{
  "name": "core/freeform",
  "attributes": [],
  "saveContent": "<em>Litið í kaffi til Þórdísar Fjeldsted Þorsteinsdóttur reiðkennara, tamningakonu og rútubílstjóra</em>\r\n\r\nÞórdís Fjeldsted Þorsteinsdóttir er reiðkennari og tamningakona búsett að Ölvaldsstöðum í Borgarfirði. Þórdís sleit bernskuskónum á Ölvaldsstöðum en foreldrar hennar, Guðrún Fjeldsted og Þorsteinn Guðlaugsson keyptu Ölvaldsstaði 4 í kringum árið 1980. Þau sinntu tamningum og þjálfun hrossa auk þess að reka reiðskóla og hestaleigu sem enn eru starfandi í dag. Þórdís fór í fyrsta reiðtúrinn sinn fjögurra mánaða en hún tók ung stefnuna á nám við Háskólann að Hólum þar sem hún útskrifaðist úr Hestafræði 2016. Árið 2018 keypti hún hús að Ölvaldsstöðum 1 ásamt fjölskyldu sinni. Hún býr þar ásamt Þorgrími Gísla Kristbjörnssyni kærasta sínum og sinnir þar tamningum og þjálfun. Hún keyrir einnig rútu í afleysingum, járnar sín hross sjálf og er með 60 kindur sem hún sinnir ásamt Guðmundi stjúpföður sínum og mömmu sinni. Blaðamaður Skessuhorns leit í kaffi til Þórdísar í blíðskaparveðri.\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56931\"]\r\n\r\n<strong>,,Mamma á margar myndir af mér með snuðið í reiðskólanum“\r\n</strong>Faðir Þórdísar lést þegar hún var aðeins 12 ára en móðir hennar hefur verið með starfandi reiðskóla og hestaleigu alla sína tíð að Ölvaldsstöðum. Þórdís var snemma tekin með í reiðtúra og hefur fylgt reiðskólanum síðan hún gat setið ein í hnakk. ,,Já þetta er eiginlega fyndið en mamma reið út þangað til hún var gengin átta mánuði á leið með mig. Svo hefur hún sagt mér þá sögu mjög oft þegar pabbi var hérna heima með mig fjögurra mánaða gamla og það birtist fólk á hlaðinu sem vildi fara á hestbak í hestaleigunni. Það var sjálfsagt mál þannig að pabbi setti mig bara fyrir framan sig á hnakkinn og tók mig með,“ segir Þórdís hlægjandi. ,,Það er svolítið skrítið að hugsa til þess í dag að hann hafi bara tekið mig með svona unga en ég hef sem sagt alltaf verið í hestum.“ Hefur ekkert annað komið þér til hugar sem þig langaði að verða þegar þú yrðir stór? ,,Nei ekki beint, einu sinni langaði mig reyndar að verða dýralæknir en ég hætti eiginlega við það þegar ég fór að skoða það betur þar sem þetta er sex ára nám og ekki hægt að læra það á Íslandi. Þannig að í rauninni hefur ekkert annað komið til greina. Það var alltaf bara stefnan að fara á Hóla og vinna við þetta,“ segir Þórdís. En hvað værirðu að gera ef hestamennskan hefði ekki verið í lífi þínu? ,,Ég hef oft velt þessu fyrir mér. Gísli gerir einmitt mikið grín að mér og segir að ég vakni bara og hugsi um hesta og sofni svo líka hugsandi um hesta, þetta er kannski ekki eðlilegt. Ég hef aldrei þurft að hugsa út í þetta en ég væri örugglega í einhverju sem tengist því að hreyfa sig og vera á ferðinni.“ En hvernig var það að alast upp hér í þessu hestaflóði? ,,Um leið og maður gat farið að vinna eitthvað var maður bara með í öllu. Ég hef fylgt reiðskólanum síðan ég gat setið ein í hnakk, ég veit ekki hvað mamma á mikið af myndum af mér með snuðið á hestamannamótum og í reiðskólanum. Ég ólst bara upp í þessu,“ segir Þórdís.