Vegna vætutíðar á Vesturlandi um sumarmánuðina gátu bændur víðast hvar í landshlutanum ekki hafið slátt eins fljótt og þeir hefðu kosið. Einnig var nokkuð um að þeir þyrftu að hirða beint úr sláttuskáranum eða í öllu falli sætta sig við að hirða heyið blautara en gengur og gerist. Sömu sögu er að segja af bændum á Suðurlandi. Þrátt fyrir það er ekkert sem bendir til þess að hey sumarsins séu slæmt fóður, að sögn Elísabetar Axelsdóttur, framkvæmdastjóra og eiganda rannsóknastofunnar Efnagreiningar ehf. á Hvanneyri.

„Við sjáum engin teikn á lofti um að hey séu léleg. Þrátt fyrir að þau séu blaut er fátt sem bendir til þess að þau séu mikið orkuminni eða steinefnasnauðari, ef miðað er við kg af þurrefni. Skepnunar þurfa ákveðið magn af þurrefni, sem ræðst af efnainnihaldinu, en eðlilega þurfa þær því fleiri kg af heyi eftir því sem það er blautara,“ segir Elísabet í samtali við Skessuhorn. „Það má eiginlega segja að heysýnin sem koma til okkar frá Suður- og Vesturlandi séu meira og minna vothey, það er að segja 30-40% þurr. Við sjáum sýrustig sem við höfum ekki séð áður, en þeim mun lægra sem sýrustigið, pH, er þeim mun súrara er heyið. Það kemur aðeins á óvart að bændur virðast hafa náð góðri verkun þótt þeir hafi þurft að glíma við mjög óvenjulega blaut hey eða alveg niður í um 20% af þurrefni. Það ber lítið á smjörsýrulykt,“ bætir hún við.

Þannig að heilt yfir segir Elísabet niðurstöður úr efnagreiningum á heyi frá Vesturlandi vera nokkuð góðar, miðað við þau sýni sem hún hefur greint. „Mér sýnist vera mjög góð hey á Norður- og Austurlandi, frekar þurr og orkurík. Það er ekki amalegt að vinna með ilmandi töðu alla daga en votheyslyktin er líka oftast góð,“ bætir hún við.

Nánar er rætt við Elísabetu í Skessuhorni sem kom út í dag.

„Engin teikn á lofti um að hey séu léleg“