{
  "name": "core/freeform",
  "attributes": [],
  "saveContent": "<em>Rætt við Rögnu Sólveigu Þórðardóttur um sjálfsofnæmissjúkdóminn Alopecia</em>\r\n\r\nRagna Sólveig Þórðardóttir er 27 ára, fjögurra barna móðir, búsett í Reykjavík. Ragna er fædd og uppalin á Akranesi og nær öll hennar fjölskylda er enn búsett þar. Eiginmaður Rögnu er Ingvar Þór Gylfason listmálari. Fyrir á Ingvar dótturina Unu Björgu, 16 ára, og saman eiga þau Ragna drengina Benedikt Þór 5 ára, Mikael Þór 3 ára og Sebastian Þór sem fæddist í janúar á þessu ári. Ragna er nemi í félagsráðgjöf við Háskóla Íslands en er eins og er í fæðingarorlofi með Sebastian.\r\nÁrið 2019 fer Ragna að taka eftir skallablettum á höfðinu. Hún leitar til læknis vegna þess sem greinir hana fljótlega með sjálfsofnæmissjúkdóminn Alopecia. Ragna segir sjálf að hún sé ekki veik þótt hún sé vissulega með sjúkdóm en hún vill ekki að sjúkdómurinn skilgreini sig. Blaðamaður settist niður með Rögnu og fékk að heyra hennar sögu.\r\n\r\n<strong>Missir hárið mjög fljótt</strong>\r\n\r\nRagna hafði alla tíð verið með þykkt og mikið rautt hár sem var hennar helsta kennimerki fram á fullorðinsár. Snemma árs 2019 tekur hún eftir því að hárið er farið að þynnast verulega og blettir farnir að sjást á höfðinu. Á þeim tíma voru Ragna og Ingvar tiltölulega nýbyrjuð að reyna að eignast miðjudrenginn sinn, Mikael Þór. „Ég byrja að missa hárið eiginlega bara þegar ég hætti á getnaðarvörninni, svo verð ég ólétt mjög fljótlega af Mikael og þá fer eiginlega allt hárið af,“ segir Ragna, og bætir við: „Ég tók í fyrstu eftir þessu þegar ég var að greiða mér eftir sturtu og þá kom svo mikið hár í hárburstann og það var farið að þynnast og þynnast. Ég byrjaði þá að fá stóra skallabletti sem ég reyndi í fyrstu að fela en það gekk mjög erfiðlega því hárið var orðið svo þunnt. Ég hef alltaf verið með mjög þykkt og mikið rautt hár og ég held að það hafi verið svona fjórir mánuðir frá því hárið fór að þynnast þar til það var bara alveg farið.“\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56029\"]\r\n\r\nÍ millitíðinni leitar Ragna til heimilislæknis sem sendir hana áfram til húðlæknis og fær hún þá mjög fljótt þau svör að hún sé með sjálfsofnæmissjúkdóminn Alopecia. „Þetta gerðist allt mjög hratt og ég var fljót að fá greiningu. Ég gat samt ekki farið í neinar rannsóknir eða neitt af því ég var ólétt og það skekkir allar blóðprufur þegar reynt er að skoða hormónagildi og skjaldkirtil og fleira, þannig að það var ekki hægt að gera það, en ég fæ greininguna mjög fljótt engu að síður.“\r\n\r\nRagna hefur lesið sér mikið til um sjúkdóminn og fylgist með nýjum rannsóknum sem gerðar eru á honum en mörgu varðandi sjúkdóminn er enn ósvarað. „Það er talað um að stress og hormónaójafnvægi t.d. í barneignum geti triggerað sjúkdóminn og komið honum af stað. Þetta eru svona aðalþættirnir sem ég er búin að sjá í rannsóknum; stress og álag sem hafa áhrif á ákveðin hormón,“ segir Ragna.