\r\n\r\n<strong>Vann á hestabúgarði í Ameríku</strong>\r\nÞórdís gekk í Varmalandsskóla og fór þaðan í Menntaskólann í Borgarnesi. Hún tók sér svo eitt ár í pásu áður en hún sótti svo um í draumanámið við Háskólann á Hólum og hefur síðan þá starfað við tamningar, þjálfun og kennslu. ,,Ég hef eiginlega að mestu unnið við reiðskólann hjá mömmu en vann samt eitthvað smá utan heimilisins á tímabili. Ég vann í Mosfellsbæ um tíma og fór í verknám að hrossaræktunarbúinu Feti á Suðurlandi þegar ég nam við Hólaskóla.  Ég flutti líka til Kentucky í Ameríku í nokkra mánuði og prófaði að vinna á hestabúgarði þar. Þar fékk ég að kynnast öðruvísi menningu í hestamennsku. Ég var þarna fram eftir vori og fór svo heim með vorinu en þá var farið að verða mjög heitt. Þá þurftum við að kæla hrossin með vatni eftir reiðtúra, en mér skilst að á sumrin fari fólk bara í reiðtúra á morgnana áður en sólin kemur upp og svo aftur á kvöldin eftir að sólin sest. Svo eru hrossin bara geymd mikið inni með viftur. Það var mjög skemmtilegt að prófa þetta og mig langaði alltaf að fara aftur út, en ég er a.m.k. ekki farin ennþá.“\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56933\"]\r\n\r\n<strong>Keyrir rútu og járnar öll sín hross sjálf</strong>\r\nBróðir Þórdísar, Siggi Steina Gulla, á rútufyrirtæki í Borgarfirðinum en hún er sjálf með meirapróf og hjálpar bróður sínum gjarnan í afleysingum. ,,Ég er mest í að þjálfa og temja hross, svo sýni ég hross líka eitthvað í dóm en ég er meira í hinu. Áður en ég fór að læra á Hólum tamdi ég bara okkar hross en ég fór svo að starfa við það eftir útskrift. Svo kenni ég líka námskeið sem er samstarf milli Grunnskólans í Borgarnesi og Hestamannafélagsins Borgfirðings. Þetta er sem sagt valáfangi hjá krökkunum í Grunnskólanum og ég kenni þeim ákveðin námskeið sem heita Knapamerki. Þau taka þá bóklega hlutann í skólanum fyrir áramót og taka svo verklega eftir áramót, en ég hef kennt þetta námskeið í um fimm ár. Ég hef líka verið að kenna 50+ námskeið á vegum Borgfirðings, það hefur verið mjög vinsælt og ég hef kennt það líka í fimm ár. Svo geri ég ýmislegt annað, ég er t.d. með meirapróf og keyri rútur fyrir bróður minn sem er með rútufyrirtæki. Svo hef ég farið á nokkur járninganámskeið og járna öll mín hross sjálf. Við Guðmundur erum líka með 60 kindur til gamans en mér finnst sauðburður og smalamennskur skemmtilegur tími. Mamma vill alltaf fækka kindunum en við Guðmundur erum ekki á því, ég sé líka ekki mikinn mun á því að vera með 20 eða 60 kindur.“\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56932\"]\r\n\r\n<strong>Keyptu hús á Ölvaldsstöðum\r\n</strong>Á Ölvaldsstöðum standa þrjú íbúðarhús ásamt einu eyðibýli. Á lóð móður Þórdísar stendur svo reiðhöll og gamalt fjós sem í dag er hesthús en Þórdís og Gísli bættu nokkrum stíum við í gamla fjósinu áður en þau réðust í framkvæmdir á íbúðarhúsi sínu. ,,Við keyptum Ölvaldsstaði 1 í lok árs 2018 og byrjuðum bara að rútta öllu út. Nú erum við búin að taka það í gegn að innan og erum að klára húsið að utan. Svo við erum búin að standa í framkvæmdum síðan við keyptum húsið. Gísli er smiður sem kemur sér mjög vel en hann starfar sjálfstætt við almenna smíðavinnu. Einnig hefur töluverður tími farið í girðingarvinnu og endurræktun á túnum á jörðinni,“ segir Þórdís.