Rætt við sundkappann Einar Margeir – Íþróttamann Akraness

Sundmaðurinn Einar Margeir Ágústsson var kjörinn Íþróttamaður Akraness árið 2023. Einar Margeir er Íslandsmeistari í 100 metra fjórsundi og Íslandsmeistari unglinga í 50, 100 og 200 metra bringusundi og einnig í 100 m fjórsundi. Hann á nú níu Akranesmet í fullorðinsflokki og 13 í unglingaflokki. Hann á jafnframt þriðja hraðasta tímann frá upphafi í 200 m bringusundi og 50 m bringusundi. Einar er í A landsliði Íslands í sundi og hefur tekið þátt í fjölda alþjóðlegra móta fyrir hönd Íslands. Einar kom við á skrifstofu Skessuhorns í síðustu viku og ræddi við blaðamann.

Lítur á sig sem Bolvíking

Einar er fæddur árið 2005, uppalinn í Bolungarvík og bjó fyrir vestan þar til hann var tólf ára. Þaðan flutti hann á Bifröst í Borgarfirði og var þar í eitt ár. Síðan flutti hann á Akranes og hefur búið þar síðustu sex ár og unir hag sínum vel. Foreldrar hans eru Birna Hjaltalín Pálmadóttir sem vinnur við kvikmyndagerð og Ágúst Svavar Hrólfsson sem starfar við sjómennsku. Hvernig var að alast upp í Bolungarvík? „Mér fannst það geggjað, ég lít á mig sem Bolvíking og þegar ég kem þangað finnst mér ég vera kominn heim. Ég heimsæki ömmu Lindu og afa Hrólf og það er alltaf gaman að koma í heimsókn til þeirra.“

En hvenær byrjaðir þú að æfa sund? „Ég var í fyrsta bekk og æfði sund þangað til ég flutti á Bifröst en þá gat ég ekki æft sund þar og var aðeins að sprikla í frjálsum. Það voru sundæfingar í Borgarnesi á þessum tíma en það voru engir á mínum aldri að æfa og því átti ég erfitt með það. Síðan kom ég á Skagann og fór að æfa sund á fullu. Mér fannst þegar ég var að byrja hér æfingarnar mjög erfiðar, ég var ekki alveg vanur svona erfiðum æfingum en jafnaði mig nokkuð fljótt á því. Ég á það reyndar til að vera of góður við sjálfan mig og fæ að sleppa æfingum af og til en stefni á að bæta mig í þeim efnum.“

Nóg að gera alla vikuna

Einar æfir með afrekshópi Sundfélags Akraness og segir hann að æfingarnar séu settar þannig upp að æft er að jafnaði ellefu sinnum í viku, sundæfingarnar eru sjö til átta alls og þrjár lyftingaæfingar. „Ég er ekki mikill morgunhani svo ég þarf yfirleitt ekki að mæta á morgunæfingarnar. Á mánudögum er æft á morgnana frá klukkan hálf átta til níu og á kvöldin frá fimm til sjö. Þriðjudaga eru lyftingaæfingar klukkan sex á morgnana og erfið sundæfing um kvöldið. Á miðvikudögum æfum við frá hálf átta til níu og svo er frí um kvöldið. Fimmtudaga lyftum við í hádeginu og tökum tveggja tíma sundæfingu seinni partinn. Svo á föstudögum er sundæfing frá klukkan sex til hálf átta og aftur frá hálf fjögur til hálf sex. Á laugardögum byrjum við á að lyfta og svo er tveggja tíma sundæfing í 50 metra laug í Hafnarfirði frá hádegi. Þjálfarinn okkar, Kjell Wormdal, heldur vel utan um þetta allt saman og hugsar vel um okkur. Það er nóg að gera alla vikuna og getur oft tekið mikið á en það er vel þess virði.“

