Hugvekja / Jólakveðja á aðventu

Gerðu heiðarlega tilraun. Ég nota þessa setningu oft í vinnunni, en ég vinn sem tónlistarkennari og kenni börnum. Þau, eins og við flest, eiga það til að finnast þau ekki ráða við verkefnin sem þeim eru sett fyrir og þá segi ég þetta við þau: Gerðu heiðarlega tilraun. Það skiptir ekki höfuðmáli að takast ætlunarverkið í fyrstu tilraun, aðal áskorunin er að reyna við verkefnið til að byrja með, svo getur útkoman verið misjöfn. Hún er þó nánast undantekningarlaust betri en að gera ekki neitt.

Ég hef alltaf verið mikið jólabarn og bernskujólin eru böðuð dýrðarljóma í minningunni. Þau voru alltaf svo hátíðleg, en þá kom öll fjölskyldan saman og átti saman töfrandi jólastund. Í seinni tíð hef ég smátt og smátt áttað mig á því að þetta töfrandi andrúmsloft orsakaðist auðvitað oftar en ekki af því að fullorðna fólkið, og þá einna helst konurnar í fjölskyldunni, gerði sitt allra besta til að gera stundina töfrandi fyrir okkur börnin. Jólatréð var sótt í hópferð upp í sveit og skreytt á Þorláksmessu eftir skötuveislu hjá ömmu og eftirvæntingin var gríðarlega mikil nóttina fyrir aðfangadag. Þá var sérstaklega spennandi að sjá hvað Kertasníkir myndi koma með í skóinn en hann var alltaf uppáhalds jólasveinninn minn. Mamma, pabbi og amma strituðu síðan allan aðfangadaginn í eldhúsinu, á meðan við fengum að horfa á jólabarnatímann í línulegri dagskrá og gjóuðum augunum laumulega að jólagjöfunum undir trénu, sem mamma og amma voru löngu búnar að hugsa fyrir og raða fallega undir tréð. Þær gerðu möndlugrautinn og svo jólasteikina, en pabbi gerði alltaf sósuna. Svo þegar bjöllurnar hringdu klukkan sex á aðfangadagskvöld skiptist fjölskyldan á faðmlögum og heillaóskum áður en sest var við matarborðið. Það var hamingjusamt lítið höfuð sem lagðist á koddann að kvöldi aðfangadags í þá daga. Það býr í hjartanu svo djúpt þakklæti fyrir þessi yndislegu andartök barnæskunnar, áhyggjuleysið og eftirvæntinguna, sem byrjar í hjartanu og dreifist um allan líkamann.

Það hefur heldur fækkað í fjölskyldunni síðastliðinn áratug og mörg holrúm skapast í hjartanu sem hefur reynst erfitt að fylla upp í. Það, í bland við óheilbrigða fullkomnunaráráttu og kvíða hjá mér á fullorðinsárum, hefur orðið til þess að desember, sem hefur alltaf verið minn eftirlætis mánuður, reynist mér oft mjög erfiður. Ég get ímyndað mér að það sé raunin fyrir mörg okkar. Ég held fast í jólahefðir og geri mitt besta til að skapa stemningu á heimilinu um jólin og vilja sumir meina að ég ætlist til heldur mikils af öðrum meðlimum fjölskyldunnar hvað þetta varðar, eða svo skilst mér. Ég vona að þið fyrirgefið eftirfarandi samlíkingu en mér hefur liðið smá eins og fíkli, sem er að reyna að elta fyrstu vímuna en finnur ekki rétta efnið. Ég hef því ákveðið að taka aðeins annan pólinn í hæðina í ár. Ég ætla að gera heiðarlega tilraun til að láta mér líða vel um jólin. Ég ætla að leyfa mér að vera ófullkomin, taka því rólega og sleppa frekar takinu á því sem ekki bætir geðheilsuna. Mitt eina markmið verður að komast í gegn um mánuðinn án þess að fara alveg á yfirsnúning með meðfylgjandi kvíðaköstum og vanlíðan. Ég skora á þig, ágæti lesandi, að gera heiðarlega tilraun fyrir þig sjálft/sjálfa/sjálfan núna í desember og láta þér líða vel í jólaösinni. Takk fyrir lesturinn og gleðileg jól kæru vinir!

Hanna Ágústa Olgeirsdóttir

Borgarnesi

Kveðjur úr héraði – Jólakveðja frá Borgarnesi

Hugvekja / Jólakveðja á aðventu

Hugvekja / Jólakveðja á aðventu