\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56934\"]\r\n\r\n<strong>Vinnur mikið með mömmu\r\n</strong>Er alltaf nóg að gera hjá þér í tamningunum? ,,Já það er búið að vera mjög mikið að gera í því og oft sem ég er með fullt hús, en ég er með pláss fyrir 20 hross á húsi. Ég henti inn auglýsingu á Facebook þegar ég flutti heim frá Hólum en hef síðan þá ekki auglýst meira. En það spyrst út ef fólk er ánægt. Ég man ekki eftir því að það hafi komið mjög rólegt tímabil hjá mér síðan ég byrjaði að gera út á þetta. Ég hef allavega aldrei þurft að leitast eftir að fá hross í tamningu. Svo reynir maður líka að leika sér smá. Það eru tvær fastar hestaferðir sem ég fer í á sumrin. Ég væri alveg til í að gera meira af því, en sumarið er svo fljótt að líða og þá er líka hvað mest að gera. Svo er maður með svo mikið af hrossum, ef maður ætlar að taka allt með sér þarf að vera góður hópur af fólki með manni.“ En ertu ekki að vinna mikið með mömmu þinni? ,,Jú ég hjálpa henni mikið með undirbúning í reiðskólanum eins og að taka niður pantanir og járna flest alla hestana fyrir hana. Svo hjálpa ég henni oftast að leggja á og koma hópunum af stað en ég myndi segja að við vinnum mjög vel saman. Maður er búin að vera svo lengi hérna, maður þekkir lítið annað. Hún á húsnæðið hérna og við erum bara saman í þessu öllu saman. Vonandi kaupi ég svo af henni einhvern tímann, a.m.k. hesthúsin og reiðhöllina,“ segir Þórdís.\r\n\r\n<strong>Fólki dettur ýmislegt í hug</strong>\r\nÞórdís segist jafnvel sjá fyrir sér að taka við starfsemi móður sinnar í framtíðinni ásamt því að starfa við tamningarnar. ,,Já ég gæti alveg séð fyrir mér að taka við reiðskólanum, mér finnst hann mjög heillandi. Hestaleigan finnst mér ekki eins heillandi, en það er gott að hafa hana með. Reiðskólinn er mun skipulagðari, hestaleigan er svolítið öðruvísi. Það er allskonar fólk sem kemur í hestaleiguna, margir eru búnir að panta fyrir fram en svo eru líka mjög margir sem mæta bara og banka upp á, sem er hið besta mál. Þannig að maður getur ekki skipulagt hestaleiguna eins vel, en mér finnst líka bara gaman að fara í reiðtúr með krökkunum. Maður þarf svo að vera með góða hesta í þetta. Við erum núna með svona 30 hross í reiðskólanum og hestaleigunni en í heildina eigum við 56 hross. Hluti af þeim eru náttúrulega ung hross sem ekki eru komin á tamningaraldur ásamt ræktunarhryssum, svo þetta er ekkert mjög mikið. Við erum að fá svona 3-4 folöld á ári sem er hæfilega mikið. En þetta er mjög fljótt að verða of mikið ef maður stillir ekki ræktuninni hóf. Hestana sem fara í hestaleiguna þarf maður að temja vel í mjög mörg ár. Þeir þurfa að vera alveg 100% því fólki dettur ýmislegt í hug,“ segir Þórdís hlæjandi að lokum.\r\n\r\n&nbsp;",
  "innerBlocks": []
}