Rætt við Álfheiði Björk Marinósdóttur kennslustjóra við Landbúnaðarháskóla Íslands á Hvanneyri

Í blíðviðri nóvembermánaðar settist blaðamaður Skessuhorns niður með Álfheiði Björk Marinósdóttur kennslustjóra á Hvanneyri. Samtalið á sér stað á heimili hennar og Þórarins Sigurðssonar í Borgarnesi. En það er ljóst að verið er að ræða við ekta Skagfirðing. „Ég er fædd og uppalin á Álfgeirsvöllum í Lýtingsstaðahreppi hinum forna,“ segir Álfheiður. Ertu sem sagt Lýtingur? „Já, ég er Lýtingur ofan á allt annað! Það þótti reyndar ekki merkilegt að vera Lýtingur í Skagafirðinum í gamla daga, þar væru bara búskussar sem hefðu meira gaman af því að skemmta sér og rápa á bæi en að sinna búskapnum. En þegar ég er að alast upp, fædd 1959, heyrði ég alls konar sögur af Lýtingum,“ segir hún og hlær. Hún er fædd í mars og ljósmóðirin rétt náði í bæinn í stórhríðinni sem þá var áður en hún skaust í heiminn, það fimmta af sex börnum foreldra sinna, Guðlaugar Egilsdóttur og Marinós Ásvalds Sigurðssonar.

Foreldrar Álfheiðar hófu búskap á Álfgeirsvöllum um 1945. „Pabbi tók við búi af afa sínum og ömmu. Þau voru af kynslóð sem lifði gríðarlegar breytingar, slógu með orfi og ljá og upplifðu líka alla vélvæðinguna, framræsluna og virkjanirnar,“ segir Álfheiður. Heimarafstöð var á bænum frá 1929 allt fram til ársins 1972 þó svo að veiturafmagn væri komið á næsta bæ. „Svo ég ólst upp við að í vondu veðri yrði rafmagnslaust og kýrnar þá mjólkaðar með höndum,“ segir Álfheiður. „Það var blandað bú heima, um 250 fjár og 16-20 kýr, ekta vísitölubú. Svo voru alltaf einhver hross.“ Álfgeirsvellir eru framan við Varmahlíð vestan megin í Skagafirðinum, í Efribyggð. „Bæirnir þarna standa frekar hátt, í 200-250 metra hæð yfir sjó,“ segir hún. „Svo við höfðum dásamlegt útsýni út fjörðinn og yfir eyjarnar á Skagafirðinum. Vorin þarna eru mínar bestu bernsku minningar; þegar sólin skoppaði yfir hafflötinn og kom svo upp á bak við fjöllin í Út-Blönduhlíð. Vormorgnarnir voru ógleymanlegir.“

Í Jólablaði Skessuhorns er að finna viðtalið við Álfheiði í heild sinni.

Fólk þarf að viðra vængina til að læra að fljúga