Rætt við Magneu Guðlaugsdóttur um nýlokið tímabil

ÍA varð í öðru sæti í 2. deild kvenna í knattspyrnu í sumar og spilar því í Lengjudeildinni á næsta tímabili. Þær fengu 41 stig úr 20 leikjum, unnu 13 leiki, gerðu tvö jafntefli og töpuðu fimm leikjum. Skagakonur léku annað árið í röð í 2. deildinni en í fyrra enduðu þær í fimmta sæti. Magnea Guðlaugsdóttir var þjálfari liðsins eins og í fyrra og var enn í skýjunum þegar blaðamaður Skessuhorns heyrði í henni í lok síðustu viku eftir að Skagakonur höfðu tryggt sér sætið helgina á undan. Fyrsta spurningin var einföld: Er það ekki góð tilfinning að hafa náð þessu markmiði ykkar að komast upp í Lengjudeildina og hvernig líður ykkur með þetta allt saman?

Gleðin er mikil
„Jú, þessi tilfinning er svo æðisleg. Við erum allar svo hamingjusamar með þetta og ég held að það sé með allt sem heppnast hjá fólki. Við erum alltaf að sækjast í þessa gleði sem fylgir þessari æðislegu íþrótt. Þetta árið heppnaðist það og við náðum okkar markmiðum og er því gleðin mikil.“

Ef við förum yfir mótið eins og það gekk fyrir sig. Í maí spilið þið fimm leiki, vinnið fjóra og gerið eitt jafntefli. Þið vinnið stórsigur á Sindra í fyrsta leik og svo koma mikilvægir sigrar á Fjölni, Einherja og ÍR sem voru síðan í hörku baráttu við ykkur allt mótið. Var ekki gott að byrja svona vel og koma sér strax í toppbaráttuna? „Jú, það var svakalega mikilvægt. Maður fær þessa tilfinningu að við gætum unnið hvaða lið sem er og hún er ljúf. Svo er þetta sérstaklega mikilvægt því í fyrra byrjuðum við á tapi og það fór illa í mannskapinn. Því var þessi byrjun ofboðslega mikilvæg fyrir okkur og vó þungt í lok tímabils, eins og gefur að skilja þar sem Haukar voru einu stigi á eftir okkur í sumarlok.”

Aldrei sátt við að tapa
Júní byrjaði síðan frekar illa með tapleikjum á móti Völsungi og ÍH en þið náið ykkur síðan aftur á strik með tveimur stórsigrum gegn liðum KH og Smára sem voru í neðri hlutanum. Þið voruð væntanlega ekki sáttar með þessi tvö töp miðað við gott gengi á undan því? „Nei, ég mun aldrei vera sátt við tap og alveg sama á móti hverjum ég spila. Völsungs leikurinn var einstaklega lélegur af okkar hálfu, hvað olli er erfitt að segja og á móti ÍH vorum við hreinlega ekki tilbúnar að mæta svona fersku, líflegu og ungu ÍH liði. Stigið á móti Haukum hér heima um miðjan maí þar sem við vorum ofboðslega svekktar í leikslok þar sem við vorum svo mikið betri en þær og óðum í færum, taldi svo mikið þegar uppi var staðið. Svo sem alltaf hægt að tala um ef og hefði í fótbolta og það er bara gaman að því, sérstaklega þegar markmiðum er náð því þá er ekki eins sárt að horfa á töpuð stig hér og þar.“

Í byrjun júlí spilið þið á heimavelli á móti Álftanesi þar sem þið náið þriggja marka forystu eftir tíu mínútna leik í seinni hálfleik. Á 70. mínútu gerir þú fjórfalda skiptingu og á ótrúlegan hátt ná þær að jafna metin með tveimur mörkum í uppbótatíma. Hvað var í gangi þarna og voru þetta ekki mistök? „Ha ha, algjör snilld að þú skulir spyrja út í þetta því ef við hefðum ekki klárað okkar markmið hefði þessi leikur verið sá sem hefði drepið mig. Í 3-0 stöðunni ákvað ég að skipta leikmönnum inn sem þurftu að fá spiltíma. Við treystum liðinu fyrir þessum breytingum en það sem gerðist og það sem gerist mjög oft í svona dramatískum skiptingum breytist margt og í þessu tilfelli var það okkur í óhag.“

Skagakonur að fagna eftir sigurinn á Álftanesi.

