Spjallað við Grundfirðinginn Loft Árna Björgvinsson

Loftur Árni Björgvinsson er fæddur og uppalinn á Skagaströnd en flutti til Grundarfjarðar árið 2013 þegar hann var ráðinn í stöðu enskukennara í afleysingum við Fjölbrautaskóla Snæfellinga. Loftur lærði ensku og heimspeki við Háskóla Íslands og fór svo í meistaranám í enskukennslu. Hann kynntist eiginkonu sinni, Christiane Klee, þegar þau unnu saman á vörulager hjá Ó. Johnsson & Kaaber en í dag eiga þau eina dóttur, Mýrúnu Lottu 13 ára. Loftur sinnir mörgum áhugamálum en m.a. tók hann þátt í að koma frisbígolfvelli í Grundarfjörð, er í Skotfélagi Snæfellsness og temur sér að reyna að læra á eitt nýtt hljóðfæri á ári. Þá hefur hann brennandi áhuga á tölvum og tölvuleikjum, gervigreind, stundar klifur, situr í bæjarstjórn og tók þátt í að hanna nýsköpunarbraut FSN þar sem hann starfar einnig sem kennari. Blaðamaður settist niður með Lofti á aðventunni og spjallaði við hann um lífið og áhugamálin.

Sótti um allar stöður á landinu
Loftur hefur unnið við ýmis störf en hafði ekki áður kennt við framhaldsskóla þegar hann flutti til Grundarfjarðar. ,,Ég fór í meistaranám sem hét enskukennsla fyrir framhaldsskóla en ég held það heiti kennsla erlendra tungumála í dag. Ég kláraði námið og æfingakennsluna við Menntaskólann í Hamrahlíð og var svo í eina önn aðstoðarkennari við Háskóla Íslands í áfanga sem hét hugræn málvísindi og bókmenntir. Eftir það sótti ég um allar enskukennarastöður sem voru lausar á Íslandi, frá tíunda bekk og upp úr, hverja einustu stöðu. Ég fékk viðtal hér við FSN og var ráðinn inn í afleysingar á meðan einn kennari var í fæðingarorlofi og hér er ég enn.

Ég var í raun og veru opinn fyrir því að flytja hvert á land sem er og samdi við konuna um að prufa að fara einhvert, í versta falli myndum við vera þar í ár og flytja svo aftur í bæinn. Okkur líkaði mjög vel hér strax í upphafi og viljum nú hvergi annars staðar vera,“ segir Loftur.

Að gera eitthvað sem veitir manni ánægju
Loftur hefur alltaf haft áhuga á bókmenntum og tungumálum. ,,Mamma segir að ég hafi alltaf ætlað að verða kennari en ég er samt ekki með frekari skýringar á af hverju hún heldur því fram. Mér finnst gaman að tala en ég segi t.d. alltaf við nemendur að maður eigi ekki að velja háskólanám út frá peningum, maður á alltaf að velja eitthvað sem veitir manni ánægju. Ég lærði tungumál og heimspeki sem er ekki vænlegt nám til þess að verða milljarðamæringur, svo ég fór að hugsa hvað ég gæti gert innan þessa geira. Maður þekkir mikið af t.d. bókmenntafræðingum sem vinna sem smiðir eða eitthvað slíkt. Ég fór þess vegna í kennsluna og finnst mjög gaman að hvetja ungmenni til þess að fræðast og læra,“ segir Loftur.

Loftur vinnur markvisst að því að læra á eitt nýtt hljóðfæri á ári, hér er hann með heimasmíðað langspil. Ljósm. aðsend.

