Sýningin Ferðabók Gísla Einarssonar (en hvorki Eggerts né Bjarna) var frumsýnd á Sögulofti Landnámssetursins 14. janúar síðastliðinn en fór sýningafjöldi langt fram úr vonum og stóðu sýningar yfir fram í maí. Nú hefur þráðurinn verið tekinn upp aftur og verða tvær sýningar sýndar um komandi helgi. Blaðamaður Skessuhorns sló á þráðinn til Gísla Einarssonar í tilefni þess.

Ferðabókin á ferðalagi í sumar
,,Þegar við frumsýndum Ferðabókina þá reiknaði ég aldrei með að við yrðum lengur að en fram í febrúar og ég var að vonast til að við næðum kannski fimm til tíu sýningum, sem ég hefði verið mjög sáttur við. Niðurstaðan var sú að við sýndum þrjátíu sinnum fyrir fullu húsi fram í maí þegar við ákváðum að gera hlé. Í sumar tókum við svo smá hliðarspor með Ferðabókina þegar við sýndum í Íþróttahúsinu á Svalbarðseyri en það var styrktarsýning fyrir hann Mikael Smára, sem er ellefu ára strákur og frændi konu minnar og barna, en hann glímir við sjaldgæfan hrörnunarsjúkdóm. Þangað mættu þrjú hundruð manns, sem er langt yfir íbúafjöldanum á Svalbarðseyri. Svo sýndum við um verslunarmannahelgina á Borgarfirði Eystra, aðallega vegna þess að ég var á leiðinni þangað hvort eð var til að stjórna hagyrðingakvöldi. Á þá sýningu komu 140 manns sem er vel yfir íbúafjölda staðarins. Í Borgarnesi voru áhorfendur samtals orðnir ríflega 2.300, áður en við tókum hlé í vor, sem er aðeins yfir íbúafjölda þar. Það má því segja að alls staðar þar sem Ferðabókin hefur verið sýnd hefur hún fengið til sín fleiri en búa á stöðunum. Ég er samt ekki viss um að það myndi virka í öllum sveitarfélögum landsins,“ segir Gísli.

Fótbrot kom sér vel
Hvaðan kom hugmyndin að sýningunni? ,,Ferðabók Gísla Einarsson (en hvork Eggerts né Bjarna) var búin að vera að gerjast með mér nokkuð lengi. Það gerðist hins vegar ekki mikið fyrr en ég álpaðist til að sækja um styrk úr Uppbyggingarsjóði Vesturlands, sem ég fékk. Sá styrkur nýttist í tæknilausn sem gegnir mikilvægu hlutverki í sýningunni en það sem skipti meira máli var að styrkurinn var hvatning og aðhald til að druslast til að gera eitthvað. Svo hjálpaði reyndar líka að ég fótbraut mig og hafði því óvænt góðan tíma til skrifta.“

Fjölskylduverkefni
Hvernig myndir þú lýsa sýningunni? ,,Ferðabók Gísla Einarssonar (en hvorki Eggerts né Bjarna) er standupsýning, kokkteill af sögum, sönnum og lognum, frumsömdum, stolnum og stílfærðum og staðfærðum, enn fremur hallærislegum orðaleikjum og aulabröndurum. Umgjörðin er Ferðabók Eggerts og Bjarna, það merka rit, sem er ómaklega vegið að en hún límir sýninguna saman og leiðir í mig kringum landið þar sem ég hæðist ómaklega að fólki í einstökum byggðarlögum,“ segir Gísli og bætir við að hann sé einstaklega montinn af vinsældum sýningarinnar. ,,Ég er bara býsna montinn af þeim viðtökum sem þetta rugl hefur fengið. Það sem ég er þó ánægðastur með er að þetta er fjölskylduverkefni sem hefur skilað árangri. Bæði Guðrún mín og börnin okkar og tengdabörn, öll, hafa komið að þessu með einum eða öðrum hætti, leikmyndagerð, sviðsstjórn, tæknistjórnun, leikstjórn, smink ofl, já og barnapössun fyrir þá sem koma beint að sýningunni. Meira að segja afastelpurnar hafa fengið að aðstoða við smink og undirbúning sýningar. Fyrir mig er þetta ómetanlegt. Svo hefur samstarfið við Landnámssetrið náttúrulega verið frábært og það er vissulega heiður að fá að ganga um gólf á Söguloftinu og láta dæluna ganga.“

Hvað stefnið þið á margar sýningar til viðbótar? ,,Það liggur ekki fyrir hversu lengi þetta verður sýnt í Landnámssetrinu en við reiknum með að halda áfram svo lengi sem einhver hefur áhuga á að koma á sýningu. Í þessum töluðum orðum erum við að skipuleggja sýningar út október,“ segir Gísli að lokum.

sþ

Gísli ásamt fjölskyldu sinni að lokinni sýningu á Svalbarðseyri sl. sumar.

Ferðabók Gísla Einarssonar (en hvorki Eggerts né Bjarna) af stað á ný