Stofnmælingar botnfiska

{
  "name": "core/freeform",
  "attributes": [],
  "saveContent": "„Stofnvísitala þorsks samkvæmt haustmælingu hefur lækkað töluvert frá árinu 2017 þegar hún mældist sú hæsta frá upphafi haustmælingarinnar og er nú svipuð því sem hún var árin 2008-2009.“ Þetta er meðal þess sem fram kemur í skýrslu Hafrannsóknarstofnunar þar sem helstu niðurstöður stofnmælingar botnfiska að haustlagi er teknar saman. Verkefnið hefur verið framkvæmt með sambærilegum hætti á hverju ári frá 1996. Þá segir að lægri vísitala í ár stafi af minna fékkst af 35-37 cm þorski. „Stofnvísitala ýsu hefur farið hækkandi frá 2017 en vísitala ufsa hefur lækkað frá árinu 2018. Vísitala gullkarfa var svipuð og í fyrra en hefur lækkað töluvert frá hámarkinu 2017. Vísitala djúpkarfa hækkaði frá firra ári en hefur sveiflast án sýnilegrar langtímaþróunar frá 2000. Vísitölur grálúðu og blálöngu breyttust lítið miðað við nokkur fyrri ár og eru undir meðaltali tímabilsins. Vísitala gulllax hækkaði og er sú hæsta sem mælst hefur í haustralli. Vísitölur hlýra, tindaskötu, sandkola, langlúru, þykkvalúru, skrápflúru og hrognkelsis eru í sögulegu lágmarki haustralls.“ Þá kemur fram að árgangar þorsks frá 2020-2021 mældust rétt um meðalstærð. „Nýliðun gullkarfa, djúpkarfa og blálöngu hefur verið léleg undanfarin ár. Vísitala grálúðu er enn lág og undir meðaltali tímabilsins þrátt fyrir hækkandi gildi undanfarin tvö ár,“ segir í skýrslunni.",
  "innerBlocks": []
}
Stofnmælingar botnfiska - Skessuhorn