Samtök íslenskra handvergsbrugghúsa skora á dómsmálaráðherra að leggja frumvarp sitt um netverslun með áfengi fram á nýjan leik og að tryggja íslenskum handverksbrugghúsum rétt til að selja gestum sínum vörur á staðnum. Fulltrúar samtakanna afhentu Áslaugu Örnu Sigurbjörnsdóttur áskorunina síðastliðinn þriðjudag.

Í tilkynningu frá samtökunum segir að frumvarp um íslenska netverslun með áfengi og heimild smábrugghúsa til beinnar sölu gæti varið afkömu frumkvöðlafyrirtækja og fjölda starfa um allt land. „Íslensk handverksbrugghús eru nú á þriðja tug talsins. Þau tryggja um 200 manns störf í sinni heimabyggð og skila tugum milljóna í skatttekjur á ári,“ segir Sigurður P. Snorrason, formaður samtakanna og bætir því við að brugghúsin framleiði vandaðar og eftirsóttar vörur og dragi til sín fjölda gesta á ári hverju, bæði íslenskra sem erlendra. „Þannig eru brugghúsin oft mikil lyftistöng fyrir lítil samfélög í nærumhverfi sínu, sem mörg teljast til brothættra byggða,“ segir hann.

Hann segir enn fremur að Covid-19 faraldurinn og hrun ferðaþjónustunnar sem fylgdi í kjölfarið hafi haft veruleg áhrif á starfsemi lítilla brugghúsa. Gestafjöldi hafi dregist verulega saman og brugghúsin hafi aðeins getað keppt um takmarkað hillupláss í áfengisverslun ríkisins, til að selja vörur sínar. „Með heimild til sölu í netverslun og á framleiðslustað fengist varan nær framleiðslunni með verulega minnkuðu fótspori og á hagkvæman hátt, með tilheyrandi jákvæðum áhrifum fyrir neytendur, umhverfið og afkomu brugghúsanna,“ segir Sigurður, sem telur að núverandi kerfi stuðli að óeðlilegri mismunun, enda geti erlendir aðilar óhindrað selt íslenskum neytendum áfengi í netverslunum. „Ef íslenskir framleiðendur vilja gera slíkt hið sama þurfa þeir að flytja vörur sínar til útlanda, til þess eins að þær verði fluttar heim aftur af erlendi netverslunm eð tilheyrandi kolefnisspori,“ segir hann.

Sigurður segir að mál þetta sameini byggða- og forvarnastefnu. Samhliða styrkingu atvinnulífs í brothættum byggðum, þar sem sum brugghúsin eru starfrækt, mætti lögfesta aukið aldurseftirlit og tryggja áframhaldandi skatttekjur sem nýst gætu í forvarnar- og æskulýðsstarf. „Í síðasta frumvarpi ráðherra var gert ráð fyrir leyfissviptingu og refsiábyrgð vegna ófullnægjandi aldurseftirlits. Við fögnum slíkum kröfum og bendum á að engin slík ákvæði gilda um erlendar netverslanir,“ segir Sigurður, sem ítrekar að leggja þurfi áfram áherslu á forvarnir og lýðheilsu. „Slíku opinberu starfi má auðvitað sinna enn betur ef tekjur af sölu áfengis renna í auknum mæli í vasa íslenskra skattgreiðenda, frekar en erlendra fyrirtækja. Tillagan er því bæði í senn innblásin af hag frumkvöðlafyrirtækja og starfsmanna þeirra, en ekki síður sjónarmiðum byggðastefnu og aukna áherslu á forvarnir og aldurseftirlit,“ segir hann og bætir því við að bein sala í brugghúsunum sjálfum muni á engan hátt auka aðgengi ungs fólks að áfengi. „Vörurnar yrðu einungis seldar á stöðum þar sem fólk á löglegum áfengiskaupaaldri má koma saman, rétt eins og gildir á vínveitnigastöðum,“ segir Sigurður P. Snorrason.

Vilja frumvarp um netverslun með áfengi aftur á dagskrá