Hvorki fleiri né færri en fjórir kennaranemar voru í vettvangsnámi við Grunnskólann í Borgarnesi í síðustu viku. Sætir það nokkrum tíðindum að svo margir kjósi að fara í vettvangsnám í skóla á landsbyggðinni á sama tíma. Skessuhorn var á ferðinni í Borgarnesi síðastliðinn fimmtudag og ræddi við tvo af þeim nemum sem þá voru á staðnum, þær Unni Jónsdóttur og Guðbjörgu Halldórsdóttur. Báðar eiga þær rætur í héraðinu. Unnur er frá Lundi í Lundarreykjadal og býr þar í dag en Guðbjörg er úr Borgarnesi. Þær eru á sitt hvorum staðnum í náminu og að læra til ólíkra kennarastarfa. Unnur tók grunnnám í íþrótta- og heilsufræðum á Laugarvatni en er nú á öðru ári meistaranáms í kennslufræðum við Háskóla Íslands og ætlar að verða íþróttakennari. Guðbjörg er hins vegar nýbyrjuð í grunnskólakennaranámi í HÍ, með áherslu á kennslu samfélagsgreina á unglingastigi.

„Ég fór bara beint í kennaranám eftir að ég kláraði stúdentspróf frá Menntaskóla Borgarfjarðar. Ég held að þetta sé skemmtileg vinna, fjölbreytt og dagarnir aldrei alveg eins. Ég sé fram á að fara glöð í vinnuna þegar ég verð kennari,“ segir Guðbjörg og brosir.
En af hverju völdu þær að sækja vettvangsnám í Grunnskólann í Borgarnesi? „Mér fannst bara eitthvað heillandi við að fara í gamla grunnskólann minn,“ segir Guðbjörg. „Ég hafði heyrt af því að hér væri góður starfsandi og það reyndist vera rétt. Þetta er góður skóli og hér er vel tekið á móti manni,“ segir Guðbjörg. „Ég var í tíu ár í litlum grunnskóla á Kleppjárnsreykjum og langaði að prófa að koma í skóla sem er aðeins stærri og fjölmennari en sá sem ég vandist á minni grunnskólagöngu,“ segir Unnur.

Vilja ná til krakkanna
Aðspurðar hvers vegna þær hafi ákveðið að feta þessa braut í námi sínu segja þær svipaða sögu. Báðar hafa þær átt góða kennara í gegnum tíðina sem hafa vakið hjá þeim áhuga á kennslu. „Ég fékk innblástur frá mjög góðum kennara sem kenndi mér í 7.-10. bekk hér í Grunnskólanum í Borgarnesi. Hún hafði mikil og góð áhrif á mjög marga krakka, þar á meðal nokkra sem áttu mjög erfitt uppdráttar í námi og rákust illa í skóla. Mig langar að hjálpa krökkum að verða að þeim sem þeir vilja verða,“ segir Guðbjörg og Unnur hefur svipaða sögu að segja. „Ég var með rosalega flottan íþróttakennara þegar ég var í grunnskóla á Kleppjárnsreykjum. Mig langar að geta vakið hjá krökkunum áhuga á hreyfingu rétt eins og hann gerði hjá mér,“ segir Unnur.

Nánar í Skessuhorni vikunnar sem kom út í gær.

Höfðu báðar góða kennara sem vöktu áhuga þeirra á kennslu