adsendar-greinar Mannlíf
Jonni og Hrafnhildur á Sturlureykjum í Reykholtsdal. Ljósm. arg.

Gestir ólmir í að taka hesta selfie á Sturlureykjum

Á Sturlureykjum í Reykholtsdal búa þau Hrafnhildur Guðmundsdóttir og Jóhannes Kristleifsson og hafa rekið þar hestatengda ferðaþjónustu til margra ára. Jonni er fæddur og uppalinn á Sturlureykjum og hefur fjölskyldan hans búið þar í um eina og hálfa öld. „Þetta byrjaði þegar ég fór út til Þýskalands að vinna á haustin og þar var fólk sem vildi koma til Íslands í hestaferðir og báðu mig um að græja slíkt fyrir sig. Fyrsti hópurinn kom svo árið 1992,“ segir Jonni um það hvernig hann byrjaði með hestaferðir á Sturlureykjum. „Svo hefur þetta verið stanslaust síðan,“ bætir Hrafnhildur við. Sjálf er Hrafnhildur alin upp á Bjarnastöðum í Hvítársíðu þar sem einnig var rekin hestaleiga. „Þetta er ekkert nýtt fyrir okkur og við erum bæði búin að lifa og hrærast í þessu í fjöldamörg ár,“ segir Hrafnhildur.

Merkileg saga Sturlureykja

Á Sturlureykjum voru Hrafnhildur og Jonni um árabil með lengri hestaferðir þar sem ferðamenn komu og voru hjá þeim í viku í senn og fór í lengri ferðir. Þeim langaði svo að breyta til og ákváðu að hætta með þessar hestaferðir og tóku sér pásu frá ferðaþjónustunni um tíma á meðan þau íhuguðu næstu skref. „Okkur langaði að minnka þetta aðeins og gera eitthvað einfalt og persónulegt fyrir ferðamenn. Hugmyndin var strax að flétta hestamennsku saman við sögu Sturlureykja og líf okkar sem hér búum. Saga Sturlureykja er nefnilega stórmerkileg á margan hátt, bæði því hér hefur sama fjölskyldan búið svo lengi og vegna jarðhitans sem hér er að finna og söguna sem tengist honum,“ segir Hrafnhildur, en á Sturlureykjum var Erlendur Gunnarsson bóndi fyrstur manna til að leiða gufu úr hver inn í hús til upphitunar á Íslandi.

Fá að taka „hestaselfie“

Í júní 2017 var enn á ný opnuð hestaleiga á Sturlureykjum en þá með breyttum áherslum. Í dag er aðeins tekið á móti fólki í heimsókn í hesthús og í stutta reiðtúra. „Við höfum verið að þróa þetta hægt og rólega og pössum að víkja aldrei frá upprunalegu hugmyndinni um að hafa þetta fyrst og fremst einfalt en persónulegt,“ segir Hrafnhildur og Jonni tekur undir það. Þau hafa byggt aðstöðuna upp hægt og rólega síðustu ár og eru nú með góða kaffistofu þar sem þau taka á móti gestum. Fyrir framan kaffsistofuna er stórt bílaplan og gerði fyrir hestana sem taka á móti gestunum. „Við byrjum á að bjóða fólk velkomið inni á kaffistofunni okkar þar sem við segjum aðeins frá okkur og hestunum okkar og sögu Sturlureykja, sýnum smá myndband þar sem við fléttum inní sögu Sturlueykja, hestana okkar, heita vatnið og gangtegundirnar fimm sem íslenski hesturinn hefur upp á að bjóða. Síðan er gestum boðið  inn í hesthús þar sem við hittum hestana í eigin persónu, þar segjum við segjum aðeins frá hverjum og einum, hvað þeir heita, hvernig skapgerð, klöppum, tökum myndir og skoðum síðan heita hverinn okkar. Héðan fer enginn nema taka alvöru „hestaselfie“,“ segir Hrafnhildur og brosir. „Við ræktum og temjum hestana okkar sjálf og allir hestar sem fólk er að hitta eru í okkar eigu þannig við þekkjum þá afar vel, eflaust hægt að segja að þetta séu eins og börnin okkar og þeir vita vel að þeir eru partur af fjölskyldunni hérna, hestarnir eru nefninlega bara eins og við mannfólkið, enginn þeirra er eins og það er okkar að skilja þá en ekki öfugt.“

Finna alltaf hest sem hentar

Eftir hvern reiðtúr er alltaf fyrst hestum boðið upp á hressingu eða sérstakt hestanammi og síðan er knöpum boðið upp á kaffi eða heitt súkkulaði í kaffistofunni. „Við bjóðum líka öllum upp á heimabakað hverarúgbrauð sem við bökum hér í hvernum, auðvitað borið fram með miklu smjöri,“ segir Hrafnhildur. Aðspurð segja þau alla sína hesta vera part af ferðaþjónustunni. „Við erum ekki með sérstaka hesta fyrir gesti og aðra fyrir okkur. Við leggjum mikla áherslu á að finna alltaf rétta hestinn fyrir hvern og einn knapa og gefum okkur aðeins tíma í upphafi til að spjalla við fólk og þannig finna hestinn sem hentar. Þess vegna koma alltaf allir hestarnir okkar til greina, líka bestu hestarnir. Mér þykir til dæmis rosalega skemmtilegt að lána uppáhalds keppnishestinn minn ef það hentar, enda er góður hestur sá sem allir geta riðið,“ segir hún brosandi að lokum.

Líkar þetta

Fleiri fréttir

Ég er kominn til Afríku!

Mér líður eins og spóa, fyrir utan að það var líklegast mun auðveldara fyrir mig að fljúga með flugvél suður... Lesa meira

Sýnum karakter!

Ungmennafélag Íslands gaf nýverið út sinn fyrsta hlaðvarpsþátt, Sýnum karakter. Um er að ræða verkefni á vegum Íþrótta- og Ólympíusamband... Lesa meira