekla dóttir Torfa við nám í Fjölbraut í Garðabæ og hefur bílinn til umráða fyrstu tvö árin eftir bílprófið. „Svo á ég stjúpdóttur, Sædísi Myst Suarez, en hún er tveimur árum yngri en Hekla, verður 17 ára eftir tæplega ár. Það er búið að semja um að Sædís fái bílinn þegar hún fær bílpróf og Hekla gefur hann þá eftir. Þegar þau tvö ár verða svo liðin ætla ég sjálfur að taka bílinn til handargagns,“ segir Torfi. Það er því aldrei að vita nema þeir félagar Kobbi á Kolsstöðum og Torfi í Hvammi sjáist í annarri borgarferð á bjöllunni góðu, enda vekur slíkur fararskjóti ólíkt meiri athygli en rafbíll.

*Gamli heimilisbíll Steinunnar í Hvammi sem hún átti frá upphafi og hafði númerið M-201. Sá var ekki eins vel farinn og hinn bíllinn.*

Í borgarferð á glansandi fínni og fimmtugri bjöllu

„Máttum þola heimferðina á rafmagnsbíl sem enginn veitti athygli“

„Máttum þola heimferðina á rafmagnsbíl sem enginn veitti athygli“