„Stofnvísitölur þorsks og gullkarfa eru þær hæstu síðan mælingar hófust árið 1996,“ segir í tilkynningu frá Hafrannsóknastofnun. Stofnmæling botnfiskstegunda að haustlagi (haustrall) fór fram dagana 4. október til 9. nóvember síðastliðinn. Rannsóknasvæðið var umhverfis Ísland allt niður á 1500 m dýpi. Alls var togað með botnvörpu á 375 stöðvum. Rannsóknaskipið Árni Friðriksson RE og togarinn Ljósafell SU voru notuð til rannsóknarinnar.

„Vísitala ýsu er nú nálægt meðaltali tímabilsins. Vísitala veiðistofns djúpkarfa hefur hækkað undanfarin ár eftir sögulegt lágmark en nýliðun er áfram mjög léleg. Vísitala veiðistofns grálúðu hefur hækkað jafnt og þétt frá árinu 2006 þegar hún var í lágmarki. Stofnvísitölur margra tegunda, eins og ufsa, langlúru, skarkola, þykkvalúru, keilu, löngu, gulllax og litla karfa mældust háar og í mörgum tilfellum þær hæstu frá árinu 1996, líkt og í tilfellum þorsks og gullkarfans. Stofnar hlýra, tindaskötu og skrápflúru eru hinsvegar í sögulegu lágmarki.“

Nánari niðurstöður um stofnvísitölur, útbreiðslu,meðalþyngdir og hitastig sjávar má finna í skýrslunni Stofnmæling botnfiska að haustlagi 2017.

Stofnvísitala þorsks og gullkarfa í sögulegu hámarki