Ræktaði ný áhugamál
Hjónin þekktu ekkert til í Grundarfirði þegar þau fluttu en Loftur segir samfélagið hafa tekið vel á móti þeim. ,,Við þekktum engan hér þegar við komum nema bróðir hennar ömmu og dóttir hans bjuggu hérna en ég hafði ekki verið í miklum samskiptum við þau og þau eru líka svolítið eldri en við. Hér var mjög auðvelt að kynnast fólki, kannski er það vegna þess að hér er mikið af aðfluttum íbúum þannig að fólk er vant því að þurfa að kynnast nýjum íbúum. Þegar maður flytur í smábæ úti á landi þarf maður að taka mjög óíslenska ákvörðun og taka þátt í alls konar til að komast inn í samfélagið. Ég skráði mig á körfuboltaæfingar, byrjaði að horfa á fótbolta á barnum og þannig hægt og rólega komst maður inn í samfélagið. Ég held það sé mikilvægt að vera óhræddur og sleppa tökum á Íslendingnum í sér,“ segir Loftur og hlær. ,,Svo fékk ég mér byssuleyfi og skráði mig í skotfélagið. Það má segja að ég hafi ræktað hér ýmis ný áhugamál því ég hafði bara áhuga á skotfimi í tölvuleikjum áður en ég kom hingað.“

Vissu ekki um aldursmuninn
Christiane eiginkona Lofts er er þýsk en hún flutti til Íslands eftir að áhugi kviknaði á landinu í gegnum íslenskt sjónvarpsefni. ,,Hún fæddist í Austur-Þýskalandi en þar var ekki mikið val þegar kom að því að ákveða nám eftir grunnskóla. Hana langaði að verða klæðskeri en fékk úthlutað að hún ætti að læra lagerumsjón lyfja. Hún var á fyrsta árinu í því þegar múrinn féll en hún kláraði samt námið.

Í þýska sjónvarpinu voru þættirnir Nonni og Manni mjög vinsælir en áhugi hennar á Íslandi kviknaði í gegnum þættina. Christiane kom fyrst til landsins til að vinna á sveitabæ á Suðurlandi, þar kynntist hún aðila sem var að vinna hjá Ó. Johnsson og Kaaber. Þannig að þegar vantaði einhvern í lagerumsjón hjá fyrirtækinu vissi þessi aðili að hún væri með menntun á því sviði og að hana langaði að flytja til Íslands. Úr varð að hún flutti til Íslands 2005 og við kynntumst árið 2008 þegar ég byrjaði að vinna í sumarvinnu hjá fyrirtækinu.

Við lentum í fyndnum misskilningi fyrstu árin okkar saman en hún er átta árum eldri en ég. Ég hélt hún væri yngri og hún hélt að ég væri eldri bróður stóra bróður míns, sem hún þekkti áður en hún kynntist mér. Í huganum vorum við þess vegna nær hvort öðru í aldri en við raunverulega vorum og erum. Við komumst ekki að sannleikanum fyrr en löngu síðar,“ segir Loftur og hlær en bætir því við að þetta dæmi sanni það að aldur skipti engu máli.

Þekkja alla núna
Aðspurður segir Loftur Christiane hafa tekið því mjög vel að flytja til Grundarfjarðar. ,,Ég held að mikið af erlendu fólki komi til Íslands til að búa í smábæ. Hún er frá Magdeburg þar sem eru þrjúhundruð þúsund manns, þannig að Reykjavík var minni borg en hún hafði áður þekkt. Hún var mjög spennt að prófa að búa í sjávarþorpi. Kom í ljós að hér er hópur af þýskum konum á Snæfellsnesi sem hittast einu sinni í mánuði. Þannig að hún hefur kynnst fólki úr nær- og fjærsveitunum og vinnur svo í heimaþjónustu eldri borgara og þekkir þess vegna eldri kynslóðina. Ég þekki aftur á móti framhaldsskólanemendur og -kennara auk þess sem tengingin við grunnskólann kemur í gegnum stelpuna okkar. Þannig erum við búin að spanna nánast alla flóruna í bænum og þekkjum alla núna,“ segir Loftur og hlær.

