
Sigurður Friðfinnsson skipstjóri var í fríi í þessum túr en er hér með Sigurði Þorkelssyni rafvirkja að fara yfir sleppibúnaðinn þegar skipið kom í land.
Gæslan í viðbragðsstöðu á meðan Hringur togaði í rólegheitum
{
"name": "core/freeform",
"attributes": [],
"saveContent": "Hringur SH 153 kom í land á föstudaginn til að sækja annan björgunarbát. Þá hafði það óhapp orðið úti á sjó, þegar skipið var á veiðum, að einn björgunarbáturinn hafði losnað frá skipinu og blásið út án þess að skipverjar yrðu þess varir. Stefán Viðar Ólason yfirstýrimaður og afleysingaskipstjóri var með skipið og varð hann fyrst var við að eitthvað væri að þegar hann fékk símtal frá stjórnstöð Landhelgisgæslunnar. Þá hafði neyðarsendir í björgunarbátnum farið í gang og allt viðbragð verið virkjað.\r\n\r\n„Þeir hringdu nú bara og byrjuðu á að spyrja hvort að ég væri ekki örugglega ofansjávar,“ sagði Stefán hlæjandi í stuttu símtali við Skessuhorn. „Fyrst heldum við að þetta væri neyðarsendir ofan á brúnni sem væri bilaður en þegar við vorum búnir að ganga úr skugga um að hann væri í lagi þá tókum við eftir að annar björgunarbáturinn sem er á síðu skipsins var ekki á sínum stað. Við þurftum að snúa við og sækja hann þegar þetta uppgötvaðist,“ segir Stefán. Veiðarfærin voru tekin um borð og strax haldið í land þar sem annar björgunarbátur var tekinn um borð og gengið úr skugga um að allt virkaði sem skyldi. „Við vitum ekki alveg hvernig þetta atvikaðist, en blíðskaparveður var þennan dag og allt í sóma,“ bætir Stefán við þegar fréttaritari náði tali af honum í morgun. Stefán Viðar segist stefna á að koma í land í kvöld áður en óveðrið skellur á. „Við erum langt komnir með að fylla þannig að það styttist í að við höldum til heimahafnar,“ segir Stefán áður en símtalinu var slitið nú rétt áðan.",
"innerBlocks": []
}