\r\n\r\n<strong>Andlegur slagur við Alopecia</strong>\r\n\r\nAlopecia hefur engin áhrif á daglegt líf Rögnu, hún er líkamlega frísk og segir að hún finni helst fyrir því að sjúkdómurinn geti lagst þungt á andlegu hliðina. „Mér leið auðvitað ekkert sérstaklega vel þegar þetta byrjaði allt að gerast en mér fannst það hjálpa að ég var ólétt. Ég vissi að ég var ólétt með strák og ég gat svolítið einblínt á það,“ segir Ragna, en var hún ekkert hrædd? „Jú, ég var hrædd af því ég vissi ekki hvað var að gerast og vissi ekki hvort það væri alvarlegt. Það hræddi mig líka oft á tímabili að það kæmi eitthvað fyrir drenginn minn af því mér fannst líkaminn minn vera að bregðast mér og þá var ég hrædd um að líkaminn væri að bregðast honum líka og það myndi hafa áhrif á hann í móðurkviði. Svo fékk ég fljótlega að vita að það var ekki raunin og sjúkdómurinn hafði engin líkamleg áhrif á meðgönguna.“ Þá segir Ragna að það hafi vissulega verið léttir að fá greininguna á sjúkdómnum þótt það hafi verið áfall. „Ég fann strax fyrir létti þegar ég vissi að þetta væru ekki stórkostleg veikindi sem myndu hamla mér líkamlega, ég þurfti ekki að fara í eitthvað prógram upp á spítala eða í lyfjagjöf eða neitt svoleiðis og það var mikill léttir,“ segir Ragna en bætir þó við að það hafi verið erfitt að sætta sig við að þetta væri raunin. „Það þýðir samt ekki að dvelja við það lengi og ég var fljót að átta mig á því.“\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"medium\" ids=\"56031\"]\r\n\r\n<strong>Sjúkdómurinn er óútreiknanlegur</strong>\r\n\r\nAlopecia er þrískiptur sjúkdómur og talar Ragna um fyrsta, annað og þriðja stig. Sértu með þriðja stigs Alopecia eru nær öll líkamshár farin af og gæti sá hármissir verið varanlegur. Ragna segir rannsóknir á sjúkdómnum sýna mismunandi niðurstöður og sjúkdómurinn sé því nokkuð óútreiknanlegur. „Ég hef bæði lesið að hársekkirnir séu í dvala og að það vanti þá eitthvað í líkamann til að vekja þá til lífsins. En svo er líka talað um að ónæmiskerfið ráðist á hársekkina, kerfið sé á yfirdrifi og haldi að hársekkirnir séu vírus. Ég varð til dæmis fyrst alveg sköllótt og það var bara enginn hárvöxtur. Samkvæmt því sem ég hef lesið mér til um átti að vera nær ómögulegt að hárið myndi byrja að vaxa aftur, eftir algjöran hármissi, en það eru dæmi um að það hafi gerst og það gerðist hjá mér,“ segir Ragna. Hún missti sjálf allt hárið þegar hún var ólétt af miðjudrengnum sínum, Mikael. Þá var hún ekki með nein hár nema augnhár og segir hún að augnhárin komi og fari öðru hvoru. Þegar Ragna var svo ólétt af Sebastian, yngsta stráknum sínum, fór hún að taka eftir auknum hárvexti og núna þegar Sebastian er átta mánaða gamall er Ragna með töluverðan hárvöxt á höfðinu. Ef hún ætti sjálf að giska þá myndi hún halda að núna væru um 50-60% af hárinu að koma til baka. En af því að sjúkdómurinn er svo óútreiknanlegur gæti hárið allt eins byrjað að fara af aftur fljótlega.