Tók allt í einu stórt stökk

Það var fyrir fjórum árum síðan sem Einar fann að hann var að taka miklum framförum. „Það gerist oft hjá strákum á vissum aldri í kringum kynþroskaskeiðið, maður stækkar hratt og verður sterkari. Þá byrjaði ég að bæta mig rosalega mikið í sundinu, ég var ekkert góður fram að því en allt í einu tók ég stórt stökk. Síðan líka það að ef maður hefur áhuga á einhverju og vill vera góður í því þá getur maður það. Það var einnig mjög stórt skref fyrir mig þegar ég náði að komast á Evrópumeistaramót unglinga 2022 og hef verið að bæta mig enn meir síðan þá.“

Einar er nemandi í Fjölbrautaskóla Vesturlands á Akranesi og útskrifast sem rafvirki næsta vor frá FVA en hyggst klára stúdentinn um næstu áramót. „Ég var á afreksbraut fyrstu tvær annirnar en hætti á henni því þá gat ég ekki tekið neina bóklega áfanga sem gerði mér erfitt fyrir að ná að ljúka námi til stúdentsprófs. Ég stefni síðan á að fara út í nám í háskóla í Bandaríkjunum þarnæsta haust og fæ skólastyrk út á sundið. Ég er ekki alveg búinn að ákveða hvert ég fer en það koma þrír skólar til greina. Þeir eru Louisiana State University, Florida State University eða Purdue University í Indiana. Mér líst best á fyrstu tvo skólana en þetta kemur allt í ljós síðar.“ Spurður um hverjir séu hans helstu fyrirmyndir í sundinu nefnir Einar þá Anton Svein McKee, Bretann Adam Peaty og Qin Haiyang frá Kína sem eru allir mjög góðir bringusundsmenn. Einar horfir stundum á þá synda til að reyna að læra af þeim og segir að það sé auðvitað best að læra af þeim bestu.

*Einar ásamt æfingafélögum sínum í Sundfélagi Akraness. Ljósm. SA*

Stundum að stara á botninn

Hvað með félagsskapinn í sundinu, er hann ekki góður? „Ég hef eignast marga góða vini í sundinu, þetta er geggjaður hópur og flestir af mínum bestu vinum koma úr sundinu. Við erum samheldin, hittumst og gerum oft eitthvað saman fyrir utan æfingar. Ef félagsskapurinn væri ekki svona góður þá held ég að ég hefði ekki enst svona lengi í sundinu. Íþróttin er auðvitað gífurlega erfið en það venst að vera í svona miklu álagi.“ En er þetta skemmtileg íþrótt? „Það er alveg gaman þó maður sé bara stundum að stara á botninn og heyrir ekki neitt. En svo er maður að spjalla við æfingafélagana á milli setta og svo er það þannig að eftir erfiða æfingu líður manni vel, þegar maður er búinn að slaka á í heita pottinum og taka gott spjall. Þetta er einstaklingsíþrótt en samt skiptir liðsheildin gríðarlegu máli og við erum auðvitað að hvetja hvert annað á mótum og svoleiðis. Maður kynnist einnig öðrum krökkum í öðrum félögum, ég er í landsliðinu núna og á líka alveg góða vini þar sem ég hef kynnst í landsliðsferðum og þar er líka góður félagsskapur.“

Leggur mesta áhersluna á bringusund

En hvenær fáið þið frí frá sundæfingum? „Við fáum ekki mikið frí, helst aðeins á sumrin og yfir jól og áramót. Þetta er kannski svona mánuður í það heila en það fer eftir því á hvaða mótum maður er að keppa. Ég fékk eiginlega ekkert frí frá æfingum í fyrra því ég var að keppa á Evrópumeistaramóti unglinga og núna er ég ekki lengur í unglingaflokki og er að búa mig undir Evrópumeistaramót fullorðinna sem verður í júní á þessu ári.“ En hver er þín sterkasta grein í sundinu? „Það er bringusundið, ég er langsterkastur þar og á stórmótum keppi ég bara í bringusundi. Ég er alveg góður í hinum greinunum líka en legg mestu áhersluna á bringusundið. Ég á Íslandsmet unglinga í 200 metra bringusundi og hef átt þau í 50 m og 100 m en Snorri Dagur sem er með mér í landsliðinu tók þau af mér. Það er mjög gott að vera með samkeppni, það ýtir á mann að gera betur og hvetur mann áfram.“ Einar segir að baksundið sé hans slakasta grein en hann langi til að verða betri í því svo hann nái betri árangri í fjórsundinu. „Ég er alveg góður í fjórsundi fyrir utan baksundið, það er minn Akkilesarhæll en ég er að reyna að bæta mig í því. Markmiðið mitt er að reyna að verða fyrsti Íslendingurinn í öllum hundrað metra greinunum til að ná undir einni mínútu. Ég á undir mínútu í bringu, skrið- og flugsundi en á eftir að ná því í baksundi. Mig vantar sirka innan við eina sekúndu upp á þar og vonandi næ ég því.“

