Tekið hús á Leifi í Bylgjunni

Viðtal úr safni Skessuhorns frá árinu 2010 við Baldvin Leif Ívarsson í Ólafsvík

Af heimamönnum er hann þekktur sem Leifur í Bylgjunni en heitir fullu nafni Baldvin Leifur Ívarsson. “Einhvern veginn æxlaðist það bara þannig að ég var alltaf kallaður Leifur. Baldvins nafnið er aðeins notað við hátíðleg tækifæri en annars var afi minn, sem ég er skírður eftir, alltaf kallaður Baldvin eða Balli. Mér finnst samt ágætt að hafa þetta svona því þá finnst ég ekki eins auðveldlega í símaskránni,” segir Leifur og slær á létta strengi. Blaðamaður heimsótti Leif í Fiskiðjunni Bylgju í Ólafsvík fyrr í mánuðinum og ræddi við hann um vinnsluna, áhugamálin og jólin.

Hlynntur sameiningu sveitarfélaga

Blaðamaður skynjaði fljótlega að Leifur væri í eðli sínu hógvær maður. Honum þótti ekki mikið til koma að hann væri, ásamt fyrirtækjarekstrinum, formaður sóknarnefndar Ólafsvíkurkirkju, formaður yngri flokka ráðs knattspyrnudeildar Víkings, í félags- og barnaverndarnefnd Snæfellinga, í stjórn Átthagastofu og í stjórn Rauða kross deildar Snæfellsbæjar. “Svo mæti ég einstaka sinnum í vinnuna líka,” segir Leifur og hlær. “Það borgar sig varla að telja þetta allt upp, þetta er aðeins of mikið, fólk hlýtur að halda að ég troði mér út um allt. Það þýðir samt ekki að hafa sama fólkið í öllum ráðum, þetta væri betra ef verkum væri betur dreift. Ég hef áhuga á því að samfélagið mitt vaxi og dafni og vil leggja mitt af mörkum til þess að svo geti orðið. Ég er einnig fylgjandi auknu samstarfi milli sveitarfélaganna á Snæfellsnesi og er til að mynda einn af stofnendum Snæfellsness samstarfsins í knattspyrnunni. Við erum betri saman en sundur í flestum málum. Ég er hlynntur sameiningu sveitarfélaganna ef það er gert á réttum grundvelli og það sé fjárhagslega hagkvæmt fyrir alla aðila. Menn gleyma hrepparígnum í svona samstarfi og eru frekar vinir. Hér liggja fullt af sameiginlegum tækifærum ef sveitarfélögin og fólkið vinna saman.”

Hlekkur í keðjunni

Fiskiðjan Bylgja hf. var stofnuð 1977 og gert að hlutafélagi 1988 en sama ár hóf Leifur störf hjá fyrirtækinu. “Pabbi stofnaði þetta fyrirtæki hér í Ólafsvík eftir að hafa kynnst heimakonu og flutt hingað. Sjálfur er ég fæddur á Akureyri en hef þó átt heima hér og þar um allt land. Ég ákvað síðan að prófa að koma og vinna við þetta og hef nú verið hér í 22 ár. Í dag tala ég um sjálfan mig sem Ólsara.” Í Bylgjunni eru unnar flestar tegundir af fiski og alls starfa þar um 50 manns. Aðspurður um mikilvægi vinnslunnar fyrir bæjarfélagið segir Leifur: “Við sköpum auðvitað atvinnu og veltu í samfélaginu. Erum einn hlekkur í þeirri keðju sem heldur samfélaginu gangandi. Við höfum ekki lent í neinni kreppu hérna ennþá, en maður veit aldrei. Ég hef allavega ekki þurft að segja upp fólki að þeim sökum. Þó finn ég að kreppuáhrifin eru að síga hægt og rólega út á land og auðvitað þurfa allir að vera með ákveðið aðhald í rekstri. Skattar og álög hafa aukist og verð á aðföngum hefur hækkað. ”

Lóðsar ferðamenn um fiskiðjuna

Að undanförnu hefur mikil vinna farið í gæðamál hjá fiskiðjunni og er fyrirtækið nú með viðurkennt svokallað vottað HACCP-kerfi. Þá einbeita fyrirtæki sér að ákveðnum vinnsluþrepum og framleiðsluaðstæðum sem ráða úrslitum um matvælaöryggi og tryggja að vörur þeirra valdi neytendum ekki skaða. “Við vinnum samkvæmt ákveðnum stöðlum varðandi hreinlæti, skjalavinnu, umhverfi og fleira. Höfum tekið þessi mál alveg í gegn og erum nú að vinna að því að fá svokallaða BRC vottun.”