Deildin galopin
Þið vinnið síðan fjórum dögum síðar lið Sindra og eigið ekki leik næst fyrr en þrettán dögum síðar sem er smá skrýtið í 20 leikja deild. Þar tapið þið gegn Einherja og síðan á móti ÍR. Þarna eruð þið komnar í sjötta sæti deildarinnar og alls átta lið í toppbaráttu. Hvernig var staðan á liðinu þarna, var komin einhver örvænting í hópinn þó það væru aðeins fjögur stig í toppsætið? „Nei, í raun ekki. Þarna voru allir að vinna alla og því var deildin galopin. Við vorum að fá Samiru úr höfuðmeiðslum og vissum að þar áttum við inni góðan leikmann. Liðið okkar var að verða fullmótað aftur eftir langan tíma. Við áttum einnig mikið inni hjá öllum okkar leikmönnum þar sem við höfðum verið að spila langt undir getu. Fljótlega eftir þessa tapleiki gáfum við í, stelpurnar gáfu í og við sem hópur urðum sterkari á svo margan hátt.“

Fyrir verslunarmannahelgina náið þið síðan mikilvægum sigri heima á móti Fjölni og sextán dögum seinna fylgið þið því eftir með sigri gegn Völsungi og síðan skömmu síðar vinnið þið ÍH stórt. Í síðasta leik ágústmánaðar mætið þið Haukum á útivelli og tapið 2-0. Var þetta ekki bara ágætis uppskera og voruð þið þarna farnar að finna lyktina af Lengjudeildinni? „Við vorum mjög ánægðar með spilamennskuna í Fjölnisleiknum, Völsungsleiknum og ÍH leiknum. Þetta voru leikir sem sögðu margt. Við vorum komnar til baka og þarna vorum við orðnar sigurvissar. Haukaleikurinn var hins vegar ekki góður og kom okkur vel niður á jörðina aftur. Við vissum samt sem áður að liðin voru að hirða stig hvort af öðru og því þurftum við að treysta á til dæmis Einherja. Það tókst og við komumst aftur í þá stöðu að vera með þetta í okkar höndum. Við vissum að ef við myndum vinna okkar leiki þá værum við uppi.“

Þoldu athyglina og pressuna
Eftir sigur á móti KH í byrjun september voru línur farnar að skýrast og ljóst að ykkur nægði sigur í síðustu tveimur leikjunum til að ná takmarkinu. Þið unnuð botnlið Smára stórt og í síðasta leiknum gegn Álftanesi sýnduð þið styrk ykkar og unnuð stórsigur, 0-4. Hvernig settir þú þann leik upp og var ekki mikil spenna í hópnum fyrir leik? „Jú, það var svakalega mikil spenna fyrir þessum leik. Athyglin sem við fengum var mikil og því var það mitt hlutverk að halda öllu eins „venjulegu“ og hægt var, dagana fyrir og á leikdegi. Það er alveg nýtt að þessi hópur fái svona flotta og mikla athygli. Pressa er líka eitthvað sem við höfum ekki verið góðar í að meðhöndla eða alla vega ekki eins oft og ég hefði viljað. En það sem við sýndum í Álftanesleiknum var stórt fyrir þennan hóp. Þær þoldu athyglina og pressuna og tóku þennan leik algjörlega í sínar hendur. Uppleggið var hápressa/millipressa og ekki gefa þeim augnablik á boltanum. Oft þola ungu liðin hápressu illa og því ákváðum við að fara eins agressíft og við og dómarinn þoldum að Álftanesliðinu. Við vorum að brasa við stress, rok og blautan völlinn allan fyrri hálfleikinn. Bryndís skoraði mikilvægt mark rétt fyrir hálfleik og seinni hálfleikur var okkar þó svo að þær settu smá pressu á okkur. Þær voru aldrei líklegar til að skora og ég var svo stolt af þessum stelpum.“

Úr sigurleik ÍA gegn Einherja um miðjan maí. „Svo verðum við líka að vera heiðarleg með það að ÍA er gervigraslið. Við erum betri í höllinni og það er óþolandi. Við verðum að hætta að spá í annað en að setja gervigras á aðalvöllinn,“ segir Magnea.

