
Valbjörg Jónsdóttir.
„Það er ekki að furða, hann er í fötunum af líkinu“
{
"name": "core/freeform",
"attributes": [],
"saveContent": "Tilsvör Valbjargar Jónsdóttur í Borgarnesi rifjuð upp\r\n\r\n \r\n\r\nValbjörg Jónsdóttir fæddist að Valbjarnarvöllum í Borgarhreppi 21. maí 1895. Hún lést á sjúkrahúsinu á Akranesi 19. febrúar 1971. Þeir sem hana þekktu minnast hennar með sérstöku þakklæti. Þá var Valbjörg kunn fyrir hnyttin tilsvör og almenna orðheppni. Valbjörg var dóttir Jóns Guðmundssonar, bónda og hreppstjóra á Valbjarnarvöllum og Sesselju Þorbjargar Jónsdóttur konu hans, frá Eskiholti í Borgarhreppi. Valbjörg ólst upp á heimili foreldra sinna að Valbjarnarvöllum í fjölmennum systkinahópi við glaðværð og gestrisni sem einkenndi það heimili. Þann 19. febrúar 1916 gengu þrjú börn þeirra Valbjarnarvallahjóna í hjónaband. Þau voru Guðrún sem giftist Magnúsi Jónssyni, síðar sparisjóðsstjóra í Borgarnesi, Guðmundur, síðar hreppstjóri, er kvæntist Þórunni Jónsdóttur frá Galtarholti, og Valbjörg er giftist Ásbirni Guðmundssyni.\r\n\r\nMargir minnast Valbjargar eins og áður segir með mikilli hlýju. Margar sögur lifa með Borgnesingum og öðrum Vestlendingum. Skessuhorn leitaði til Maríu Jónu Einarsdóttur en Valbjörg var ömmusystir eiginmanns Maríu, Hreggviðs Hreggviðssonar. María Jóna brást vel við umleitaninni og tók saman nokkrar sögur sem lýsa vel kímnigáfu og orðheppni Valbjargar. Kunnum við henni bestu þakkir fyrir samantektina.\r\n\r\nTilsvör Valbjargar Jónsdóttur í Borgarnesi rifjuð upp í jólablaði Skessuhorns.",
"innerBlocks": []
}