\r\n\r\n<strong>Bjartsýn vegna nýs líftæknilyfs</strong>\r\n\r\nEn er eitthvað hægt að gera til þess að hafa áhrif á þennan sjúkdóm? „Sko, ég er ekki að taka nein lyf við sjúkdómnum. En ég vonast til þess að fá að prófa lyf núna í haust sem ég veit að hefur haft jákvæð áhrif á aðra sem eru með þennan sjúkdóm. Þetta er sem sagt ákveðið líftæknilyf sem er að koma á markað, að því er ég best veit, á næsta ári og það er lyf sem á að markaðssetja sérstaklega fyrir Alopecia sjúklinga. Mér finnst það mjög jákvætt því sjúkdómurinn er mjög víðtækur og ég veit til þess að einhverjir taka inn gigtarlyf sem hjálpa þeim að halda hárlosinu í skefjum, þannig að það er mjög misjafnt hvað virkar fyrir hvern og einn. Ég er allavega mjög spennt að fá mögulega að prófa þetta líftæknilyf núna í haust,“ segir Ragna. Hún hefur þó sjálf fundið ákveðinn meðalveg hjá sér hvað varðar mataræði, hreyfingu og andlega líðan og finnur að allt þetta getur haft áhrif á sjúkdóminn. Hún finnur til að mynda mikinn mun á því hvernig henni líður og sér breytingar á hárvextinum, bara með því að hugsa vel um sig, hreyfa sig og borða það sem er rétt fyrir hana.\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56027\"]\r\n\r\n<strong>Tilfinningaþrungin stund að raka hárið af</strong>\r\n\r\nÞegar hárið var orðið þunnt og Ragna hætt að geta falið skallablettina ákvað hún að raka af sér hárið. Þetta var í maí 2019. „Ég var búin að hugsa þetta í smá stund. Svo spyr maðurinn minn mig hvort mér muni ekki bara líða betur með að raka hárið af í stað þess að reyna að fela hárlosið. Við ákveðum þá að gera það saman og það var frekar tilfinningaþrungin stund að taka það litla hár sem eftir var,“ segir Ragna en hún og Ingvar ákváðu eina kvöldstundina að snoða sig saman og snoða um leið Benedikt son þeirra sem þá var eins og hálfs árs. „Mér finnst það líka segja ótrúlega margt af því að karlmenn eru líka með Alopecia en þú spáir aldrei í því að það sé eitthvað að ef þú sérð sköllóttan mann. Sköllótt kona er miklu meira tabú. Þannig það var mjög áhugavert þegar við rökuðum öll af okkur hárið; ég, maðurinn minn og elsti strákurinn okkar. Þeir voru aldrei spurðir. Það er náttúrulega bara eðlilegt að vera krúnurakaður eða snoðaður karlmaður en um leið og kona er búin að skafa af sér hárið þá er það rosalega merkilegt, segir Ragna.“\r\n\r\nIngvar, eiginmaður Rögnu, hefur frá þessari kvöldstund verið snoðklipptur. „Hann er búinn að vera með mér í þessu núna í þrjú ár og það er bara mjög skemmtilegt. Oft snoðum við okkur saman á kvöldin. Ingvar er líka svo upptekinn að hann hefur engan tíma til að vera að hugsa um hár,“ segir Ragna og glottir. Hún bætir svo brosandi við „svo eru paramyndirnar líka alltaf sætari þegar við erum með eins klippingu.“\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"medium\" ids=\"56036\"]\r\n\r\n<strong>Ákvað strax að fara sköllótt út í lífið</strong>\r\n\r\n„Ég ákvað strax að daginn eftir myndi ég bara fara út í lífið sköllótt. Ég ætlaði ekkert að reyna að fela það neitt. Ég ætlaði bara að vera sköllótt og mætti meira að segja beint í vinnuna daginn eftir. Þá var ég að vinna á mjög skemmtilegum vinnustað með unglingum með sérþarfir, þannig að þú getur rétt ímyndað þér hvernig var að mæta bara þangað einn daginn sköllótt,“ segir Ragna hlæjandi og ýjar að því að hún hafi þar fengið alls konar athugasemdir. Hún ítrekar svo að það hafi hjálpað henni mikið að fara strax út fyrsta daginn og sjá að þetta væri nú hennar nýja líf.