Liðsheild er lykillinn
Það er gaman að skoða markaskorun hjá liðinu í sumar en af 68 mörkum liðsins skora fimm leikmenn samanlagt 48 mörk eða 71% af mörkunum. Það hlýtur að vera gott að eiga vopnabúr af markaskorurum? „Lykillinn að velgengi þessa liðs er liðsheild og virkilega góð liðsheild. Við höfum unnið með klisjuna einstaklingsframtak kemur okkur langt en liðsheild vinnur leiki. Þær elska að leggja upp mörk fyrir hvor aðra og kannski er það þess vegna sem þetta dreifist svona. Svo erum við líka að tala um að þetta lið er mjög jafnt og það er engin ein drottning, drottningarnar eru jafn margar og hópinn telur. Við skulum heldur ekki gleyma þeirri staðreynd að í þessum hóp eru 30 stelpur og þær eru allar Skagakonur nema þrjár. Ein af þessum þremur er samt búsett hér og hefur verið í fjölda ára. Þetta er einstakt á landsvísu og það má vel halda þessari staðreynd á lofti.“

Kominn tími á gervigras á aðalvöllinn
Af tíu leikjum á heimavelli spilið þið sjö leiki í Akraneshöllinni. Finnst ykkur betra að spila í höllinni og er kominn tími á að fá gervigrasvöll á Akranesvöll? „Ég hefði viljað spila alla leikina úti á Norðurálsvelli en vegna aðstæðna, lélegur völlur að vori og vont veður að hausti, þurftum við að færa þessa leiki inn í höll. Svo verðum við líka að vera heiðarleg með það að ÍA er gervigraslið. Við erum betri í höllinni og það er óþolandi. Við verðum að hætta að spá í annað en að setja gervigras á aðalvöllinn. Þá erum við ekki í mánuð að aðlagast veðrinu á vorin. Við viljum gervigras á aðalvöllinn og það strax.“

Hvernig er staðan fyrir næsta tímabil? Verður þú áfram við stjórnvölinn og hvernig er staðan á leikmannamálum? „Leikmannamálin eru þannig að það er ein með samning áfram. Við þurfum að semja við leikmenn á næstu dögum og vikum. Þetta eru frábærar fótboltastelpur og eiga framtíðina fyrir sér. Ég hlakka mikið til að fylgjast með þeim í náinni framtíð. Hvað okkur þjálfarana varðar þá erum við, ég og Aldís, búnar að setja fram okkar hugmyndir til stjórnar. Það er allt í þeirra höndum hvað þau vilja gera en það er ekkert búið að ræða við okkur ennþá um þessi mál.“

Einhver lokaorð? „Já, ég vil koma þakklæti til allra þeirra sem komu að leikjum okkar í sumar, hvort sem það var til að styðja okkur eða til að vinna að framkvæmd leikjanna. Frábæra ÍATV genginu sem er svo mikilvægt okkur. Leikmönnum okkar sem vaxa og dafna, bæði sem leikmenn og manneskjur og mínum frábæra þjálfarahópi með Aldísi, Bryndísi og Unni fremstum í flokki. Takk allir og ég hlakka mikið til að sjá alla með jákvæðnina gagnvart leikmönnum og dómurum að leiðarljósi í Lengjudeildinni að ári. Og eitt enn, framtíð kvennaboltans á Akranesi er aldeilis björt. Við erum að sjá snillingana í yngri flokkunum blómstra og þær eru svo áhugasamar. Höldum vel á spilunum því trompin eru til staðar. Áfram ÍA!“

vaks

„Framtíðin er aldeilis björt“

Rætt við Magneu Guðlaugsdóttur um nýlokið tímabil

Rætt við Magneu Guðlaugsdóttur um nýlokið tímabil