{
  "name": "core/freeform",
  "attributes": [],
  "saveContent": "Á undanförnum árum hafa talsverðar umræður verið um starfsemi vindorkuvera á Vesturlandi og fyrirætlanir fjárfesta þar að lútandi. Orðið vindorkuver kom fyrst fyrir í íslensku máli á áttunda áratug síðustu aldar þó orðið vindorka sé mun eldra. Til gamans má geta þess að við umræðu um virkjanakosti árið 1981 nefndi Þjóðviljinn að langódýrasti virkjanakosturinn væri sólar- og vindorkuver á Hallgrímskirkjuturni; kómískt að sú frétt hafi birst 1. apríl.\r\n\r\n<strong>Átta vindmylluvirkjanir á Vesturlandi</strong>\r\n\r\nAllmargar óskir hafa á nýliðnum árum komið fram um að nýta land undir vindorkugarða á Vesturlandi. Lesendur Skessuhorns þekkja það ferli úr fjölmörgum fréttum sem fluttar hafa verið. Sem dæmi má nefna að norska vindorkufyrirtækið Zephyr hefur stofnað dótturfyrirtæki á Íslandi, Zephyr Iceland. Það hefur það markmið að reisa vindmyllur og vindmyllugarða hér á landi. Stærð slíkra orkuvera getur hlaupið á fáum til margra vindmylla og þær virka best við stöðugan og nokkuð mikinn vindhraða. Í Borgarfirði einum hafa verið lagðar fram óskir um vindorkuver á fimm stöðum, tveimur í Dölum og einum í Hvalfirði. Einnig hafa komið fram óskir um slíka uppbyggingu á Holtavörðuheiði, við Gilsfjörð og í Hrútafirði. Samkvæmt heimildum Skessuhorns hafa komið fram hugmyndir um vindmyllugarða á átta stöðum í landshlutanum.\r\n\r\n<em>Í nýjasta tölublaði Skessuhorns sem kom út í dag má lesa greinargóða fréttaskýringu um fyrirætlanir fjárfesta og lagaumgjörð sem stjórnvöld eru sein til að koma á.</em>\r\n\r\n&nbsp;",
  "innerBlocks": []
}