Rætt við textílhönnuðinn Sigríði Björnsdóttur á Akranesi

Textílstofan er saumastofa sem er til húsa á Kirkjubraut 56 á Akranesi og er staðsett í húsnæðinu á milli verslananna @home og Krósk. Þar ræður ríkjum textílhönnuðurinn Sigríður Björnsdóttir sem opnaði á þessum stað í byrjun síðasta sumars. Hún flutti á Skagann árið 2019 eftir langa fjarveru og var fyrst með aðstöðu við Ægisbraut en var með opið þar með þó nokkrum hléum vegna heimsfaraldurs.

Þegar blaðamaður bankaði upp á hjá henni á stofunni síðasta föstudag var hún niðursokkin við saumavélina en gaf sér tíma í stutt spjall. Hún segir að reksturinn gangi bara vel og það sé nóg að gera. Hún er ein í versluninni en það gæti vel verið að hún leigi út hluta af húsnæðinu þar sem það er í stærra lagi fyrir hana eina. Hún er að sauma mikið fyrir Elkem og Norðurál, segl og utan um einangrunarplötur og er með föst verkefni þar og einnig hjá Heilbrigðisstofnun Vesturlands. Sigríður er í fastri vinnu við ræstingar á sjúkrahúsinu á morgnana fram til hádegis og þarf stundum að vinna lengur á saumastofunni til að ljúka við verkefnin sem fyrir liggja. Textílstofan er því opin alla virka daga á milli klukkan 13 og 18.

Sigríður fór í textílskóla í Finnlandi árið 1992 og flutti ásamt eiginmanni sínum Lárusi Heiðarssyni og börnum frá Akranesi út til Finnlands. Hún fór að læra vefnað og er með sérhæfingu í því og er það hennar aðalfag. Einnig lærði hún að sauma, prjóna, lita garn og spinna. Hún vann lengi sem framhaldsskólakennari austur á Héraði og kenndi vefnað, fatasaum, útsaum og fleira.

Þegar blaðamaður var í miðju spjalli við Sigríði kom ungur maður sem var á leiðinni í sund inn í búðina og vantaði að láta gera við gat á sundskýlunni sinni. Sigríður settist hið snarasta við saumavélina og lagaði saumsprettuna eins og ekkert væri svo drengurinn kæmist nú í sund.

Sigríður segir að vinnan og verkefnin séu fjölbreytt eins og að stytta buxur, skipta um rennilása, gera við flíkur og margt fleira. Aðspurð segir hún og brosir að saumakonur hafi aldrei orðið ríkar enda er hún aðallega í þessum bransa til að eiga fyrir salti í grautinn og þá finnst henni gott að vera sinn eigin herra eða frú öllu heldur. Hún vonast til að á næstunni geti þetta orðið full vinna hjá sér og er bara bjartsýn á að sá dagur renni upp.

„Saumakonur hafa aldrei orðið ríkar“