Í fyrsta erindi hins magnþrungna kvæðis um Útlagann, eftir Jón Sigurðsson, segir frá ungum manni sem flúð hafði til fjalla eftir sauðaþjófnað frá hreppsstjóranum og hafst við upp undir Eiríksjökli í kulda og vosbúð fjarri öðru fólki. Í fyrsta erindi kvæðisins segir: „Upp undir Eiríksjökli á ég í helli skjól. Mundi þar mörgum kólna, mosa er þakið ból.“ Nokkrar kindur úr Reykholtsdal hafa í vetur fetað í slóðir útilegumannsins og hafst við í Torfabæli við suðvesturjaðar Eiríksjökuls.

Frændurnir Jón Eyjólfsson á Kópareykjum og Bjarni Marinósson á Skáney riðu upp til fjalla í gær og sóttu fé sem vitað var að væri þar að finna. „Ég flaug þarna yfir í febrúar og þá sáum við fimm kindur. Þær reyndust svo vera átta þegar til kom,“ segir Jón í samtali við Skessuhorn. „Við riðum upp frá Kalmanstungu, frammeð Strúti og yfir Hallmundarhraun. Kindurnar fundum við svo í Torfabæli sem er eina tólf kílómetra innan við Kalmanstungu, undir rótum Eiríksjökuls. Þetta reyndust fjórar fullorðnar kindur og fjögur lömb og þar af tveir hrútar þannig að það er fjölgunar von,“ sagði Jón. Kindurnar voru frá Kópareykjum, Hofsstöðum og Grímsstöðum. Þær reyndust í sæmilegu ástandi, hafa hafst við í hraunbölum og nagað mosa og gróður sem vex við uppsprettur sem þarna eru. Kindurnar ráku þeir frændur heim að Kalmanstungu og óku þeim þaðan til síns heima.

Þessi mynd var tekin að sumri fyrir 20 árum í Torfabæli. Ljósm. Dieter Graser

Fundu átta útigengnar kindur uppundir Eiríksjökli