Oft mikið brottfall í sundinu

Hvað með aðstöðuna til sundæfinga á Akranesi, hvernig horfir hún fyrir þér? „Það er auðvitað stundum leiðinlegt að æfa á Akranesi út af veðri, þetta er auðvitað útilaug og stundum ískalt en ég kvarta ekkert mikið yfir þessu. Við æfum einu sinni í viku í Sundhöll Hafnarfjarðar í 50 metra innilaug og það hjálpar helling.“ Værir þú betri sundmaður ef þú æfðir alltaf í 50 metra laug? „Ég veit það ekki, kannski ef það væri innilaug og þá gæti maður æft stungurnar án þess að frjósa á bakkanum. Það væri mjög þægilegt að vera með betri aðstöðu, að vera með innilaug og 50 metra laug en 25 m laug myndi alveg duga þó hitt væri auðvitað betra.“ Einar segir að það verði oft mikið brottfall í sundinu þegar krakkarnir byrji í fjölbraut, þá er svo mikið að gera í skólanum og í sundinu og ekki mikill tími fyrir neitt annað. En þú ert ennþá í sundinu? „Ef ég væri ekki að æfa neitt þá væri það ekki gott. Ég þarf að hafa eitthvað fyrir stafni á daginn og ég hef aðeins verið að prófa að æfa brasilískt jiu-jitsu meðfram sundinu. Ég mæti stundum á æfingar hjá Valentin Fels Camilleri í Brimi BJJ og það er mjög skemmtilegt að breyta aðeins til. Þetta styrkir mann helling og liðkar mann einnig. Síðan ég byrjaði í þessu hef ég orðið miklu líkamlega sterkari og það hefur hjálpað mér í sundinu. Þetta er einnig góð leið til að gera eitthvað annað og læra eitthvað nýtt. Maður er kominn á hátt getustig í sundinu og það er orðið erfitt að bæta sig en þetta víkkar sjóndeildarhringinn hjá manni.“

*Einar með bikarinn við valið á Íþróttamanni Akraness. Með honum eru Kristín Þórhallsdóttir og Aníta Hauksdóttir. Ljósm. vaks*

Alltaf gaman að fá viðurkenningu

Einar var kosinn Íþróttamaður Akraness fyrir árið 2023 í fyrsta skipti og segir að hann hafi verið mjög ánægður og sáttur með það. Kom það honum á óvart? „Ég veit það ekki alveg. Það er auðvitað erfitt að bera þessi afrek íþróttafólksins saman, það gekk hins vegar mjög vel hjá mér á síðasta ári og þetta var skemmtilegur endir á því að fá þessi verðlaun. Fyrst ég var kosinn þá átti ég það vonandi skilið og það er alltaf gaman að fá viðurkenningu.“ Hvert stefnir þú í sundinu á næstu árum? „Markmiðið er að komast á Ólympíuleikana í París næsta sumar en það eru kannski ekki miklar líkur á því. Ég ætla að reyna það eins vel og ég get en ég er svona þremur sekúndum frá lágmarkinu í 100 metra bringusundinu. Það er smá mikið en það er alveg hægt og kemur bara í ljós hvort ég nái því. Aðalmarkmiðið er að komast á Ólympíuleikana árið 2028 í Los Angeles og ég er mjög spenntur hvort það verði að veruleika,“ segir þessi ungi og efnilegi sundmaður að lokum.

Stefnir á Ólympíuleikana

Rætt við sundkappann Einar Margeir – Íþróttamann Akraness

Rætt við sundkappann Einar Margeir – Íþróttamann Akraness