Leifur situr í stjórn Átthagastofu Snæfellsbæjar en hlutverk hennar er meðal annars að gera sjávarmenninguna sýnilegri fyrir ferðamanninum. Hann hefur því brugðið á það ráð að bjóða ferðamönnum að skoða hjá sér vinnsluna sé áhugi fyrir því. Þannig tengir hann ferðaþjónustuna og aðalatvinnuveg svæðisins saman “Ég hef tekið á móti nokkrum hópum og gefið leiðsögn í gegnum vinnsluna. Í flestum tilfellum er þetta vel hægt en það verður að gera það með réttum formerkjum. Það er ekki auðvelt að tengja saman fiskvinnslu og ferðaþjónustu eins og staðan er núna, en hugsanlega verður hægt að gera meira af því innan tíðar.”

Knattþrautavöllur í Ólafsvík

Leifur er að eigin sögn forfallinn aðdáandi Víkings Ólafsvíkur í knattspyrnu og er eins og áður sagði formaður yngri flokka ráðs Víkings. “Ég held utan um starfsemi yngri flokkanna ásamt þjálfurum, tek þátt í skipulagningu verkefna og reyni að efla og styrkja starfið eins og hægt er. Sjálfur var ég alltaf í fótbolta þegar ég var yngri og mæti meira að segja enn á æfingar með yngri flokkunum. Mér finnst mun skemmtilegra að spila með ungu strákunum heldur en á þessum frjálsu æfingum sem eru í boði fyrir minn aldursflokk, með þessum hætti held ég líka ákveðinni tengingu við krakkana. Knattspyrnan er þjóðaríþrótt Ólafsvíkur og mesta áherslan er lögð á hana. Það er alltaf eitthvað að gerast og mikil uppbygging í starfinu. Nú er til dæmis verið að byggja nýja stúku við völlinn sem ég tel löngu tímabært. Þó svo að skiptar skoðanir séu á þeirri framkvæmd tel ég að allir verði ánægðir fyrir rest. Einnig er meiningin að byggja hér upp svokallaðan knattþrautavöll sem er ætlaður fyrir sérhæfðar æfingar til að æfa sendingatækni og fleira. Hann yrði fyrsti sinnar tegundar á Íslandi en við munum reyna að koma honum upp í vetur ef við fáum öll tilskilin leyfi,” sagði Leifur. Velgengni meistaraflokks Víkings Ólafsvíkur fór ekki framhjá neinum í sumar en þeir komust í undanúrslit bikarkeppninnar og gjörsigruðu aðra deildina taplaust. “Þetta eru strákar sem ég hef fylgst með í gegnum yngri flokkana og séð vaxa. Það er gaman að sjá hvað strákarnir okkar eru komnir langt, strákar sem ólust upp hjá okkur. Auðvitað er alltaf eftirsjá í þeim sem síðan kjósa að fara en það kemur alltaf maður í manns stað. Við eigum fullt af efnilegum strákum í yngri flokkunum sem eru farnir að banka á dyr meistaraflokks.”

Sæmilegt jólabarn

Leifur er giftur strandakonunni Steineyju Ólafsdóttur og saman eiga þau fjögur börn. Tvö eru flutt að heiman en tvö búa enn í foreldrahúsum, sá yngsti verður 16 ára á næsta ári. Leifur segir jólahaldið á heimilinu tiltölulega hefðbundið og eina hefðina sæki hann til móður sinnar. “Þegar ég var lítill var alltaf fersk svínasteik á borðum um jólin. Þetta er gömul hefð frá Danmörku en við áttum heima þar í tæp fimm ár þegar ég var krakki. Ég hef haldið í þessa hefð og eiginkonan er því pínd til að matreiða það sem ég vil á aðfangadagskvöld. Sjálfur er ég sæmilega mikið jólabarn og leik yfirleitt jólasvein hingað og þangað í aðdraganda jóla. Ef maður lætur plata sig í það einu sinni þá er ekkert sloppið úr því aftur,” sagði Leifur. Að endingu má geta þess að Bylgjan býður öllum starfsmönnum á jólahlaðborð á aðventunni.

Erum betri saman en sundur