
Sr. Hildur Björk.
Hugvekja á aðventu
{
"name": "core/freeform",
"attributes": [],
"saveContent": "<h4>Elsku lesandi!</h4>\r\nÍ skrýtnu húsi í nágrenni höfuðborgarinnar safnast þrjátíu börn og unglingar hverja helgi. Í húsinu eru engin fullorðins húsgögn sem þarf að passa og ekkert svo dýrt að það megi ekki brotna.\r\n\r\nÞar má hlæja og gráta, hoppa og skoppa og vera maður sjálfur.\r\n\r\nEinkunnarorð starfseminnar eru gleði, traust og nánd og börnin og unglingarnir eru komin til að gleyma sér yfir helgi og fá frí frá aðstæðum sínum. Þau eru komin til að upplifa gleði og læra að treysta.\r\n\r\nHins vegar hverfur barnsgleðin oft þegar búið er að lesa á kvöldin og svefninn bíður átekta. Þá leita hugsanir og áhyggjur á litla huga og þau byrja að hvísla.\r\n\r\nÞau hvísla sögurnar í myrkrinu eins og starfsfólkið kallar það, sögur um upplifanir sínar, áhyggjur, reynslu og líðan. Aðstæður þeirra eru nefnilega ekki alltaf til fyrirmyndar og sum þessara barna hafa upplifað alvarleg áföll, vanrækslu, lítið sem ekkert stuðningsnet og óviðunandi heimilislíf. Sum þeirra kunna illa á félagsleg samskipti og lifa við félagslega einangrun.\r\n\r\nÞað ætti því að vera stærsta jólaósk samfélagsins að æska hvers barns megi einkennast af nánd, gleði og kærleika og að hvar sem er í heiminum líti hinir fullorðnu aldrei undan heldur horfi með vökulum og kærleiksríkum augum.\r\n\r\nJólaguðspjallið er svo alls ekki fjarri þessum börnum því fæðingarsaga Jesú er að hluta til saga margra barna. Að fæðast í heiminn án þess að allt sé tilbúið, að fæðast í heiminn og bera með sér von og kærleika þrátt fyrir ytri aðstæður. Öll erum við nefnilega afsprengi þeirra félagslegu skilyrða sem við fæðumst og búum við og við vitum að líf fólks er ekki og þróast ekki eftir beinni línu þar sem tækifæri og breytingar koma í réttri röð. En eins og í jólaguðspjallinu, þá var Jesú fyrir löngu í ætlunarverki og sköpun Guðs, eins og við öll. Nema hvað að sérstaða hans var að framkvæma það óframkvæmanlega. Hann kom til þess að við mættum verða frjáls, heil og óhult. Auðmjúkur og allslaus en ekki í valdi og krafti, en þó sterkari en allt vald á jörðu. Við þurfum bara að ljúka upp dyrum hjarta okkar, helgidómi okkar, eins og Valdimar Briem orti svo fallega í einum af sálmum sínum:\r\n\r\n \r\n\r\nHjarta þitt að helgidómi\r\n\r\nHann vill gjöra og búa þar.\r\n\r\nOpna glaður hjartans hús,\r\n\r\nhýs hinn tigna gestinn fús.\r\n\r\nGetur nokkuð glatt þig fremur:\r\n\r\nGuð þinn sjálfur til þín kemur.\r\n\r\n \r\n\r\nÞar sem Guð kemur, þar er Guð, og hvorki ótti né nokkuð annað fær hrakið Guð burt. Guð kemur með gjafir sínar inn í líf okkar, gjafir vonar, réttlætis, lausnar, heilunar, kærleika og gleðilegs boðskapar. Guð vill ganga með okkur öll okkar spor, hversu smá eða stór sem þau eru. Hversu ljúf eða sár.\r\n\r\nNú er undirbúningstími, tími tilhlökkunar og eftirvæntingarinnar, sjálf aðventan þar sem Jesús segir: Ég stend við dyrnar og kný á.\r\n\r\nÁ aðventunni er gott að líta aftur yfir okkar andlega hús. Horfa í spegil sálar okkar og undirbúa komu Krists í hjarta okkar á kærleiksríkan og nærandi hátt, með þakklæti, bæn og með því að eiga ábyrgðarfullt, gefandi og traust samfélag. Þær gjafir sem Kristur kemur með inn í líf okkar eru aldrei slæmar gjafir og vonandi verðum við aldrei svo andlega snauð að við þiggjum þær ekki. Við getum orðið fyrir erfiðri reynslu, verið beitt órétti á ýmsan hátt sem erfitt er að sjá fram úr en hann, sem leysti þjáða og læknaði blinda, mætir okkur fyrst og fremst með kærleika og umburðarlyndi. Gjafir sem nýtast okkur til þroska og reynslu, gjafir sem við þurfum að finna stað fyrir í hjarta okkar.\r\n\r\nAðventan og jólin eiga í hugum flestra að kalla fram kærleika, von, trú og tilhlökkun. En þessi tími kallar líka oft fram allskonar tilfinningar og uppgjör innra með okkur. Flóknar bernskutilfinningar, nýjar tilfinningar, tilfinningar sorgar og söknuðar og svo má lengi telja. Hvorki áföll né sorg yfirgefa okkur á þessum tíma heldur verður alltaf hluti af reynslu okkar og sögu, tilfinningum og viðbrögðum. Því er svo mikilvægt að við sýnum okkur sjálfum og öðrum mildi og skilning. Að við sækjum okkur annað ljós en dagsljósið sem er af svo skornum skammti á þessum árstíma. Jesús sagði: „Ég er ljós heimsins. Sá sem fylgir mér, mun ekki ganga í myrkri, heldur hafa ljós lífsins.\r\n\r\nLjós lífsins er kærleikur og sú vissa að við erum elskuð. Ljós lífsins er þetta einstaka og sérstaka sem færir ró og frið í hús hjartans. Tökum því þátt í verki Krists að lina þjáningar, veita lausn og umbera. Umföðmum fólkið okkar og okkur sjálf. Hefjum nýtt kirkjuár með von, þor og hugrekki í brjósti. Fögnum honum innilega sem stendur við dyrnar og knýr á. Gefum sjálf áfram gjafir sem skipta raunverulega máli, semjum ástarbréf, hrósum og gefum von og styrkjum hvert annað.\r\n\r\nSýnum því hinu smæsta en jafnframt því dýrmætasta kærleika Krists og veitum gleði og von þar sem gleði og vonar er þurfi án þess að þurfa að hugsa okkur um.\r\n\r\nMeð óskum um ljúfa aðventu og gleðileg jól.\r\n\r\nSr. Hildur Björk",
"innerBlocks": []
}