\r\n\r\nÞennan fyrsta dag fékk hún mikið af augngotum og spurningum og fólk varð hissa að sjá hana allt í einu með ekkert hár. Hún setti svo eiginlega strax inn nýja forsíðumynd af sér sköllóttri á samfélagsmiðla sem leiddi til mikils umtals og segir hún að fólk hafi verið forvitið. „Ég fékk mikið af spurningum um hvort ég væri veik og ég skil alveg að það sé það fyrsta sem fólki dettur í hug af því að fólk veit lítið sem ekkert um þennan sjúkdóm en það er alveg hægt að vera sköllóttur án þess að vera í lyfjameðferð. En já ég fékk mikið af spurningum bara sjálf í gegnum samfélagsmiðla og ég held að fólki finnist bara auðvelt að spyrja aðra svona í gegnum símann. Svo var fólkið mitt líka oft spurt hvað væri að hrjá mig.“ - Og hvernig fannst þér þetta umtal? „Þetta var alveg óþægilegt en ég var og er samt svo tilbúin að útskýra þetta. Ég vil frekar að fólk spyrji mig út í þetta en að það tali á bakvið mig eins og það sé eitthvað að. Mér fannst eiginlega erfiðara þegar fólk áætlaði að það væri eitthvað meira að hjá mér og spurði mig ekki beint, heldur einhvern annan.\r\n\r\n<strong>Virðingarvert þegar fólk notar hárkollur</strong>\r\n\r\nRagna hefur prófað hárkollur en það er ekki fyrir hana, henni finnst þær óþægilegar og er mun meðvitaðri um sig þá en annars. „Fólk veit að ég er ekki með hár en samt var ég að setja upp hár og mér leið ekki betur þannig. Mér fannst ég bara náttúrulegri og líta betur út sköllótt. Þannig það var bara ekki minn tebolli. En það eru mjög margir sem nota hárkollur og mér finnst það bara virðingarvert af því að ég get það ekki, mér finnst það svo óþægilegt. Ég nota alveg slæður og húfur en oft er ég líka bara á skallanum,“ segir Ragna.\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56028\"]\r\n\r\n<strong>Sköllótta stjúpan</strong>\r\n\r\nUna Björg stjúpdóttir Rögnu var 13 ára þegar Ragna greinist með Alopecia og rakar af sér það litla hár sem eftir var. Hún segir það hafa verið áhugavert að fylgjast með viðbrögðum Unu og jafnaldra hennar við þessari breytingu. „Ég er svo fegin að þessi nýja kynslóð er svo ótrúlega móttækileg fyrir breytingum og að vera bara alls konar. Una hélt náttúrulega fyrst að ég væri veik og það var kannski dálítið erfitt að útskýra fyrir henni að þetta væri ekkert alvarlegt. En hún vandist þessu strax og allar vinkonur hennar líka og þetta hefur ekki verið neitt mál. Ég varð í rauninni bara strax sköllótta stjúpan og ekkert meira um það að segja.“\r\n\r\n<strong>Líka kostur að vera ekki með hár</strong>\r\n\r\nRagna er fyrir löngu búin að sætta sig við hármissinn. „Ég held að ég sé í raun bara meira þakklát fyrir þetta ferli allt saman heldur en eitthvað annað. Af því þú lærir svo mikið á styrkleika þína þegar þú lendir í einhverju sem þú ræður ekki við. Þá sérðu hvað þú ert sterk eða sterkur. Þegar ég fór að hugsa þetta þannig, þá var ég bara frekar sátt,“ segir Ragna. Svo er það líka kostur að þurfa aldrei að hugsa um hárið á sér, það sparar bæði peninga