Rætt við Viðar Bjarnason fjallgöngugarp á besta aldri

Skagamaðurinn Viðar Bjarnason, sem verður 73 ára í júlí á þessu ári, tók upp á því á síðasta ári að ganga á fjöll. Alls fór hann um 60 ferðir frá því í júlíbyrjun til áramóta og hefur ekki litið til baka síðan. Blaðamaður kíkti við í heimsókn hjá Viðari í síðustu viku þar sem hann var nýkominn af fjallinu og fékk að heyra aðeins um þetta nýja áhugamál Viðars. Hann segir að þetta hafi allt byrjað þegar hann fór með konu sinni Lillý upp á Akrafjall í fyrrasumar og þá var ekki aftur snúið.

„Þetta heillaði mig alveg upp úr skónum og ég fór um sirka 60 ferðir á síðasta ári, bæði upp á Geirmundartind og Háahnúk og einnig á Esjuna og Glym. Síðan er ég búinn að fara núna 51 ferð frá áramótum í öllum veðrum upp á Akrafjall og hef sett mér það markmið að fara 100 ferðir á árinu að minnsta kosti. Í gær fór ég tvær ferðir upp á Guðfinnuþúfu, eftir fyrstu ferðina sem var ferð númer 49 fór ég inn í bíl og fékk mér kex og orkudrykk. Síðan ákvað ég að fara aftur á stað og ljúka við ferð númer 50. Ég fann ekkert svo mikið fyrir því, ég var alveg góður eftir sturtuna.“

Stefnir yfir Fimmvörðuháls

Viðar hefur alltaf verið duglegur að hreyfa sig, syndir mikið og gengur. Viðar hætti á sjónum árið 2015 og ætlaði ekkert að fara að vinna aftur. „En einhvern veginn var ég ekki alveg tilbúinn svo að ég tók sundpróf, sótti um í Jaðarsbakkalaug og fékk vinnu þar. Ég hætti störfum þar í fyrra, þá 72 ára og þá varð ég að finna mér eitthvað að gera.“ Viðar segist ganga mikið einn á fjöllum og stefnir á að ganga yfir Fimmvörðuháls frá Skógum í Þórsmörk í júní og vonar að hann hafi það af. Hann ætlar síðan að halda áfram ótrauður og fara eins og hann getur á hin ýmsu fjöll í sumar því hann er alveg kominn með dellu fyrir þessu. Í sumar mun hann ferðast víða um landið og því ættu tækifærin að vera til staðar.

„Þetta er mjög gott fyrir hugann og þetta styrkir mann á allan hátt. Ég var ekkert að spá í því að reyna að létta mig með þessu heldur að halda mér í góðu formi eins og ég hef yfirleitt alltaf passað upp á. Ég var mikið á sjó hér áður fyrr og var kokkur þangað til síðustu fimm árin en þá var ég bæði kokkur og á dekki á Bjarna Ólafssyni og það tók stundum á.“

Viðar segir að það skipti máli að setja sér markmið, það ýti á sig að koma sér af stað eins og í ferðinni í síðustu viku. „Ég hugsaði með mér: 50 er fallegri tala en 49 svo ég dreif mig aftur upp.“ Viðar er ekkert að pæla mikið í því hvað hann er lengi á leiðinni, það skipti ekki öllu máli og hann reynir frekar að njóta. „Fyrst þegar ég var að byrja þurfti ég að stoppa og blása en núna get ég nánast labbað upp á jöfnum hraða án þess að þurfa að stoppa.“

Í vetur hefur Viðar farið mest á Guðfinnuþúfu en stefnir á með vorinu að fara á Háahnúk og Geirmundartind. Viðar segir að hann noti mannbrodda undir skóna í snjó því þá er hann öruggari og hann er oftast með göngustafi með í för sem gefur honum enn meira öryggi. Sérstaklega á leiðinni niður fjallið því það getur oft verið ansi sleipt í rigningu og einnig þegar það er mjög þurrt og í lausamöl, það getur oft komið óvænt og þá geta stafirnir bjargað. „Í vetur komu oft góðar vindhviður í fjallinu og þá þurfti ég nokkrum sinnum að snúa við vegna þessa. Þá redduðu stafirnir mér oft, ég stakk þeim einfaldlega niður og hélt mér þannig á fótum.“

Ódýr sálfræðitími

Viðar segir að það hafi oft verið mikill snjór í vetur, sérstaklega efst í tröppunum í Selbrekkunni sem er fyrsta brekkan upp að Guðfinnuþúfu. Viðar er ekki í neinum gönguhópi en segist ætla að skoða það einhvern tímann. Hann segir að það sé meira áberandi að þeir sem eru að ganga á fjöllum séu yfirleitt í eldri kantinum eða svona 40 ára og eldri. Viðar segir að hann hitti mikið sama fólkið á fjallinu og svo bætist við nýtt fólk þegar fer að vora. „Sumir hafa það fyrir reglu að fara ekki á fjallið yfir veturinn og ég hef hitt þó nokkra sem eru sama sinnis. Þetta er rosalega skemmtileg útivist og ég dýrka þetta. Svo er ég farinn að hjóla upp að fjalli ef það er gott veður og það er bara fín aukahreyfing.“

Viðar er ekkert með í eyrunum á göngu sinni heldur nýtur þess að hlusta á náttúruna og hreinsa hugann í leiðinni. Hann segir að það geti vel verið að hann prófi að hlusta á eitthvað en finnst það ekki líklegt. „Maður fær oft góðar hugmyndir á fjallinu og tekur margar góðar ákvarðanir, þetta er ódýr sálfræðitími,“ segir Viðar og glottir.

Ein lokaspurning, ertu ekki svekktur að hafa ekki uppgötvað fjallgöngur fyrr? „Jú, alveg rosalega svekktur. Það er alveg ótrúlegt að maður hafi ekki verið löngu byrjaður á þessu með Akrafjallið svona nálægt og nánast upp í nösunum á manni. En svona er þetta bara, maður á nóg eftir og ég á eftir að njóta mín á fjöllum næstu árin,“ segir þessi fjallagarpur að endingu.

*Kampakátur Viðar á Háahnúk síðasta sumar. Ljósm. aðsend*

Stefnir á hundrað fjallaferðir á árinu