{
  "name": "core/freeform",
  "attributes": [],
  "saveContent": "Ýmsir hleyptu brúnum í forundran þegar hjónin Hildibrandur Bjarnason og Hrefna Garðarsdóttir í Bjarnarhöfn hófust handa, árið 2003, við að byggja 200 fermetra hús fyrir ferðamenn þar sem þeir gætu fræðst um hákarlaverkun og fengið að smakka. Það hefur þó sýnt sig að vera skynsöm ákvörðun og nú er húsnæðið orðið of lítið, slík er aðsóknin. Skessuhorn leit í heimsókn í Bjarnarhöfn. Við hittum fyrir Kristján Hildibrandsson sem rekur starfsemina ásamt Guðjóni bróður sínum og Hrefnu móður þeirra, en Hildibrandur féll frá árið 2017. Kristján starfar sem grunnskólakennari í Stykkishólmi, samhliða vinnunni við Bjarnarhöfn. „Ég flutti til Reykjavíkur í nám, en vissi allan tímann að ég væri aldrei að fara að enda þar. Það myndi toga í mig að fara heim,“ segir Kristján.\r\n\r\n„Forfeður mínir hafa verið hákarlstengdir í 400 ár. Afi var líklega síðasti hákarlaveiðimaðurinn á landinu. Hann hættir að veiða 1951 og flytur hingað norðan af Ströndum. Það er enginn hákarl hérna, en hann heldur áfram að kaupa einn og einn hákarl til að verka fyrir sjálfan sig upp á gamanið. Seinna erfir pabbi það hobbí og upp úr 1990 fer hann að verka aðeins meira til að hafa smá aukatekjur fyrir fjölskylduna. Þá allt í einu fer fólk að flykkjast að hingað í Bjarnarhöfn. Fyrst til að kaupa hákarl, en svo allt í einu kemur það ekki til að kaupa heldur sjá hvernig hákarlinn er verkaður og búinn til. Þetta var aldrei planið, þetta bara gerðist og smám saman þurftu þau stærra og stærra húsnæði.“\r\n\r\n<em>Sjá ítarlegra viðtal við Kristján og Anetu í nýjasta blaði Skessuhorns sem kom út í dag.</em>",
  "innerBlocks": []
}