og tíma. „Já mér finnst það mjög þægilegt að þurfa ekki að vesenast með hárið á mér, sérstaklega þegar ég á svona mörg börn. Ég fer til dæmis ekki í klippingu þannig að auðvitað fer ég í neglur og nudd og get leyft mér það þannig það er alveg kostur,“ segir Ragna og bætir við. „Eins og ég segi var ég mjög fljót að venjast því að vera sköllótt og ég er líka stolt af því að hafa vanist þessu svona fljótt. Svo hef ég verið að útskýra þennan blessaða sjúkdóm fyrir mörgum því þetta er sjúkdómur sem fáir vita af en er þó nokkuð algengur,“ segir Ragna en samkvæmt upplýsingum frá Alþjóða Alopecia samtökunum (NAAF) eru um 2% jarðarbúa sem fá einkenni þessa sjúkdóms einhvern tímann á lífsleiðinni. Ragna segist líka vera ánægð með vitundarvakninguna sem hefur aukist síðustu ár úti í heimi og líka hér á Íslandi, sérstaklega eftir mikla fjölmiðlaumfjöllun um Alopecia í fyrrasumar.\r\n\r\n<strong>„Það er fullt af konum með þetta, fullt“</strong>\r\n\r\nSumarið 2021 fór blaðamaður Mannlífs á stúfana og leitaði uppi konur sem eru með Alopecia. Blaðamaðurinn tók viðtöl við konurnar og skrifaði mikið um sjúkdóminn það sumar. Í september var svo vitundarvakningarmánuður Alopecia og þá hittust allar konurnar sem höfðu verið í umfjöllun Mannlífs um sumarið og skrifuð var sér grein um þann hitting. „Það var ekkert búið að tala um Alopecia í fleiri ár og fáir vissu af sjúkdómnum og ég finn núna sérstaklega eftir alla umfjöllunina síðasta sumar að fólk er meðvitaðra um að þótt ég sé sköllótt sé ekki endilega neitt alvarlegt að, heldur sé þetta sjálfsofnæmi. Og það er fullt af konum með þetta, fullt,“ segir Ragna.\r\n\r\n<strong>Baldvin</strong>\r\n\r\nÁ Facebook er stuðningshópur fyrir fólk með Alopecia. Hópurinn heitir Baldvin, sem er ákveðið orðagrín því enska orðið bald þýðir sköllóttur og gæti þýðing á nafninu þá verið ‚sköllóttir vinir‘. Hópurinn hefur verið að vakna til lífsins og segist Ragna vera búin að kynnast nokkrum konum í gegnum hópinn en líka á öðrum vettvangi. Aðspurð segist hún finna fyrir stuðning að vita af öðrum sem eru að takast á við sama verkefni og hún. „Maður finnur að maður er ekki Palli einn í heiminum þótt það sé kannski enginn í manns innsta hring með sama sjúkdóm. Þegar ég fór inn í Facebookhópinn sá ég hvað Alopecia er miklu algengari en fólk áttar sig á og ég áttaði mig á sjálf.\r\n\r\n[gallery columns=\"2\" size=\"medium\" ids=\"56034,56033\"]\r\n\r\n<strong>Tekur mikið á sálina að fela hvernig maður er</strong>\r\n\r\nStuttu eftir að Ragna rakar af sér hárið ákveður Ingvar eiginmaður hennar að mála mynd af henni sköllóttri. Ingvar er þekktur listmálari og þegar hann setti inn mynd af málverkinu á samfélagsmiðlana sína hrúguðust inn skilaboð þar frá konum með Alopecia. „Margar þeirra voru bara að segja við hann hvað þetta væri falleg mynd og að þær vildu að þær hefðu kjark í að vera sköllóttar úti meðal fólks. Þetta var bara fullt af konum sem gengu með slæður eða hárkollur og við vorum bæði mjög hissa að sjá hvað það voru virkilega margar konur sem voru alveg hárlausar. Og líka konur sem voru með bletti hér og þar, ekki endilega búnar að missa allt hárið, og í fleiri ár búnar að reyna að fela skallablettina. Það tekur líka mikið á sálina; að vera alltaf að fela hvernig maður er. Það er dálítið hart. Sérstaklega í lengri tíma,“ segir Ragna og málið er henni augljóslega hugleikið.