
Rifsber sem bíða eftir að verða að hlaupi.
Tími rifsberjahlaupsins er núna – uppskrift
{
"name": "core/freeform",
"attributes": [],
"saveContent": "Nú fer haustið í hönd og margir huga að bústörfunum í því sambandi. Eitt þeirra er berjatínsla. Þótt berjagjafir náttúrunnar séu misgóðar eftir veðurfari er þó venjulegast alltaf hægt að nýta sér rifsber til sultugerðar að hausti. Hér á eftir fylgir uppskrift sem Helga Karlsdóttir í Borgarnesi fylgir í þeim efnum, en rifsberjahlaupið hennar þykir afar vel heppnað. Uppskriftin á sér líklega rætur fyrir norðan, en Helga er frá Narfastöðum í Reykjadal.\r\n\r\n<strong>Rifsberjahlaup</strong>\r\n\r\nSetjið berin í pott og vatn í svo rétt fljóti yfir og varla það. Upphaflega var sagt að vatnið væri mátulegt ef maður þrýsti lófa ofan á berin í pottinum og þá sæist í vatnið en það getur verið of mikið. Vatnið ætti eiginlega að ná hálfa leið miðað við berin.\r\n\r\nLátið sjóða í 10 mínútur og síðan nota grisju til að láta þetta síast yfir nótt. Vigta sykur í jöfnu hlutfalli við safann. Láta helminginn af sykrinum í safann og sjóða í 10 mínútur. Setja helminginn af sykrinum út í og sjóða aftur í 10 mínútur. Að lokum er afurðin látin í krukkur sem búið er að hreinsa vel. Það er leiðinlegt að þurfa að sjóða aftur, en ef það hjálpar við að sleppa við að nota hleypi er það þess virði.\r\n\r\nAthugið að ef berin eru vel þroskuð er tryggast að setja bara svolítið vatn í botninn svo ekki þurfi að nota hleypi. Mikilvægt er að láta bæði stilka og óþroskuð ber fylgja með rauðu berjunum – það hjálpar við að hlaupið hlaupi.",
"innerBlocks": []
}