Hjónin Sergei og Oksana Tukachov tóku vel á móti fréttaritara Skessuhorns á heimili þeirra í Grundarfirði eitt desemberkvöld í liðinni viku. Brátt verða liðin tvö ár frá því að stríðið í Úkraínu braust út og gjörbreytti aðstæðum þessarar fimm manna fjölskyldu frá Odessa í Úkraínu. Oksana kom til Íslands með börnin þeirra þrjú 6. apríl árið 2022 og Sergei kom svo í október sama ár en hann hafði verið á sjó allan tímann frá því að hörmungarnar dundu yfir. Þau eru búin að koma sér ágætlega fyrir og eru að aðlagast samfélaginu mjög vel.

Börnin ganga í Grunnskóla Grundarfjarðar og una sér vel í íþróttum, tónlistarskóla og í skólanum sjálfum. Það eru helst þau sem aðstoða foreldra sína við spjallið en þau eru komin töluvert á veg með að læra íslensku þó að Oksana sé einnig komin vel á veg. „Börnin eru mjög ánægð hérna og við líka,“ segir Oksana en bæði hún og Sergei eru komin í vinnu. Hann vinnur sem kokkur á Kaffi 59 og hún í Kjörbúðinni. „Krakkarnir sakna að sjálfsögðu vina sinna, leikfanga og þess háttar í Úkraínu, en þau eru ánægð hér,“ bætir hún við.

Allt annað líf að hafa bíl
Börnin stunda ennþá enskukennslu í gegnum fjarfundarbúnað hjá kennara í Úkraínu og læra tvisvar í viku auk skólans á Íslandi. Fljótlega eftir að Oksana kom til Íslands byrjaði hún að læra á bíl. „Þetta var mjög erfitt,“ segir hún og brosir. „Ég þurfti að þýða allt efni sjálf og stundum var þýðingarforritið ekki að hjálpa til.“ En á endanum gekk þetta upp því hún fékk bílpróf í ágúst og fljótlega eftir það keyptu þau sér bíl. „Þetta var stór munur fyrir okkur að fá bílinn. Nú erum við miklu frjálsari og ekki upp á aðra komin,“ segir hún. Þau byrjuðu á að keyra hringinn í kringum Snæfellsnes í sumar og fóru svo Gullna hringinn og skoðuðu Gullfoss og Geysi. „Við eigum eftir að skoða töluvert meira í kringum okkur og vonandi tekst það næsta sumar.“

Polina í góðum gír á fótboltamóti síðastliðið sumar en hún æfir flest allar íþróttir sem í boði eru.

Loftvarnarflauturnar fóru oft í gang
Síðasta haust skrapp Oksana í tveggja vikna ferð til Úkraínu að hitta fjölskyldu sína. „Þetta var tveggja daga ferðalag til að komast til Odessa,“ segir Oksana. „Fyrst var ég tvær nætur hjá foreldrum mínum og síðan fór ég með mömmu heim í húsið okkar því að ég þorði ekki að ferðast ein,“ bætir hún við. Oksana segir að ástandið á heimili þeirra hafi verið eðlilegt og allt eins og þau höfðu skilið við það. „Við sáum einhverjar skemmdir á leiðinni heim og ummerki um átök en það hafði allt sloppið til hjá okkur. Það var samt mjög erfitt að vera í Úkraínu. Ég átti erfitt með að sofa þar sem loftvarnarflautur fóru oft í gang á nóttunni. Ég var alltaf stressuð, hrædd og spennt. Það var erfitt að slaka á.“ Henni fannst gott að koma aftur til Íslands þar sem þau upplifa töluvert öryggi fjarri átökum.

Langar fjarverur heimilisföðursins
Sergei líður vel í nýju vinnunni sinni og finnst fjölskyldunni gott að hann komi heim á hverju kvöldi. Hann er opinn fyrir því að fara aftur á sjó en þá bara á íslenskum bátum í stutta túra. „Þegar hann var á sjó var hann oft í burtu í marga mánuði. Polina var orðin fimm mánaða gömul þegar hann sá hana fyrst og svona langar fjarverur eru mjög erfiðar,“ segir Oksana og bætir við: „Það var mjög erfitt hjá mér eftir að ég kom til Íslands með börnin og hann var úti á sjó. Ég upplifði mig eina og var mikið ein þegar krakkarnir voru farnir í skólann. Það breyttist allt í október 2022 þegar Sergei kom og við vorum sameinuð á ný.“

Af hverju ekki 300?
Aðspurð út í jólahefðir hjá þeim þá eru þær töluvert mikið frábrugnar en hefðirnar á Íslandi. „Í Úkraínu var haldið upp á jólin 6. janúar og bara einn jólasveinn sem kom 31. desember. Nú í ár eru jólin 25. desember í Úkraínu eins og um allan heim og þannig verður það hjá okkur líka,“ segir Oksana. Polina skýtur inn í umræðuna að hún skilji ekki af hverju það eru þrettán jólsveinar hér. „Af hverju eru þeir ekki bara þrjátíu eða bara þrjúhundruð,“ bætir hún við og hlær, en hún er vön að það komi bara einn jólasveinn á gamlársdag með gjöf. Hún skilur ekki í þessum þrettán jólagjöfum og vill heldur hafa þær þrjátíu. „Við erum ekki með jólatré en kannski setjum við það upp núna,“ segir Oksana.

Fjölskyldan veit ekki hvað framtíðin ber í skauti sér eða hvernig framhaldið verður. „Við erum bara með árs dvalarleyfi sem hefur verið framlengt á meðan átökin eru en við viljum vera hérna,“ segir Oksana. Hérna líður þeim vel og vilja helst ekki snúa til baka. „Við vitum ekki hvort að það sé hægt að setjast hér að, en það verður tíminn að leiða í ljós,“ segir hún að endingu.

tfk

Breyttar hefðir yfir jólin hjá úkraínsku fjölskyldunni