\r\n\r\n<strong>„Ég er að tala við þig, er það ekki“</strong>\r\n\r\nHvað ætlar Ragna að gera í tilefni septembermánaðar til að vekja athygli á Alopecia? „Ég er að tala við þig, er það ekki!“ segir Ragna og hlær. Hún bætir við að það sé ekki sérlega mikið í gangi á Íslandi, það séu til að mynda engir skipulagðir hittingar eða viðburðir. Ragna fylgist þó mikið með Alopecia samfélaginu á samfélagsmiðlum en úti í heimi er mjög virkt starf. Í Bretlandi er til dæmis risastórt samfélag og þar eru skipulagðir hittingar. „Þau eru með boli og skrúðgöngur og alls konar og ég sé það bara allt á samfélagsmiðlum. Það er miklu meira um svona starf úti í heimi heldur en er hér en kannski ætti maður bara að keyra svona starf í gang hér heima, það er kannski ekki svo vitlaust,“ segir Ragna en hún er viðbúin því að sjá og lesa mikið af sögum fólks með Alopecia á næstu vikum. „Fólk segir oft sögurnar sínar í þessum mánuði og foreldrar barna með Alopecia deila gjarnan sögunum þeirra. Ég er að fylgja mörgum svona aðgöngum á Instagram þannig það kemur allavega mikið inn á Instagrammið hjá mér núna á næstunni,“ segir Ragna.\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56032\"]\r\n\r\n<strong>Mikilvægt að sjá sköllóttar fyrirsætur</strong>\r\n\r\nÞað sem Ragna er kannski ánægðust með hvað varðar vitundarvakningu er að núna eru fyrirtæki farin að ráða inn fjölbreyttari fyrirsætur til að auglýsa varning. Þar nefnir hún ákveðið sundfatafyrirtæki í Bandaríkjunum sem réði til sín fyrirsætu sem er með Alopecia. „Hún er sem sagt fyrsta sköllótta módelið sem ég hef séð hjá sundfatalínum og hún er alveg geggjuð, svo ótrúlega flott! Svo versla ég líka mikið á Asos og núna nýlega komu inn sköllóttar fyrirsætur þar. Þetta er alveg ótrúlega mikilvægt fyrir okkur sem erum með þennan sjúkdóm því þetta hjálpar vitundarvakningunni, bara það að fólk sjái meira. Mér fannst ótrúlega gaman að sjá þetta og þetta hjálpar mér persónulega líka því eftir að ég missti hárið þá hugsa ég meira um hvernig ég lít út í þessu og hinu. Þegar þú ert með hár þá getur þú hugsað að þú verðir t.d. með krullað hár þegar þú ert í þessum kjól og getur sett hárið upp við annan kjól. En þegar þú ert sköllótt þá gerir þú engar krullur, þú bara málar þig og ferð í kjólinn,“ segir Ragna en hún hafði alltaf mjög gaman af því að krulla á sér hárið og dunda sér við að greiða það og gera það flott. „Svo er ég núna búin að missa hárið og ég er ekki að fara að gera neinar krullur. Það er dálítið skrítið, en ekkert mál engu að síður.“ Blaðamaður skýtur þá inn í að hún hafi í þokkabót eignast þrjá stráka. Það er stutt í húmorinn og gleðina hjá Rögnu og hún svarar um hæl að hún láti syni sína safna hári svo hún geti greitt það og dúllað í því.