Með kjúklinga í garðinum
Áhugamál Lofts eru ekki fá en nýjast af nálinni er að halda kjúklinga í garðinum. ,,Við komum fyrir fjórum kjúklingum hjá okkur og höfum mikið verið að stússast í kringum þá. Þetta byrjaði sem lítill kofi en núna erum við búin að girða 2×9 metra af. Það er notalegt að sitja með morgunkaffibollann við hitaperuna á morgnanna hjá kjúklingunum að lesa fréttirnar í símanum.

Ég brasa svo ýmislegt í svona venjulegri viku, t.d. er ég titlaður yfirþjálfari rafíþróttafélagsins en viðurkenni að undanfarna mánuði hef ég ekki verið mjög virkur þar. Ungmennafélagið byrjaði með rafíþróttadeildina fyrir um tveimur árum síðan og ég hef reynt að taka virkan þátt í því verandi tölvuleikjanörd inn við beinið,“ segir Loftur.

Loftur er með fjórar hænur í garðinum hjá sér en hann segir notalegt að drekka kaffibollann við hitaperuna í hænsnagerðinu. Hér er Loftur með hænunni Gúrku. Ljósm. aðsend.

Samfélagsleg skylda að vera í pólitík
,,Ég datt svo óvænt inn í bæjarstjórn í síðustu kosningum og er t.d. í skólanefnd þar sem núna er verið að leggja lokahönd á nýja menntastefnu Grundarfjarðarbæjar. Ég hef lítinn áhuga á pólitík en finnst samt sem áður eins og við höfum öll samfélagslegar skyldur. L-listi flokksins, sem er bæjaríbúalisti og ekki með eina pólitíska stefnu, hélt óformlega könnun þar sem íbúar máttu tilnefna fólk á lista. Ég var ásamt konunni og dóttur okkar í Þýskalandi þegar síminn hringdi og ég hafði þá lent í þriðja sæti í þessum kosningum, þá var ég spurður hvort ég vildi taka þátt. Ég hugsaði með mér að ef einhver treystir mér í þetta þá gæti ég allt eins látið á það reyna. Ég endaði svo á því að vera kosinn inn. Ég hef lært mikið á þessum tíma, umhverfið er mjög formlegt en áhugavert að því leiti að maður áttar sig á því hvað gerist mikið á bak við tjöldin til að heilt bæjarfélag geti gengið. Það er hellingur af litlum hlutum sem maður lærir. Mér finnst sérstalega áhugavert hvað skrifræði getur haft mikil áhrif, þú ert t.d. ekki með háskólapróf nema einhver stimpli rétta pappírinn. Heilt yfir hefur þetta verið mjög áhugavert en hér áður fyrr var þægilegt að sitja, fá sér kaffibolla og kvarta en með því að taka þátt í þessu fær maður annað sjónarhorn, annan skilning og ber þá meiri virðingu fyrir því starfi sem á sér stað á bæjarskrifstofunni,“ segir Loftur og bætir við að ekki væri vitlaust að gera eins og Grikkir til forna þar sem pólitík var samfélagsleg skylda.

Fínn í mörgu en ekki meistari í neinu
Loftur söng á tímabili með karlakórnum Kára og með karlakórnum Heiðbjörtu. Hann ákvað þó að minnka við sig og syngur í dag aðeins í einum kór, Heiðbjörtu. Hann reynir einnig markvisst að læra á eitt nýtt hljóðfæri á ári. ,,Um tvítugt var vinur minn trúbador en hann kenndi mér einhvern grunn á gítar og dró mig með sér á gigg. Það varð til þess að ég lærði á gítar en síðar fékk ég ukulele gefins sem varð til þess að ég lærði á það. Eftir að ég flutti til Grundarfjarðar hef ég reynt á hverju ári að læra á eitthvað nýtt eins og munnhörpu og didgeridoo sem er ástralskt hljóðfæri. Síðan keypti ég mér merlin sem er þriggja tóna strengja hljóðfæri sem hljómar eins og lúta, ég á líka banjó, hljómborð, fiðlu og stílófón sem gerir gamaldags 80´s hljóð. Mér finnst gaman að skipta um áhugamál en ég bjóst við að eitthvað nýtt hljóðfæri myndi koma til mín núna undanfarið en í staðinn fékk ég mér spilastokk og hef verið að æfa mig í spilagöldrum.

