Að kunna að meta rökkrið

Desember, myrkasti tími ársins með hátíð ljóssins og vetrarsólstöður. Það var sagt í gamla daga þegar ég var að alast upp að það væri mesti hátíðisdagur ársins, þegar færi að birta á ný, eitt hænufet. Áður en rafmagnið kom og ljósavélin var sett í gang man ég þögnina og notalegheitin þegar rökkrið færðist yfir. Þau lögðu sig eftir gegningar afi og amma, stundum pabbi og mamma líka. Við þurftum að hafa ofan af fyrir okkur sjálf. Það var ekkert á skjánum nema kannski krummi að kalla inn. Þegar var ekki lesbjart lengur fengum við sögur „úr gamla daga,“ við vorum alltaf að spyrja um sögur af draugum og forynjum og reyndum að fá sem mestan hrylling en urðum svo auðvitað myrkfælin. En bara stutta stund. Okkur var kennt að meta rökkrið, myrkrið og bara horfa í það. Og já það var bara allt í lagi. Þegar Fífill sneri svo ljósavélinni í gang og þungir skellirnir drundu úr mótorhúsinu, þá byrjaði fjörið, þögnin rofin fram á nótt, mjúk og björt ljósin kviknuðu hvert af öðru og þær fóru eitthvað að fást við mat konurnar, karlarnir eitthvað að sýsla, draugarnir gufuðu upp.

Breytt allt, gaman að muna þetta

Jólin eru að koma. Ég hlakka svo til. Ég verð aldrei búin að gera „allt“ fyrir jólin. Það gerist af sjálfu sér, eða ekki, þegar jólafólkið mitt er komið í hús, þá hjálpast allir að við að gera allt fínt. Og það er nóg. Meira að segja eldgamla, nei bara 50+ gamla plastjólatréð er dubbað upp og skreytt. Það er orðið svo gamalt að það er farið að missa börrin og ég get hvergi hent því! Það mun því lifa mig og a.m.k. næstu 500 ár. (Það er plastið sem tengir saman barr við barr = börr!). Minningarnar við allt þetta gamla drasl! En það þarf ekki draslið til. Í alvöru. Það er alveg forgengilegt en hlýjan, gleðin, eftirvæntingin, hlátrarnir og grátrarnir – það bærist í minningunni.

Og af því þetta átti nú að vera kveðja úr héraði, Dölunum, langar mig bara til að þakka ykkur fyrir að hafa komið í Dalina og ég veit þið eigið góðar minningar þaðan. Og verið hjartanlega velkomin þangað aftur, vetur, sumar, vor eða haust til að skapa góðar minningar. Það eru til svo margar skemmtilegar sögur úr Dölunum. Og þær eru enn að gerast!

Ég óska öllum notalegra jóla og megi nýja árið verða fullt af sögum.

Halla Sigríður Hrefnu Steinólfsdóttir

Ytri-Fagradal

Kveðjur úr héraði – Jólakveðja úr Dölunum

Að kunna að meta rökkrið

Að kunna að meta rökkrið