\r\n\r\n<strong>Erfiðast að sakna</strong>\r\n\r\nRagna ber höfuðið hátt og hefur tekist á við þetta verkefni með jákvæðu hugarfari og húmor þótt sjúkdómurinn hafi lagst á andlegu hlið hennar. Eiginmaður hennar er hennar stoð og stytta og fjölskyldulífið er henni afar kært. Hún er glöð og þakklát fyrir að sjúkdómurinn hái henni ekki í daglegu lífi en hún syrgir hárið sem hún hafði. „Það sem var erfiðast í þessu fyrir mig var kannski ekki áfallið við að missa hárið og að það væri að gerast heldur var það kannski frekar söknuðurinn. Ég held að það sé búið að vera það erfiðasta, að sakna. Ég var líka bara, sorrý, með fallegasta hár í heimi, það var svo sítt og þykkt og gordjöss og ég kann að meta það svo mikið núna þegar ég hef það ekki lengur. Og söknuðurinn er kannski líka svona mikill því ég veit að ég mun líklega aldrei fá hárið aftur. Þá mun ég aldrei fá að gera það sem mér fannst svo skemmtilegt, að hugsa um hárið, krulla það og gera það fallegt,“ segir Ragna og er orðin ansi meyr, hún hristir það þó fljótt af sér og bætir við. „En það er bara eins og það er, lífið kemur til manns og maður ræður ekki alltaf yfir öllu.“\r\n\r\n<strong>Vill vinna í velferðarkerfinu</strong>\r\n\r\nRagna er sem fyrr segir nemi í félagsráðgjöf við Háskóla Íslands. Hún hefur mikinn áhuga á velferðarkerfi Íslands og sérstaklega því sem snýr að börnum og sér fyrir sér að vinna við eitthvað tengt því í náinni framtíð. „Ég byrjaði að læra viðskiptafræði í háskólanum. Maður vinkonu minnar var hins vegar að vinna hjá Barnavernd og mér fannst það svo ótrúlega áhugavert að ég var alltaf að spyrja hann út í vinnuna. Í samtölum mínum við hann kviknaði bara mikill áhugi hjá mér á velferðarkerfum og þá sérstaklega því sem kemur að börnum. Hann benti mér á félagsráðgjafarnámið og þegar ég las námslýsinguna á því námi þá fannst mér hún svo spennandi og allt í henni átti vel við mig svo ég ákvað að skrá mig.“ Félagsráðgjöf er að sögn Rögnu mjög víðtæk fræðigrein og bíður upp á margt ólíkan starfsvettvang. „Ég myndi vilja vinna að einhverju sem snýr að börnum og þeirra velferð en mér finnst líka áhugaverð til dæmis samskipti hjóna og para og ég held ég væri líka til í að skoða það, einhvers konar hjónaráðgjöf. Þannig það tvennt kveikti áhuga minn á að byrja í félagsráðgjöfinni,“ segir Ragna.\r\n\r\n[gallery columns=\"1\" size=\"large\" ids=\"56030\"]\r\n\r\n<strong>Heldur áfram að lifa í sátt og gleði</strong>\r\n\r\nÍ dag er Ragna í fæðingarorlofi með Sebastian Þór. Hún ætlar að njóta þess að vera með hann heima út árið og heldur svo áfram með háskólanámið í janúar. Þegar Ragna er innt eftir framtíðarplönum kemur á hana smá fát en svo svarar hún. „Við fjölskyldan erum á næstu mánuðum að fara að flytja og koma okkur fyrir í öðru hverfi. Svo bara ætla ég að halda áfram að lifa í sátt og gleði. Ég held að það sé bara það eina sem maður getur planað. Getur maður planað eitthvað í þessu lífi fyrir utan það? Já og kannski ná markmiðum sínum og elta hamingjuna. Það eru mín plön,“ segir Ragna að lokum og lífsgleðin leynir sér ekki hjá þessari kjarnakonu.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;",
  "innerBlocks": []
}