Nýverið var ég greindur veð ofvirkni og athyglisbrest sem útskýrir kannski afhverju mér finnst svona gaman að hoppa á milli og læra nýja hluti. Ég er fínn í milljón hlutum en ekki meistari í neinu. Heilt yfir held ég að það hafi aldrei háð mér að vera eins og ég er. Ég væri ekki eins og ég er ef ég væri ekki eins og ég er,“ segir Loftur brosmildur.

Á heimsmeistaramót í borðspilum
,,Ég hef passað mig að vera mjög upptekin undanfarið, ég er virkur í því að klifra og spila borðspil ásamt fleirum eitt kvöld í viku en sá hópur fór til Þýskalands síðastliðið sumar til að keppa í heimsmeistaramóti í Takk. Okkur langar að vera virkir í því að kenna það spil svo við getum haldið Íslandsmeistaramót á næsta ári.

Ég ásamt Hafsteini Mar komum upp frisbígolfvelli í bænum árið 2021. Við sóttum um styrki og ákváðum hvar körfurnar ættu að vera í samráði við folfvallarhönnuð. Samhliða starfi hef ég undanfarin ár líka tekið nokkra áfanga við HÍ í heimspeki til að klára BS gráðuna í því. Núna er bara ritgerðin eftir sem mig langaði að skrifa í vetur, en það var aðeins of mikið að gera svo það bíður aðeins lengur. Ég er venjulega mjög virkur í bænum en hef undanfarið minnkað aðeins við mig,“ segir Loftur.

Gervigreind
Upp á síðkastið hefur Loftur skoðað hagnýtingu gervigreindar og reynt að nýta hana til kennslu. ,,Fólk er almennt á báðum áttum með það hvort gervigreindin sé sniðug eða hvort hún sé eitthvað til að óttast. Ég viðurkenni að ég hafði ekki mikla trú á þessu til að byrja með en ákvað að kaupa mér aðgang til að prófa að nota þetta. Núna er ég að reyna að fá nemendur til að hagnýta sér þetta verkfæri, það er hægt að fíflast mikið í þessu en þú getur líka notað þetta á mjög hagnýtan máta. Ég hef verið að nýta gervigreind í allt frá því að fá hugmyndir fyrir og fínpússa verkefni, skapa list, taka saman efni, yfir í að skapa list og hjálpa mér að skipuleggja hænsnagerðið mitt. Sem kennari er auðvelt að vera fastur í sínu en þetta er gott tæki til að leita að nýjum hugmyndum eða bara fikta.

Ég flutti erindi um hagnýtingu grevigreindar í háskólanum fyrr á árinu á viðburði sem hét Stefnumót við gervigreind í menntun. Þar fjallaði ég um það að vissulega er þetta eins og leikfang en það eru margir hagnýtir möguleikar í gervigreindinni. Okkur er tamt að tala um hluti sem svindl í skólakerfinu, en við ættum að vera að tala um verkfæri, það er t.d. ekki svindl að nota orðabók við þýðingar eða reiknivél í erfiðum dæmum. En á móti kemur að það er okkar kennaranna að kenna siðferðislega notkun, vitna í heimildir og að lesa yfir, því gervigreindin er langt frá því að vera fullkomin. Ég trúi því að fólk sem svindlar almennt í lífinu gerir það hvort sem gervigreind er til staðar eða ekki. Ég sé það sem hlutverk skólakerfisins að leiðbeina til að falla ekki aftur úr í þessari þróun,“ segir Loftur að lokum.

sþ

,,Ég væri ekki eins og ég er ef ég væri ekki eins og ég er“

Spjallað við Grundfirðinginn Loft Árna Björgvinsson

Spjallað við Grundfirðinginn Loft Árna Björgvinsson