Segir byggðarlögin vera að koðna niður í rólegheitunum

{
  "name": "core/freeform",
  "attributes": [],
  "saveContent": "Jóhannes Ragnarsson býr í Ólafsvík og hefur marga fjöruna sopið. Hann vann alla sína starfsævi í tengslum við sjávarútveg og var ekki nema 16 ára gamall þegar hann fór fyrst á sjóinn. Jóhannes var heiðraður fyrir störf sín á sjómannadaginn og hefur frá miklu að segja. Honum finnst frekar illa komið fyrir þorpum og sveitum þessa lands og gefur lítið fyrir tal um uppbyggingu á landsbyggðinni. Þá hugnast honum pólitíkin illa, kallar eftir raunverulegum og heiðarlegum sósíalisma.\r\n\r\n„Ég fæddist á sjúkrahúsi heilags Fransiskusar í Stykkishólmi og átti heima í Grundarfirði fyrsta árið mitt í þessum heimi. Þá fór ég hingað út fyrir Búlandshöfðann til föðurforeldra minna og ólst upp hjá þeim inni í Mávahlíð. Við erum systkinasynir ég og Sturla Böðvarsson og svo erum við Jóhann Ársælsson systrasynir þannig að ég á dálítið sterkar tengingar í báðar áttir í pólitíkinni. Afi heitinn var mikill íhaldsmaður, mjög róttækur sem slíkur og skemmtilegur. Mér þykir alltaf rosalega vænt um minninguna um hann og hans íhaldsmennsku, því hann Ágúst afi minn var góður maður og ljúfmenni og meinti það sem hann sagði og hugsaði landsmálin. Synir hans voru stundum að gera at í honum og stríða kallinum með Sjálfstæðisflokknum, en fyrir honum var þetta bara trú, sem stríðni eða kerskni beit ekki á. Og þó svo ég gerðist mjög öndverður í skoðunum við hans skoðanir þá hef ég alltaf virt þær af því að þær voru sprottnar af þeim ,,hreina tóni“ sem séra Jóhann talar um í Brekkukotsannál.“\r\n\r\nJóhannes hefur ekki legið á skoðunum sínum í pólitíkinni, sem eru mjög vinstri sinnaðar, hvernig tók afi hans því? „Hann var nú dáinn áður en hann uppgötvaði það, blessaður. Ég vildi ekkert vera að íþyngja honum með því að rífast við hann um pólitík þegar hann var orðinn heilsulaus. Enda hefði það ekkert haft upp á sig.“\r\n\r\n \r\n\r\nSjá nánara viðtal í nýjasta blaði Skessuhorns sem kom út í dag.",
  "innerBlocks": []
}
Segir byggðarlögin vera að koðna niður í rólegheitunum - Skessuhorn